MVV Maastricht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
MVV Maastricht
Naam Maatschappelijke Voetbal Vereniging Maastricht
Bijnaam Us MVV'ke
De Sterrendragers
Opgericht 2 april 1902
Plaats Vlag Maastricht Maastricht
Stadion De Geusselt
Capaciteit 10.000
Voorzitter Vlag van Nederland Marcel Jöris
Technisch directeur Vlag van Nederland Ron Elsen
Trainer Vlag van Bosnië en Herzegovina Darije Kalezić
Begroting €2,6 miljoen (2018/19) [1]
Competitie Keuken Kampioen Divisie (2020/21)
Thuis
Uit
Geldig voor 2019-2020
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

MVV Maastricht is een Nederlandse profvoetbalclub uit de stad Maastricht, opgericht op 2 april 1902. De afkorting staat voor Maatschappelijke Voetbal Vereniging Maastricht. De spelers van MVV Maastricht worden ook wel de Sterrendragers genoemd, naar de vijfpuntige ster in het wapen van Maastricht, die ook het clubembleem siert. De club wordt tevens liefkozend aangeduid als MVV'ke of us MVV'ke ("ons MVV'tje"). Tot het seizoen 2010/11 heette de club M.V.V. (zonder de toevoeging 'Maastricht'), een afkorting van Maastrichtse Voetbal Vereniging.

MVV staat vijftiende op de eeuwige ranglijst Eredivisie, tussen N.E.C. en sc Heerenveen.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De vroege jaren[bewerken | brontekst bewerken]

Groepsfoto van - toen nog - MFC tegen Alemannia Aachen in 1907
Spelers en bestuur na een kampioenschap in de jaren 1930 met o.a. Huub Felix en Joke Soons

MVV Maastricht werd in 1902 opgericht als Maastrichtse Football/Voetbal Club (MFC/MVC). Deze naam veranderde enkele malen, totdat de club in 1908 de naam MVV aannam. De club had in deze jaren ook nog geen vaste speellocatie: de eerste officiële wedstrijd werd gespeeld in de wijk Amby, waarna verschillende locaties volgde. In 1911 had de club toch een vast speelterrein gevonden: stadion De Boschpoort. In de jaren tot het invoeren van het profvoetbal (tot 1954) wisselde de club succesvolle jaren af met minder succesvolle jaren. In 1920 werd de club kampioen in de afdeling Zuid en vierde in de competitie om het landskampioenschap van de Nederlandsche Voetbalbond. In 1926 werd MVV opnieuw kampioen in de afdeling Zuid, maar miste de club het landskampioenschap na een tweede plaats op vier punten afstand van SC Enschede. Ook in de jaren 1932/1933, 1935/1936 en 1938/1939 eindigde MVV op een tweede plaats, achter respectievelijk PSV, NAC, EVV en SV Limburgia. Het hoogtepunt van de club was echter in het seizoen 1946/1947: ze werden kampioen van de competitie. Hierdoor mochten ze uitkomen in de kampioenspoule: ze eindigde vierde achter Ajax, Heerenveen en N.E.C., maar voor BVV en Blauw-Wit. In de jaren vanaf de oprichting waren al wat MVV’ers opgeroepen voor het Nederlands elftal, onder anderen Huub Felix, Joke Soons, Jeu van Bun, Dré Ravestein en Pol den Hoed.

MVV-selectie in seizoen 1956/57 in Stadion De Boschpoort
Teamfoto in De Kuip in Rotterdam, 4 september 1966. Zittend o.a. Jo Bonfrère en Willy Brokamp

De invoering van het betaald voetbal[bewerken | brontekst bewerken]

In 1954 werd er vrede gesticht tussen de KNVB en de NBVB, waardoor de competitie (die negen wedstrijden oud was) werd stopgezet en werd vervangen door het (semi-) betaalde voetbal. Er werd een nieuwe competitie gevormd met veertien eersteklassers per afdeling, waarvan de bovenste negen zouden promoveren naar de nieuw te vormen hoofdklasse. MVV werd dat jaar derde, en mocht dus in deze klasse uitkomen. In deze hoofdklasse mochten de bovenste negen clubs weer promoveren naar de Eredivisie. MVV werd hierin achtste, en mocht dus de eredivisie vanaf het eerste seizoen meemaken. Het eerste seizoen begon meteen voortvarend: de competitie werd met een vierde plaats afgesloten. In dit jaar werd De Boschpoort uitgebreid tot 18.000 plaatsen. Het duurde echter maar vijf jaar voordat MVV verhuisde naar een ander stadion: vanaf het seizoen 1961/1962 werd ingetrokken in het nieuwe stadion De Geusselt.

