Mário José dos Reis Emiliano

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Marinho
Marinho do Bangu.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Mário José dos Reis Emiliano
Geboortedatum 23 mei 1957
Geboorteplaats Belo Horizonte, Brazilië
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1975-1979
1979-1982
1983–1987
1988–1989
1989–1990
1991
1991
1991-1992
1993-1994
1994-1995
1996
Vlag van Brazilië Atlético
Vlag van Brazilië América-SP
Vlag van Brazilië Bangu
Vlag van Brazilië Botafogo
Vlag van Brazilië Bangu
Vlag van Brazilië América-SP
Vlag van Brazilië Pavunense
Vlag van Brazilië Entrerriense
Vlag van Brazilië Bangu
Vlag van Brazilië Americano
Vlag van Brazilië Bangu
Interlands
1986 Vlag van Brazilië Brazilië 2 (1)
Getrainde clubs
2008-2009
2009
2009-2010
2012
2013-
Vlag van Brazilië Céres (sub-17)
Vlag van Brazilië Bangu (assistent)
Vlag van Brazilië Juventus-RJ
Vlag van Brazilië Juventus-RJ
Vlag van Brazilië Bangu (assistent)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Mário José dos Reis Emiliano (Belo Horizonte, 23 mei 1957) is een Braziliaans voormalig voetballer en trainer, beter bekend onder zijn spelersnaam Marinho.

Biografie[bewerken]

Hij begon zijn carrière bij Atlético Mineiro, waarmee hij in 1976 het Campeonato Mineiro won. In 1978 won hij met Atlético het Copa dos Campeões da Copa Brasil een competitie tussen drie landskampioenen uit de jaren zeventig. In 1976 zat hij al in de Olympische selectie voor Brazilië en bereikte met zijn land de halve finale op de Spelen in Montreal. Ze verloren van Polen en daarna ook de strijd om het brons van de Sovjet-Unie. Na drie jaar bij América-SP maakte hij de overstap naar Bangu AC. Deze was de zesde club van Rio de Janeiro maar beleefde rond deze tijd een heropleving. In 1984 won hij met de club de Presidents Cup in Zuid-Korea en in 1985 stootte hij met zijn team door tot in de finale om de Braziliaanse landstitel tegen Coritiba. Na 1-1 en verlengingen werden er strafschoppen genomen. Marinho en vier ploegmaats trapten alles binnen, maar dat deden die van Coritiba ook waardoor er aan een nieuwe reeks begonnen werd. Ado miste terwijl Gomes wel raak trof voor Coritiba en zo de club genoegen moest nemen met een vicetitel. In 1987 maakte hij de overstap naar Botafogo en keerde in 1989 terug naar Bangu. Hij speelde hierna nog voor meerdere clubs en sloot zijn carrière ook af bij Bangu.

In 1986 speelde hij kort voor het nationale elftal in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Finland, waartegen hij ook scoorde. Hij was de laatste Banguspeler ooit die opgeroepen werd voor het nationale elftal.

Na zijn spelerscarrière werd hij trainer. In 1988 verdronk zijn zoontje van nog geen twee jaar thuis in het zwembad terwijl hij een interview aan het geven was voor de televisie.