Maarten Larmuseau

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Maarten Larmuseau
Maarten Larmuseau - Sofie Claerhout.jpg
Volledige naam Maarten H.D. Larmuseau
Geboren Zottegem, 3 januari 1983
Geboorteland Vlag van België België
Bekend van Genetische genealogie
Standaardafkorting MHD Larmuseau
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Maarten Larmuseau (Zottegem, 3 januari 1983) is een Vlaams geneticus en genealoog uit Zandbergen[1] . Hij is docent in de genetische genealogie en populatiegenetica en sinds 2005 wetenschappelijk onderzoeker aan de KU Leuven, Histories en aan de Universiteit van Leicester.

Onderzoeksonderwerpen[bewerken | brontekst bewerken]

Larmuseau begon met populatiegenetisch onderzoek rond de evolutie van mariene vissen maar kreeg internationaal aandacht door zijn genetisch genealogisch onderzoek. Zo berekende hij voor het eerst de historische graad aan buitenechtelijke kinderen bij mensen - de zogenaamde koekoeksgraad - via het linken van het Y-chromosoom met stambomen.[2][3]. Hij stelde vast dat de koekoeksgraad in o.a. Vlaanderen, Nederland, Italië, Spanje, Mali en Zuid-Afrika gedurende de laatste honderden jaren steeds tussen 1 en 2 procent heeft gelegen. Deze gemiddelde koekoeksgraad mag dan vrij stabiel zijn in humane populaties, erbinnen valt behoorlijk wat variatie aan te treffen.[4] Met genetisch genealogische studies binnen Vlaanderen en Nederland, waarbij 500 jaar tijd werd overbrugd, toonde Larmuseau aan dat de koekoeksgraad piekte in de periode 1850-1900 bij de laagste sociale klasse in de grote steden.[5][6] De kans dat een kind onverwacht een andere biologische vader had dan de sociale vader, was daarom sterk gelinkt aan de sociale context waarin de familie zich toen bevond.[7]

Larmuseau bracht ook het populatiegenetisch erfgoed in kaart in laat-middeleeuws Vlaanderen[8], stelde via DNA historische migraties vast waaronder de migratie vanuit Frankrijk naar Vlaanderen in de 16de eeuw[9], en realiseerde met zijn team genetische identificaties binnen forensisch onderzoek en van relieken gelinkt aan koning Albert I van België[10][11], de Zalige Idesbaldus[12], koning Hendrik IV van Frankrijk en koning Lodewijk XVI van Frankrijk (deze laatste twee samen met Jean-Jacques Cassiman).[13]

Tegenwoordig bestudeert Larmuseau ook de ethische kwesties die ontstaan door de grote populariteit van genetisch genealogisch onderzoek [14][15][16].

Door zijn interdisciplinair onderzoek en zijn steun voor burgerwetenschap[17] bracht hij de discipline van genetische genealogie op een internationaal academisch niveau en propageerde hij tegelijk ze als hulpmiddel voor erfgoedontsluiting en forensisch biomedisch onderzoek.[18] Hij schreef anno 2020 ruim zeventig peer-reviewed artikelen in diverse wetenschappelijke tijdschriften.[19]

Onderscheidingen[bewerken | brontekst bewerken]

Als appreciatie voor zijn onderzoek verkreeg hij onder meer de Paul Van Oye-prijs van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten in 2011, het Gouden Stamboompje van Familiekunde Vlaanderen in 2016 en een EOS-pipetnominatie in 2015. Hij werd tevens opgenomen in het broederschap van het Manneken Pis van Geraardsbergen in 2016.

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]