Naar inhoud springen

Luik-Bastenaken-Luik 2019

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

De wielerwedstrijd Luik-Bastenaken-Luik werd in 2019 verreden op zondag 28 april. De wedstrijd maakte deel uit van de UCI World Tour 2019 en de UCI Women's World Tour 2019. Titelverdedigers waren Bob Jungels (mannen) en Anna van der Breggen (vrouwen). Sinds dit jaar was de finish niet meer in Ans zoals de afgelopen jaren, maar keerde terug in het centrum van Luik, op de Boulevard d'Avroy. Winnaars van deze editie zijn Jakob Fuglsang (mannen) en Annemiek van Vleuten (vrouwen).

Vlag van België Luik-Bastenaken-Luik 2019
105e editie
Podium: 2. Formolo, 1. Fuglsang, 3. Schachmann
Podium: 2. Formolo, 1. Fuglsang, 3. Schachmann
Routekaart van de Luik-Bastenaken-Luik 2019
Routekaart van de Luik-Bastenaken-Luik 2019
Datum 28 april 2019
Startplaats Luik
Finishplaats Luik
Totale afstand 258 km
Gem. snelheid 38,6
Deelnemers 175
Eindklassementen
Eerste Vlag van Denemarken Jakob Fuglsang
Tweede Vlag van Italië Davide Formolo
Derde Vlag van Duitsland Maximilian Schachmann
Navigatie
← Luik-Bastenaken-Luik 2018  Luik-Bastenaken-Luik 2020 →
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Per team mochten zeven renners worden opgesteld, wat het totaal aantal deelnemers op 175 bracht.

18 UCI World Tour-ploegen 7 wildcards
Vlag van Frankrijk AG2R La Mondiale Vlag van Verenigde Staten EF Education First Vlag van Verenigd Koninkrijk Team INEOS Vlag van Frankrijk Arkéa Samsic
Vlag van Kazachstan Astana Pro Team Vlag van Frankrijk Groupama-FDJ Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma Vlag van Frankrijk Cofidis
Vlag van Bahrein Bahrain-Merida Vlag van België Lotto Soudal Vlag van Zwitserland Team Katjoesja Alpecin Vlag van België Sport Vlaanderen-Baloise
Vlag van Duitsland BORA-hansgrohe Vlag van Spanje Movistar Team Vlag van Duitsland Team Sunweb Vlag van Frankrijk Total Direct Énergie
Vlag van Polen CCC Team Vlag van Australië Mitchelton-Scott Vlag van Verenigde Staten Trek-Segafredo Vlag van Frankrijk Vital Concept-B&B Hotels
Vlag van België Deceuninck–Quick-Step Vlag van Zuid-Afrika Team Dimension Data Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates Vlag van België Wallonie Bruxelles
Vlag van België Wanty-Groupe Gobert

De laatste van de gebruikelijke vroege vluchters (Julien Bernard) wordt op 70 kilometer van de meet gegrepen op de Haute-Levée. Dan volgen meerdere ontsnappingen met onder meer Philippe Gilbert, Greg Van Avermaet, Maximilian Schachmann, Tanel Kangert en Omar Fraile; die worden allemaal tenietgedaan. Op 25 km van de finish maakt een trio zich los van het peloton: Tim Wellens, Patrick Konrad en Daryl Impey. Aan de voet van de Roche-aux-Faucons laat Tim Wellens zijn gezellen achter, maar hij wordt al snel ingehaald door de favorieten. Op de Roche-aux-Faucons voert Jakob Fuglsang het tempo op. Davide Formolo en Michael Woods kunnen eerst nog volgen, maar moeten lossen in het tweede deel van de klim. Fuglsang finisht solo, met 26 seconden voorsprong op Davide Formolo.