De “gouden jaren”[bewerken | brontekst bewerken]

Grotere successen werden pas weer behaald na 1964, na het aantrekken van de toen 18-jarige Willy Brokamp. Onder zijn leiding werden er begin jaren '70 goede resultaten bereikt. In 1970 was MVV poulewinnaar in de Intertoto Cup. In het seizoen 1972/73 werd Brokamp met 18 doelpunten topscorer van de eredivisie. In dat jaar werd hij tevens uitgeroepen tot Voetballer van het Jaar, waardoor hij de aandacht van Ajax trok, en uiteindelijk een jaar later vertrok. Een andere sterspeler uit die tijd was Jo Bonfrère, die van 1963 tot 1985 voor het eerste elftal van MVV speelde.[2]

De “jojo-jaren”[bewerken | brontekst bewerken]

5 januari 1975: Ajax-MVV (4-2). Brokamp, enkele maanden daarvoor overgestapt naar Ajax, scoort 3-2. Rechts: MVV-keeper Mathijssen

Na het vertrek van Brokamp in 1974 ging het bergafwaarts met MVV; in 1976 degradeerde de club voor het eerst in de historie naar een lagere divisie. Het eerste jaar in de Eerste Divisie werd afgesloten met een derde plaats, het tweede jaar werd de tweede plaats behaald, en promoveerde de club via de nacompetitie naar de Eredivisie. Op 20 april 1980 won MVV in Amsterdam met 6-3 van Ajax. Dit was het hoogste aantal doelpunten dat Ajax ooit tegen kreeg in De Meer. Na een aantal jaar op het hoogste niveau te hebben gespeeld degradeerde de club weer aan het einde van seizoen 1981/82, waarna ze in 1984 kampioen van de eerste divisie werden en weer promoveerden. In 1986 degradeerde de club voor de derde maal in 10 jaar, en promoveerde weer in het seizoen 1987/88. In de jaren die volgden kon MVV telkens degradatie afwenden met spelers als Erik Meijer en Hans Visser. In de seizoenen 1991/92 en 1992/93 eindigde MVV tweemaal achter elkaar op de zevende plaats, net niet hoog genoeg voor een UEFA Cup ticket. In het jaar 1992 werd MVV zelfs door de KNVB uitgeroepen tot “Team van het Jaar”, wegens het aanvallende en attractieve voetbal dat coach Sef Vergoossen zijn team liet spelen. Gemeenteraadslid en wethouder Jan Hoen van het CDA was in die tijd voorzitter. In 1995 degradeerde het team echter weer. In 1997 werd, onder leiding van voormalig MVV-keeper Frans Körver, het kampioenschap van de eerste divisie behaald. Echter, in 2000 volgde alweer de vierde degradatie in 15 jaar.

Bijna twee decennia eerste divisie[bewerken | brontekst bewerken]

Sinds de degradatie in 2000 is het MVV niet meer gelukt om terug te keren naar het hoogste niveau van het Nederlands betaald voetbal. Zodoende speelt het team in seizoen 2018/19 al negentien jaar in de Eerste of Keuken Kampioen Divisie. In 2003/04 behaalde MVV de slechtste prestatie ooit uit de clubgeschiedenis, door als 18e te eindigen in de Eerste Divisie. Na een aantal middelmatige jaren ging het sportief gezien vanaf 2008 weer beter met de club. In 2008 (vijfde in de eindstand) en 2009 (zesde in de eindstand) strandde MVV in de tweede ronde van de play-offs, waarin in 2008 RKC Waalwijk en in 2009 toenmalige eredivisieclub De Graafschap roet in het eten gooiden.

Financiële problemen[bewerken | brontekst bewerken]

Maquette van het niet-gerealiseerde stadion in de jaren '80
Zuidoostelijke tribune in Stadion De Geusselt in 2009

In de jaren 1980, '90 en 2000 ging MVV Maastricht door een periode met flinke financiële problemen. Deze kwamen in 1983 aan het licht, toen bleek dat onder voorzitterschap van VVD-Tweede Kamerlid Max Tripels een schuld van 4,5 miljoen gulden was opgebouwd. Een team van ondernemers onder leiding van zakenman Leon Melchior wist deze schuld af te lossen en kocht de grond waar stadion De Geusselt op staat terug van de gemeente. Dit team bracht nog eens 3,7 miljoen bijeen voor een nieuw te bouwen, overdekt stadion. Terwijl Melchior en zijn team ambitieuze plannen maakten, kregen ze te maken met een clubleiding die niet meewerkte. Het nieuwe stadion kwam er niet, maar De Geusselt werd gerenoveerd (waarbij het speelveld 90° werd gedraaid). In 1993 leidden financiële schandalen tot FIOD-invallen bij de club. In 2001, 2003 en 2010 dreigden faillissementen.[3]

