Lucius Julius Caesar (consul in 90 v.Chr.)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Lucius Julius Caesar
Geboortedatum ca. 135 v.Chr.
Sterfdatum 87 v.Chr.
Tijdvak Romeinse republiek
Cursus Honorum
Censor in 89 v.Chr.
Consul in 90 v.Chr.
Praetor in 94 v.Chr.
Medecensor Publius Licinius Crassus dives
Medeconsul Publius Rutilius Lupus
Persoonlijke gegevens
Familie Gens Julia
Zoon van Lucius Julius Caesar en Poppilia
Vader van Lucius Julius Caesar
Julia Antonia
Broer van Gaius Julius Caesar Strabo Vopicsus
Portaal  Portaalicoon   Romeinse Rijk

Lucius Julius Caesar (ca. 135 – 87 v.Chr.) was consul in 90 v.Chr., samen met Publius Rutilius Lupus.

Leven[bewerken | brontekst bewerken]

Lucius werd geboren als zoon van Lucius Sext. f. Julius Caesar en Poppilia.

Hij begon zijn politieke carrière met zijn medewerking aan de ondergang van de tribunus plebis Lucius Appuleius Saturninus in 100 v.Chr.

Hij werd tot praetor voor het jaar 94 v.Chr. verkozen, zonder eerst quaestor of aedilis curulis te zijn geweest. Later werd hij als proconsul naar Macedonia gestuurd.

Tijdens zijn consulaat vocht hij meestal zonder veel succes tegen Marius Egnatius en andere veldheren van de Italische bondgenoten (Socii), vooral bij Acerrae in Campanië.[1] Daarop stelde hij een wet (Lex Iulia de civitate Latinis danda) voor ter verhouding van de afval van de bondgenoten.[2] Na zijn consulaat werd hij samen met Publius Licinius Crassus Dives in 89 v.Chr. tot censor aangesteld,[3] als zodanig trachtte hij aan de weelde door een wet paal en perk te stellen.[4]

In de onlusten van het jaar 87 v.Chr. werd hij door een aanhanger van Gaius Marius vermoord.[5]

Familie[bewerken | brontekst bewerken]

Hij had een broer, Gaius Julius Caesar Strabo Vopiscus genaamd. Hij had een zoon, Lucius Julius Caesar (die consul zou zijn in 64 v.Chr.) en een dochter Julia Antonia, die zou huwen met Marcus Antonius Creticus en met hem onder anderen de beroemde Marcus Antonius als zoon zou krijgen.

Roman families 4 Nov 08.png

Noten[bewerken | brontekst bewerken]

  1. Appianus, De bellis civilibus I 40-42, 45; Velleius Paterculus, Historia Romana II 15, Titus Livius, Epitome 73; Plinius maior, Naturalis Historia II 98; Julius Obsequens, Ab anno urbis conditae dv prodigiorum liber 115; Cicero, De divinatione I 2, Pro Font. 15, Pro Planc. 21; Florus, Epitome III 18 § 12; Orosius, Historiae adversum paganos V 18.
  2. Appianus, De bellis civilibus I 49; Cicero, Pro Balb. 8; Velleius Paterculus, Historia Romana II 16, 20; Aulus Gellius, Noctes Atticae IV 3.
  3. Cicero, Pro Archia poeta 5; Plinius maior, Naturalis Historia XIII 24, XIV 95; Festus, Breviarium rerum gestarum populi Romani.
  4. Appianus, De bellis civilibus I 49; Plinius maior, Naturalis Historia XIII 24, XIV 95; Velleius Paterculus, Historia Romana II 20.
  5. Appianus, De bellis civilibus I 72; Asconius Pedianus, ad pro Scauro (p. 24, ed. Orellana); Valerius Maximus, Facta et dicta memorabilia IX 2 § 2, Cicero, De Oratione III 3, 10, Tuscul. V 19. Vgl. Florus, Epitome III 21 § 14.

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

Voorganger:
Sextus Julius Caesar en Lucius Marcius Philippus
Romeins consul
samen met Publius Rutilius Lupus
90 v.Chr.
Opvolger:
Gnaeus Pompeius Strabo en Lucius Porcius Cato