Luchtalarm

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Installatie van een sirene op paal in Nederland
Installatie van een sirene op een flat in Nederland

Het luchtalarm is een geluidssignaal om de bevolking te waarschuwen voor gevaarlijke situaties. Voor dit alarmsysteem wordt vanouds een sirene gebruikt en daarom wordt het alarm ook wel "de sirene" genoemd.

Het luchtalarm is ooit ingevoerd om de bevolking te waarschuwen voor een luchtaanval, vandaar de naam.

Nederland[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Waarschuwingsstelsel voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In Nederland werd er in 1993 toe besloten om het luchtalarmsysteem, dat oorspronkelijk tijdens de Koude Oorlog was opgezet in het kader van de civiele verdediging, te vervangen door een moderner systeem. Het principe bleef echter gelijk: sirenes die in een bepaald gebied de bevolking konden waarschuwen bij grote calamiteiten. Ook de maandelijkse testen, die aanvankelijk na de val van de muur in 1989 waren stopgezet, werden hervat.

Verspreid over het hele land staan er ongeveer 3800[1] sirenes, die draadloos en onafhankelijk van elkaar aangezet kunnen worden vanuit de alarmcentrale van de regionale brandweer. Dit wordt het WAS (waarschuwings- en alarmeringssysteem) genoemd. De bevolking is van tevoren geïnstrueerd om in het geval dat de sirene gaat naar binnen te gaan, ramen en deuren te sluiten en radio of televisie aan te zetten. Op de aangewezen calamiteitenzenders kan de overheid verdere aanwijzingen geven, bijvoorbeeld dat een gebied geëvacueerd zal worden.

Het alarm wordt eens per maand getest, op de eerste maandag van de maand om 12.00 uur, om te controleren of de sirene overal werkt en te horen is, maar ook om het alarmsysteem bij het publiek in het bewustzijn te houden. Vanaf 1997 werd de sirene slechts eenmaal per jaar landelijk luid getest (op de eerste woensdag van juni) en eens per maand stil. In 2000 gebeurde dit echter niet vanwege de vuurwerkramp in Enschede. Met ingang van september 2003 is de maandelijkse luide test weer ingevoerd om de bekendheid van het alarmsysteem te vergroten. Als de eerste maandag van de maand een nationale of religieuze feestdag is wordt de test niet uitgevoerd. In november 2015 was het testalarm in twee steden niet te horen om net gearriveerde vluchtelingen niet te verontrusten.

In 2008 werd onderzocht of dove burgers per sms op hun mobiele telefoon gealarmeerd kunnen worden bij rampen.[2]

Op 4 februari 2013 werd een landelijke proef gehouden met een cell broadcasting-systeem NL-Alert. Daarbij ontving, volgens de technologie-website Tweakers.net, 12% het alarm, 22% had het ingesteld maar ontving het niet, 26% had het niet ingesteld en 40% had geen telefoon of provider die het ondersteunde.

Toekomstplannen[bewerken]

Het Ministerie van Justitie en Veiligheid had het voornemen om per 1 januari 2020 het luchtalarmsysteem uit te schakelen, waarna dit systeem ontmanteld zou worden. Het ministerie wilde vanaf dat moment de burgers alleen nog maar alarmeren via NL-Alert en de regionale omroepen.[3][4] Minister Ferdinand Grapperhaus heeft de Tweede Kamer laten weten dat die datum niet haalbaar is. Het uitstel is volgens de minister nodig omdat het versturen van een NL-Alert naar mobiele telefoons nog niet voldoende werkt in de grensstreek. Daarnaast wil een aantal veiligheidsregio's de sirenes 'overnemen', bijvoorbeeld in de buurt van de chemische industrie, en daar moeten nog afspraken over gemaakt worden.[5][6]

België[bewerken]

In België werden de sirenes elk trimester getest. Op de eerste donderdag van elke trimester werden de sirenes getest tijdens een proefalarm. Het testen vond plaats tussen 11.45 en 13.15 uur. De werking van de sirenes werd herhaalde keren getest. Na ieder signaal werd via de aanwezige luidsprekers de tekst ‘proefsignaal’ uitgesproken. Ook werden dagelijks twee stille testen uitgevoerd, die niet hoorbaar zijn voor het menselijke gehoor.

Op 4 oktober 2018 vond de laatste test plaats. Na deze test is het systeem afgebouwd. De sirenes blijven wel bestaan rond nucleaire installaties, om te gebruiken in geval van nood, maar een geluidstest wordt niet meer uitgevoerd.[7] De officiële aanbeveling luidt dat mensen zich inschrijven op BE-Alert,[8] een alarmsysteem dat informatie verspreidt via e-mail, sms of telefoon.[9]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]