In 2010 kwam MVV wederom in de financiële problemen. Nadat aan het begin van het seizoen een overname van de club door een Turkse zakenman door de KNVB werd tegengehouden wegens vermeende belangenverstrengelingen. Hierdoor stond de club in het voorjaar van 2010 opnieuw aan de rand van een faillissement. De club zocht steun bij de gemeente Maastricht en werkte aan een akkoord met haar crediteuren. Hierdoor was het onzeker of de club een licentie voor het seizoen 2010/11 zou krijgen. Wel was duidelijk dat zelfs bij het verkrijgen van een licentie MVV dat seizoen in ieder geval met punten in mindering zou moeten beginnen. Een nieuw bestuur onder voorzitterschap van Paul Rinkens trad in deze periode aan en onder het motto 'geen bezittingen, geen schulden' werden alle spelers ondergebracht in een spelersfonds, met Nol Hendriks als beheerder en grootaandeelhouder. Het fonds, verantwoordelijk voor de aan- en verkopen van spelers, verhuurde spelers aan de club. Op 9 juni 2010 wist de 'Club van 14' een akkoord te bereiken met de schuldeisers. Van de gemeente Maastricht ontving de club 1,8 miljoen euro voor het stadion. Tevens werd een achterstallige schuld van 1,7 miljoen bij de gemeente begin 2011 kwijtgescholden.

Een nieuwe start[bewerken | brontekst bewerken]

De Geusselt in 2019

In het begin van het seizoen 2011/12 werd MVV Maastricht door de KNVB ingedeeld in categorie 3 ('financieel gezond'). Een unicum, want nooit eerder promoveerde een club uit categorie 1 ('onvoldoende') direct naar categorie 3. Bij de KNVB-beoordeling van 2018 zat MVV Maastricht in categorie 2 ('voldoende').

De club veranderde aan het begin van het seizoen 2010/2011 haar naam van 'Maastrichtse Voetbal Vereniging' naar 'Maatschappelijke Voetbal Vereniging Maastricht' en ook het clublogo en het bestuur veranderden. Met alle veranderingen was MVV klaar voor een nieuwe start. De KNVB legde de club wel een straf op vanwege de financiële perikelen in 2010, waardoor het met acht minpunten aan de competitie moest beginnen.[4] Toch eindigden ze met een boven verwachting behaalde 10de plaats. Ook in 2011, 2012 en 2013 bereikte MVV weer de playoffs maar strandde de club steeds in de eerste ronde door uitschakeling door respectievelijk FC Volendam, SC Cambuur en wederom FC Volendam.

Onder leiding van coach René Trost, die aan zijn derde en laatste seizoen in Maastricht bezig was, streed de club in het seizoen 2012/2013 vanaf het begin van dat seizoen mee om het kampioenschap en stond lange tijd bovenaan met vaak een grote voorsprong op de concurrenten. De club werd meteen periodekampioen van de 1e periode, werd vervolgens "winterkampioen" en behield ook in de tweede seizoenshelft lange tijd zicht op het kampioenschap. Door de faillissementen van AGOVV en Veendam werden echter, conform de regels van de KNVB, de gespeelde resultaten tegen die clubs geschrapt. MVV had op dat moment drie keer tegen die clubs gespeeld en drie keer gewonnen, waardoor MVV negen punten moest inleveren. Uiteindelijk werd MVV vijfde, met elf punten achterstand op kampioen SC Cambuur.

MVV wist de play-offs in 2015/16 en ook die in 2016/17 te behalen. In de play-offs in 2015/16 schakelde MVV in de eerste ronde FC Volendam uit, maar werd zelf uitgeschakeld in de tweede ronde door De Graafschap. In de play-offs van 2016/17 wist MVV tot de finale te komen. MVV, dat in de tweede ronde instroomde, versloeg Cambuur en bereikte daardoor de finale. In de finale ging MVV ten onder tegen Roda JC, dat daardoor in de Eredivisie bleef.