PlaatsNaamPloeg
Winnaar Vlag van Denemarken Jakob FuglsangVlag van Kazachstan Astana Pro Team6u37'37"
2Vlag van Italië Davide FormoloVlag van Duitsland BORA-hansgrohe+ 26"
3Vlag van Duitsland Maximilian SchachmannVlag van Duitsland BORA-hansgrohe+ 57"
4Vlag van Verenigd Koninkrijk Adam YatesVlag van Australië Mitchelton-Scottz.t.
5Vlag van Canada Michael WoodsVlag van Verenigde Staten EF Education Firstz.t.
6Vlag van Frankrijk David GauduVlag van Frankrijk Groupama-FDJz.t.
7Vlag van Spanje Mikel LandaVlag van Spanje Movistar Teamz.t.
8Vlag van Italië Vincenzo NibaliVlag van Bahrein Bahrain-Merida+ 1'00"
9Vlag van België Dylan TeunsVlag van Bahrein Bahrain-Merida+ 1'05"
10Vlag van Nederland Wout PoelsVlag van Verenigd Koninkrijk Team Sky+ 1'26"
11Vlag van België Tim WellensVlag van België Lotto Soudal+ 1'29"
12Vlag van Polen Michał KwiatkowskiVlag van Verenigd Koninkrijk Team Skyz.t.
13Vlag van Oostenrijk Patrick KonradVlag van Duitsland BORA-hansgrohez.t.
14Vlag van Australië Jay McCarthyVlag van Duitsland BORA-hansgrohez.t.
15Vlag van Colombia Carlos BetancurVlag van Spanje Movistar Teamz.t.
16Vlag van Frankrijk Julian AlaphilippeVlag van België Deceuninck–Quick-Stepz.t.
17Vlag van België Laurens De PlusVlag van Nederland Team Jumbo-Vismaz.t.
18Vlag van Slovenië Tadej PogačarVlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emiratesz.t.
19Vlag van Frankrijk Guillaume MartinVlag van België Wanty-Gobertz.t.
20Vlag van Colombia Daniel MartínezVlag van Verenigde Staten EF Education Firstz.t.
Vlag van België Luik-Bastenaken-Luik 2019 (vrouwen)
3e editie
Podium: 2. Mackaij, 1. Van Vleuten, 3. Vollering
Podium: 2. Mackaij, 1. Van Vleuten, 3. Vollering
Routekaart van de Luik-Bastenaken-Luik 2019
Routekaart van de Luik-Bastenaken-Luik 2019
Datum 28 april 2019
Startplaats Bastenaken
Finishplaats Luik
Totale afstand 135,5 km
Deelnemers 130
Eindklassementen
Eerste Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten
Tweede Vlag van Nederland Floortje Mackaij
Derde Vlag van Nederland Demi Vollering
Navigatie
← Luik-Bastenaken-Luik 2018  Luik-Bastenaken-Luik 2020 →
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De wedstrijd voor de vrouwen was aan zijn derde editie toe. Titelverdedigster was Anna van der Breggen. Deze editie met de finish weer in de stad Luik werd gewonnen door Annemiek van Vleuten.

In tegenstelling tot de Nederlandse en Vlaamse klassiekers, werden de Waalse wedstrijden (Luik en Waalse Pijl) ook dit jaar niet op tv uitgezonden. Beide worden door ASO georganiseerd en het Waalse RTBF verzorgt de uitzending van de mannenwedstrijd. Veel rensters en volgers - onder wie winnares Van Vleuten - betreurden dit en riepen beide partijen op om ze in het vervolg wel uit te zenden.[1] De UCI paste de voorwaarden aan van de Women's World Tour, waardoor alle wedstrijden vanaf 2020 minimaal 45 minuten van de finale live uit moeten zenden. De ASO besloot in mei 2019 om al haar wedstrijden (Waalse Pijl, Luik-Bastenaken-Luik, La Course en Madrid Challenge) per 2020 terug te trekken uit de WorldTour,[2] dit tot grote verontwaardiging van de rensters.[3] Hierna volgden succesvolle bemiddelingspogingen[4] waardoor in juni bekend werd dat beide wedstrijden alsnog in 2020 op de kalender staan[5] en live uitgezonden zullen worden.[6]

Net als in de eerste twee edities ging ook de derde van start in Bastenaken over 135,5 km met dezelfde vernieuwde finale als de mannen over de Côte de la Redoute en Roche aux Faucons en de finish in het centrum van Luik op de Boulevard d'Avroy.

