Lydia Deveen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Lydia De Pauw)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Lydia Deveen
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Volledige naam Lydia De Pauw-Deveen
Geboren Ukkel, 26 juni 1929
Kieskring Flag of the Brussels-Capital Region.svg Brussel-Halle-Vilvoorde
Regio Vlag Brussels Hoofdstedelijk Gewest Brussel
Vlag Vlaamse Gemeenschap Vlaamse Gemeenschap
Land Vlag van België België
Partij BSP / SP
Functies
1971 - 1980 Lid Brusselse Agglomeratieraad
1979 - 1987 Provinciaal senator
1979 - 1980 Lid Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap
1979 - 1981 Staatssecretaris voor het Brussels Gewest
1980 - 1981 Lid Vlaamse Raad[1]
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Lydia De Pauw-Deveen (Ukkel, 26 juni 1929) is een voormalige Belgische hoogleraar, conservator en politica voor de BSP en vervolgens de SP.

Levensloop[bewerken]

Ze groeide op in een Vlaams-Belgisch vrijzinnig onderwijzersgezin tijdens de Tweede Wereldoorlog, die ze bewust meemaakte met twee familieleden, waaronder de latere Grootmaarschalk van het Hof Herman Liebaers, die naar de concentratiekampen werden afgevoerd. Haar vader was actief in het verzet en was onder meer betrokken bij de 'valse versie' van Le Soir[2] die verscheen op 9 november 1943 door het Onafhankelijkheidsfront.[3]

Na de oorlog studeerde ze Grieks-Latijn aan de atheneumafdeling van het Koninklijk Atheneum van Sint-Jans-Molenbeek. Vervolgens werd ze in 1951 licentiaat in de Germanistiek aan de ULB en vervolgens studeerde ze kunstgeschiedenis aan dezelfde universiteit. Aan de ULB leerde ze haar latere echtgenoot Frans De Pauw kennen die er hoogleraar was en die behoorde tot de oprichters van de VUB en verbonden was aan het Universitair Ziekenhuis Brussel. In 1953 woonde het echtpaar in New York alwaar ze tot in 1955 kunstgeschiedenis aan de Colombia University studeerde.[4] Na haar studies was Lydia De Pauw van 1957 tot 1972 actief als bibliothecaris bij de Koninklijke Bibliotheek en vervolgens werd ze in 1971 conservator van het Prentenkabinet. Bovendien werd ze in 1970 docent en in 1978 hoogleraar Kunstgeschiedenis aan de VUB. Ook publiceerde ze frequent in het tijdschrift Links, waarvan ze behoorde tot het redactiecomité.[5]

Ze was in 1968 nauw betrokken bij de oprichting van de Rode Leeuwen, de Vlaamse socialistische beweging in Brussel-Halle-Vilvoorde die in 1968 ontstond nadat Vlaamse socialisten op de Brusselse kamerlijst naar onverkiesbare plaatsen waren verwezen. Ze inspireerde tevens de CVP-politici Rika De Backer en Hugo Weckx om van Brussel de hoofdstad van Vlaanderen te maken. Bovendien was ze activiste binnen de vrouwenbeweging en lid van het partijbureau van de SP.

In 1979 werd ze door de SP afgevaardigd als provinciaal senator voor Brabant in de Belgische Senaat, een mandaat dat ze tot in 1987 uitoefende. In de periode januari 1979-oktober 1980 zetelde ze als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Vanaf 21 oktober 1980 tot november 1981 was ze tevens korte tijd lid van de Vlaamse Raad. Van 1971 tot 1980 was De Pauw ook lid van de Brusselse Agglomeratieraad, van 1976 tot 1982 was ze gemeenteraadslid van Brussel en van 1977 tot 1980 was de voorzitter van de SP-afdeling van de agglomeratie Brussel.

Tevens werd ze in april 1979 staatssecretaris voor het Brusselse Gewest in de regering-Martens I[6], een functie die ze tweemaal bekleedde van 1979 tot 1980 en van 1980 tot 1981. Ze volgde Vic Anciaux (Volksunie) in deze functie op. Haar staatssecretarisschap werd onderbroken door dat van August De Winter van de PVV en ze werd opgevolgd door Annemie Neyts, ook politiek actief voor de PVV. Als staatssecretaris lagen haar bevoegdheden vooral op het vlak van huisvesting. Ook zette ze zich in voor de Vlaamse cultuur en voor het lager en middelbaar Nederlandstalig onderwijs in Brussel.

Daarnaast was ze vanaf 1996 voorzitter van de Brusselse Commissie voor Monumenten en Landschappen, vanaf 1980 voorzitter van de Vermeylenkring en ondervoorzitter van de 'Vereniging voor Tentoonstellingen van het Paleis voor Schone Kunsten'.[7] In 1987 stichtte ze het Centrum voor Vrouwenstudie aan de Vrije Universiteit Brussel. Ook was hij lid van de raad van beheer van de Koninklijke Vlaamse Schouwburg, lid van de Advieswerkgroep Kunsten bij het College van de Vlaamse Gemeenschapscommissie en lid van de Vlaamse Commissie voor Monumenten en Landschappen. Hierdoor kon zij het Nederlandstalig beleid in Brussel jarenlang stimuleren.

Het Brussels Studiecentrum Lydia De Pauw-Deveen in de Ravensteingalerij te Brussel is naar haar vernoemd, het werd opgericht op 20 november 1990.[8]

Bibliografie[bewerken]

Voorganger:
Vic Anciaux
Staatssecretaris voor het Brussels Gewest
1979 - 1980
Opvolger:
August De Winter
Voorganger:
August De Winter
Staatssecretaris voor het Brussels Gewest
1980
Opvolger:
Annemie Neyts