Louis De Meester

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Louis De Meester (Roeselare, 28 oktober 1904Gent, 12 december 1987), was een Belgische componist. Hij is een van de pioniers van de elektronische muziek in België.

Biografie[bewerken]

Louis August Edmond Hendrik De Meester was een autodidact. Hij leerde piano spelen en componeren door zijn werk als bioscoop- en brasseriepianist. Als twintiger verliet hij zijn thuisbasis om de wijde wereld rond te trekken. Via Frankrijk belandde hij onder meer in Algerije en Marokko. In deze periode maakte hij zijn eerste composities als 'Louis Master'. In het Marokkaanse Meknès werd hij in 1933 leraar notenleer in het conservatorium en nog later directeur. Vanuit die functie verdiepte hij zichzelf meer in de muziek en kwam hij in contact met tal van componisten. In 1937 keerde hij terug naar België om er lessen te volgen bij Paul Gilson en Jean Absil.

Na de Tweede Wereldoorlog was De Meester werkzaam bij het NIR als musicus-modulator. Hij leerde er componisten zoals Igor Stravinsky kennen. Stilaan begon hij zelf te experimenteren met muziek en uiteindelijk met elektronische muziek. In 1957 mocht hij de Italiaprijs ontvangen voor zijn eerste grootschalige compositie waarin een elektronische partij gebruikt werd, 'De grote verzoeking van Sint-Antonius', een radio-opera. Zijn composities kenden veel succes en brachten hem met tal van andere muzikanten in contact. Hij werkte vaak met de samenvoeging van klassieke met elektronische muziek. Van 1962 tot zijn pensioen in 1969 werd hij artistiek directeur aan het Instituut voor Psychoacustica en Elektronische Muziek (IPEM) te Gent. Hij woonde toen in de wijk Patershol in Gent op een leefzolder op de tweede verdieping van een oud Spaans huis. Aan de gevel ervan hangt een gedenkplaat.

Zijn artistieke loopbaan en elektronische composities werden met tal van prijzen bekroond. In 1979 ontving hij de staatsprijs ter bekroning van een kunstenaarsloopbaan. In 1980 kreeg hij een eredoctoraat van de Gentse universiteit. Hij wordt in België als de overgang van de neoromantische naar de modernistische generatie beschouwd.

Literatuur[bewerken]