Eindklasseringen[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1955 3e
    Eerste klasse (prof) A
  • 1956 8e
    Hoofdklasse (prof) B
  • 1957 4e
    Eredivisie
  • 1958 5e
    Eredivisie
  • 1959 8e
    Eredivisie
  • 1960 13e
    Eredivisie
  • 1961 14e
    Eredivisie
  • 1962 6e
    Eredivisie
  • 1963 9e
    Eredivisie
  • 1964 11e
    Eredivisie
  • 1965 8e
    Eredivisie
  • 1966 15e
    Eredivisie
  • 1967 11e
    Eredivisie
  • 1968 13e
    Eredivisie
  • 1969 13e
    Eredivisie
  • 1970 8e
    Eredivisie
  • 1971 13e
    Eredivisie
  • 1972 10e
    Eredivisie
  • 1973 7e
    Eredivisie
  • 1974 11e
    Eredivisie
  • 1975 11e
    Eredivisie
  • 1976 17e
    Eredivisie
  • 1977 3e
    Eerste divisie
  • 1978 2e
    Eerste divisie
  • 1979 11e
    Eredivisie
  • 1980 11e
    Eredivisie
  • 1981 8e
    Eredivisie
  • 1982 16e
    Eredivisie
  • 1983 4e
    Eerste divisie
  • 1984 1e
    Eerste divisie
  • 1985 14e
    Eredivisie
  • 1986 16e
    Eredivisie
  • 1987 5e
    Eerste divisie
  • 1988 3e
    Eerste divisie
  • 1989 14e
    Eredivisie
  • 1990 15e
    Eredivisie
  • 1991 15e
    Eredivisie
  • 1992 7e
    Eredivisie
  • 1993 7e
    Eredivisie
  • 1994 10e
    Eredivisie
  • 1995 16e
    Eredivisie
  • 1996 11e
    Eerste divisie
  • 1997 1e
    Eerste divisie
  • 1998 15e
    Eredivisie
  • 1999 14e
    Eredivisie
  • 2000 16e
    Eredivisie
  • 2001 13e
    Eerste divisie
  • 2002 14e
    Eerste divisie
  • 2003 16e
    Eerste divisie
  • 2004 18e
    Eerste divisie
  • 2005 14e
    Eerste divisie
  • 2006 13e
    Eerste divisie
  • 2007 13e
    Eerste divisie
  • 2008 5e
    Eerste divisie
  • 2009 6e
    Eerste divisie
  • 2010 10e
    Eerste divisie
  • 2011 10e
    Eerste divisie
  • 2012 8e
    Eerste divisie
  • 2013 5e
    Eerste divisie
  • 2014 11e
    Eerste divisie
  • 2015 11e
    Eerste divisie
  • 2016 10e
    Eerste divisie
  • 2017 7e
    Eerste divisie
  • 2018 10e
    Eerste divisie
  • 2019 12e
    Eerste divisie
  • 2020 15e
    Eerste divisie
🛈 Uitleg
  • 1954 - 2010: MVV
  • 2010 - heden: MVV Maastricht

MVV in Europa[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Deelnemers UEFA-toernooien Nederland voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

#Q = #voorronde, #R = #ronde, Groep = groepsfase, 1/8 = achtste finale, 1/4 = kwartfinale, PUC = punten UEFA coëfficiënten

Seizoen Competitie Ronde Land Club Score PUC
1970[5] Intertoto Cup Groep Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije ZVL Žilina 4-3, 3-3
Vlag van Zweden Zweden Örebro SK 4-0, 1-1
Vlag van België België KSV Waregem 1-0, 2-1

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie Aantal Jaren
SchaalEerste Divisie 1984, 1997
Intertoto Cup 1970 (poulewinnaar)

Eerste Elftal[bewerken | brontekst bewerken]

