Los olvidados

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Geplaatst:
19-08-2016

Genomineerd: Verbetering nodig   Verbetering gevraagd!

Help mee dit artikel te verbeteren, zodat het voldoet aan de conventies van Wikipedia. Na een evaluatieperiode van twee weken wordt beslist of dit artikel behouden kan worden of wordt verwijderd. Je kunt hier de beoordelingslijst bekijken.

Indien u van mening bent dat het artikel dusdanig is verbeterd en aangepast dat het wel binnen Wikipedia past, vraag dan op de lijst (of aan de nominator) of dit sjabloon verwijderd mag worden. (/)

Los olvidados
Zij die vergeten worden[1]
Regie Luis Buñuel
Producent Óscar Dancigers
Scenario Luis Alcoriza
Luis Buñuel
Hoofdrollen Alfonso Mejía
Estela Inda
Miguel Inclán
Roberto Cobo
Alma Delia Fuentes
Francisco Jambrina
Jesús Navarro
Muziek Rodolfo Halffter
Gustavo Pittaluga
Cinematografie Gabriel Figueroa
Première Vlag van Mexico MEX , 9 december 1950
Speelduur 80 minuten
Taal Spaans
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Los olvidados is een Mexicaanse film van Luis Buñuel uit 1950. De film was een groot succes en Buñuel richtte zijn eigen productiemaatschappij op. Hiermee kon Buñuel in alle vrijheid zijn eigen films maken.

Buñuel won met de film in 1951 de gouden Mexicaanse filmprijs "Ariel" en kreeg in dat jaar ook de prijs van beste regisseur op het Filmfestival van Cannes.

Inhoud[bewerken]

De adolescent El Jaibo ontsnapt uit het verbeteringsgesticht en vormt met een paar andere jongeren waaronder Pedro, een jeugdbende. Samen overvallen zij de blinde muzikant Carmelo. El Jaibo doodt enkele dagen later, in het bijzijn van Pedro, een van de jongeren die de bende verlaten heeft en die hij er van beschuldigt dat die hem heeft aangegeven. Van dan af zijn het lot van Pedro en dat van Jaibo aan elkaar gebonden. De film is een keiharde documentaire over de straatjongeren in de sloppenwijken van Mexico-Stad.

Kritiek[bewerken]

De film stond bol van kritiek. Niet alleen vanuit de Mexicaanse bourgeoisie, maar ook van de linkse intelligentsia en van de Mexicaanse filmwereld. De Mexicaanse muralist David Alfaro Siqueiros en Angeline Beloff, de eerste vrouw van Diego Rivera, hebben het Buñuel nooit vergeven dat hij zo'n film heeft gemaakt waarin blijkt dat Mexico zelfs onder een revolutionaire bewind nog altijd een ontwikkelingsland is. Buñuel merkte op dat de gasten uit de bioscoop kwamen met gezichten alsof ze van een begrafenis kwamen. Het stelde hem overigens erg teleur dat zelfs zijn vakbroeders zijn vrije geest niet waarderen konden. Het was zelfs zo erg in de verkeerde keelgat geschoten dat de Mexicaanse bond van cineasten eisten dat Buñuel, die tot Mexicaan genationaliseerd was, het land werd uitgezet vanwege zijn schandelijk verraad aan Mexico.

Rolverdeling[bewerken]