De vijf geklasseerde beklimmingen:

UCI-teams
Vlag van Italië Alé CipolliniVlag van Nederland CCC-LivVlag van Spanje Movistar Team
Vlag van Italië Aromitalia VaianoVlag van Rusland Cogeas-Mettler-LookVlag van Nederland Parkhotel Valkenburg-Destil
Vlag van Italië AstanaVlag van België Doltcini-Van Eyck SportVlag van Nederland Team Sunweb
Vlag van Italië BePinkVlag van Frankrijk FDJ Nouvelle-Aquitaine FuturoscopeVlag van Verenigde Staten Team Tibco
Vlag van Denemarken Bigla Pro CyclingVlag van Verenigde Staten Hagens Berman-SupermintVlag van Verenigde Staten Trek-Segafredo
Vlag van Nederland Boels DolmansVlag van België Health Mate-CycleliveVlag van Italië Valcar-Cylance
Vlag van Slovenië BTC City LjubljanaVlag van België Lotto Soudal LadiesVlag van Denemarken Team Virtu
Vlag van Duitsland Canyon-SRAMVlag van Australië Mitchelton-ScottVlag van Verenigd Koninkrijk WNT-Rotor

Op de eerste beklimming, de Côte de Wanne, kwam Maria Novolodskaya als eerste van het peloton over de top. Ook op de volgende beklimming, de Côte de Brume, kwam ze als eerste boven en wist daar te ontsnappen samen met Leah Kirchmann. De koplopers kwamen ook op de Côte de la Vecquée als eerste boven, maar werden erna ingerekend, waarna het peloton uiteenspatte op de Côte de la Redoute: Annemiek van Vleuten begon er aan haar solo van 30 km die ze volhield tot op de finish. Op de laatste beklimming, de Côte de la Roche aux Faucons, probeerden Annika Langvad en het Trek-duo Lizzie Deignan en Elisa Longo Borghini tevergeefs om het gat te dichten. De drie achtervolgers werden ingelopen, waarna Floortje Mackaij demarreerde en enkele seconden voor de groep uitbleef. Demi Vollering sprintte naar de derde plaats en vervolledigde daarmee een Nederlands podium.

PlaatsNaamPloeg
Winnaar Vlag van Nederland Annemiek van VleutenVlag van Australië Mitchelton-Scott3u42'10"
2Vlag van Nederland Floortje MackaijVlag van Nederland Team Sunweb+ 1'39"
3Vlag van Nederland Demi VolleringVlag van Nederland Parkhotel Valkenburg+ 1'43"
4Vlag van Italië Soraya PaladinVlag van Italië Alé Cipolliniz.t.
5Vlag van Nederland Lucinda BrandVlag van Nederland Team Sunwebz.t.
6Vlag van Polen Katarzyna NiewiadomaVlag van Duitsland Canyon-SRAMz.t.
7Vlag van Verenigd Koninkrijk Elizabeth DeignanVlag van Verenigde Staten Trek-Segafredoz.t.
8Vlag van Wit-Rusland Alena AmialiusikVlag van Duitsland Canyon-SRAMz.t.
9Vlag van Italië Elisa Longo BorghiniVlag van Verenigde Staten Trek-Segafredoz.t.
10Vlag van Denemarken Cecilie Uttrup LudwigVlag van Denemarken Biglaz.t.
11Vlag van Australië Amanda SprattVlag van Australië Mitchelton-Scottz.t.
12Vlag van Nederland Anna van der BreggenVlag van Nederland Boels Dolmansz.t.
13Vlag van Nederland Ellen van DijkVlag van Verenigde Staten Trek-Segafredoz.t.
14Vlag van Denemarken Annika LangvadVlag van Nederland Boels Dolmansz.t.
15Vlag van België Julie Van de VeldeVlag van België Lotto Soudal Ladies+ 1'55"
16Vlag van Verenigde Staten Katie HallVlag van Nederland Boels-Dolmansz.t.
17Vlag van Spanje Mavi GarcíaVlag van Spanje Movistar Team+ 2'05"
18Vlag van Canada Leah KirchmannVlag van Nederland Team Sunweb+ 2'47"
19Vlag van Frankrijk Aude BiannicVlag van Spanje Movistar Teamz.t.
20Vlag van Italië Sofia BertizzoloVlag van Denemarken Team Virtuz.t.
  • (fr) (en) Officiële website
Zie de categorie Liège-Bastogne-Liège 2019 van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Luik-Bastenaken-Luik_2019&oldid=67534612"