Luc Van der Kelen
| Luc Van der Kelen | ||||
|---|---|---|---|---|
| Achtergrondinformatie | ||||
| Naam | Luc Van der Kelen | |||
| Geboortedatum | 13 juni 1948 | |||
| Geboorteplaats | Boom | |||
| Overleden | 10 maart 2026 | |||
| Overlijdensplaats | Merksem | |||
| Regio |  Vlaanderen | |||
| Land | .svg){kind=small} België | |||
| Beroep(en) | redacteur journalist | |||
| Functies | ||||
| 1991-1995 | Hoofdredacteur De Nieuwe Gazet | |||
| ||||
Luc Van der Kelen (Boom, 13 juni 1948 – Merksem, 10 maart 2026) was een Belgische journalist.
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]Van der Kelen volgde klassieke humaniora aan het Atheneum van Boom en studeerde vervolgens geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Gent. Hij was in deze periode ook actief bij de Vlaamse Geschiedkundige Kring, waarvan hij praeses was in het academiejaar 1969-1970.[1]
In 1972 begon Van der Kelen begon als journalist bij de De Nieuwe Gazet, een Antwerpse zusterkrant van Het Laatste Nieuws. In februari 1991 werd hij er hoofdredacteur. Begin 1995 stapte hij over naar de centrale redactie van Het Laatste Nieuws in Kobbegem als chef van de politieke redactie en sinds 1990 was hij politiek editorialist bij Het Laatste Nieuws.
In 2013 schreef Van der Kelen zijn memoires onder de titel Koning Albert II en zijn vijf premiers en als ondertitels Een leven in de Wetstraat en Memoires van een commentator (Uitgeverij Manteau/WPG). De periode van Albert II en de premiers Jean-Luc Dehaene, Guy Verhofstadt, Yves Leterme, Herman Van Rompuy en Elio Di Rupo liep gelijk met zijn loopbaan als hoofdredacteur. In het boek toont hij zich progressief, vrijzinnig, liberaal en voorstander van de monarchie en staat hij zeer welwillend tegenover al deze hoofdrolspelers. Ronduit negatief laat hij zich uit over het republikeins Vlaams-nationalisme van bijvoorbeeld Bart De Wever, die later ook premier werd (wat hij toen nog niet wist). Volgens Jan Segers, Van der Kelens opvolger als chef Politiek en editorialist, had VDK het moeilijk met de toenemende macht en populariteit van alles wat Vlaams was.[2]
De in Schoten[3] wonende Van der Kelen was vrijmetselaar bij de Antwerpse werkplaats Trigonum[4] en stichtend en stemgerechtigd lid alsook lid van de raad van bestuur van B Plus,[5] een belgicistische drukkingsgroep die zich tot doel stelt de "eenheid onder alle Belgen te bevorderen" en het "federale niveau opnieuw te versterken".
Van der Kelen overleed aan de gevolgen van complicaties na een heupbreuk in maart 2026.[6]
Privéleven
[bewerken | brontekst bewerken]Hij was de broer van Erwin Van der Kelen, voorzitter van Unizo Westhoek.
- TIMMERMAN Georges; Biografie Luc Van der Kelen ; Apache.be; 30 oktober 2011
- Fiche Luc Van der Kelen; LinkedIn
- ↑ VGK Algemeen Vlaamse Geschiedkundige Kring, 2017
- ↑ Annick Grobben, Luc Van der Kelen (77), monument van Het Laatste Nieuws, is overleden: “Hij was de liefste mens die op de redactie zat”, Het Laatste Nieuws, 14 maart 2026
- ↑ VAN DER KELEN; Het democratisch moment; Het Laatste Nieuws; 13 oktober 2018
- ↑ Phara, Canvas; 25 februari 2009.
- ↑
- ↑ NWS, VRT, Het Laatste Nieuws-journalist Luc Van der Kelen (77) overleden | VRT NWS Nieuws. VRTNWS (14 maart 2026). Geraadpleegd op 11 april 2026.
| Voorganger: Frans Strieleman |
Hoofdredacteur van De Nieuwe Gazet 1991 - 1995 |
Opvolger: Raymond De Craecker |