Selectie[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Naam Nationaliteit Contract Vorige club
Doelmannen
1 Thibaut Rausin Vlag van België België 2021 Vlag van België Lierse Kempenzonen
12 Lars Van Meurs Vlag van Nederland Nederland 2021
23 Mike Havekotte Vlag van Nederland Nederland 2021 Vlag van Nederland ADO Den Haag
Verdedigers
2 Rico Zeegers Vlag van Nederland Nederland 2021 Vlag van Nederland PSV
3 Shermar Martina Vlag van Curaçao Curaçao 2021
5 Gaston Salasiwa Vlag van Nederland Nederland 2021 Vlag van Noorwegen Notodden FK
15 Matteo Waem Vlag van België België 2021 Vlag van België Royal Antwerp FC
17 Luc Mares Vlag van Nederland Nederland 2021 Vlag van Nederland Fortuna Sittard
24 Brem Soumaoro Vlag van Nederland Nederland 2021 Vlag van Nederland FC Den Bosch
26 Manuel Angiulli Vlag van België België 2021 Vlag van Roemenië CSM Politehnica Iași
30 Raoul Last Vlag van Nederland Nederland 2021
32 Tim Zeegers Vlag van Nederland Nederland 2021
33 Ermin Cavcic Vlag van Nederland Nederland 2021
Middenvelders
6 Thibaut Van Acker Vlag van België België 2021 Vlag van België KSV Roeselare
8 Kürşad Sürmeli Vlag van Nederland Nederland 2022 Vlag van Nederland FC Dordrecht
10 Oussama Zamouri Vlag van Marokko Marokko 2021 Vlag van Kroatië Inter Zaprešić
14 Jérôme Deom Vlag van België België 2022 Vlag van België Standard Luik
20 Kai-David Bösing Vlag van Duitsland Duitsland 2021 Vlag van Duitsland Alemannia Aachen
29 Thomas van Bommel Vlag van Nederland Nederland 2021
31 Marko Kleinen Vlag van Nederland Nederland 2021
Aanvallers
7 Timo Stavitski Vlag van Finland Finland 2021 Vlag van Frankrijk SM Caen
9 Djibril Dianessy Vlag van Frankrijk Frankrijk 2021 Vlag van Nederland Fortuna Sittard
11 Sven Blummel Vlag van Nederland Nederland 2023 Vlag van Nederland De Graafschap
16 Koen Kostons Vlag van België België 2021
18 Arne Naudts Vlag van België België 2021 Vlag van België Lommel SK
27 Joy-Lance Mickels Vlag van Congo-Kinshasa Congo-Kinshasa 2021 Vlag van Duitsland FC Carl Zeiss Jena
35 Milo Delrock Vlag van Nederland Nederland 2021

Laatste update: 1 februari 2021 21:50

Technische Staf[bewerken | brontekst bewerken]

Naam Nationaliteit Functie
Darije Kalezić Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina Hoofdtrainer
Robbie Servais Vlag van Nederland Nederland Assistent-trainer
Regillio Vrede Vlag van Nederland Nederland Assistent-trainer
Hans Spillmann Vlag van Nederland Nederland Keeperstrainer
Erik Wintjens Vlag van Nederland Nederland Fysiotherapeut

Bekende oud-spelers[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie ook: Lijst van spelers van MVV Maastricht

Voormalige trainers[bewerken | brontekst bewerken]

Enkele voormalige MVV Maastricht-trainers zijn:

Supporters[bewerken | brontekst bewerken]

De laatste jaren bezoeken gemiddeld circa 5.000 à 6.000 toeschouwers de thuisduels van de club en bij play-offwedstrijden of derby's tegen andere Limburgse clubs liep dit aantal zelfs op tot 9.000 à 9.500, waarmee het stadion praktisch uitverkocht was. Sinds het matige seizoen 2009/'10, waarin MVV de playoffs voor promotie voor het eerst in drie seizoenen niet haalde, liggen de toeschouwersaantallen enigszins lager en wordt de stijgende lijn van de toeschouwersaantallen sinds begin jaren 2000 niet voortgezet. De harde kern van MVV Maastricht zit op de "Angel Side", in de zuidwesthoek van het stadion. De naam verwijst naar het stadswapen van Maastricht, waar een engel in verwerkt is.

Gemiddeld aantal toeschouwers 1988-2019
2833
5288
5433
4574
5435
7166
5922
6497
2497
4804
6038
6165
6530
2761
3015
2620
3409
3891
4766
5230
6280
6330
5490
5320
5380
5100
4230
4227
4637
4857
4562
4795
4332
88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20

Clublied[bewerken | brontekst bewerken]

Het clublied van MVV Maastricht heet “Jao dat is us MVV” en is gecomponeerd door Matty Niël. De tekst van het clublied is in het Maastrichts en luidt:

Dao is in Mestreech ’n feijn voetbalclub,
Häör terrein dat laog aon de Boschpoort.
En ouch weer op Geusselt zien veer present,
Um te zien wie häör speul us bekoort.

Veer stoon langs de leijn en doen trouw us bès,
Zinge steeds opnui dit leed:
Vaan de club oet Mestreech: die al ging ’t ins neet,
Noets de mood verloore heet.

Refrein: (2x)

Jao, dat is us M.V.V.
Iere klas K.N.V.B.
Drage de kleure roed en wit,
En höbbe speul boe fut in zit,
Es g’r mer ‘ns "draon" wèlt goon,
Jèh daan zeet geer neet te sloon,
Hup, hup, hup, M.V.V.!
Es geer wèlt, M.V.V.!
Komp g’r op de ierste plaots te stoon!
M!V!V!

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie MVV Maastricht van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.