Maarten Veldhuis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Maarten Veldhuis
Optreden Maarten Veldhuis in 1988
Algemene informatie
Alias M. de Roos, Larry Cook
Geboren 1956Bewerken op Wikidata
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Beroep musicus vnl. tekstdichter en zanger
Instrument(en) drums, gitaar, basgitaar
Officiële website
(en) Discogs-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Maarten Veldhuis (Goes, 1956) is een Nederlands musicus en schrijver van kinderboeken. Hij woont en werkt in Haarlem.

Vroege jaren[bewerken | brontekst bewerken]

Maarten Veldhuis groeide op aan de Noordenbergstraat in Deventer schuin tegenover de Stadsarchief en Athenaeumbibliotheek. Zijn vader was landbouwkundig ingenieur in functie bij de Rijksplanologische Dienst als Rijksinspecteur voor de ruimtelijke ordening.

Maarten Veldhuis studeerde vanaf 1976 Geschiedenis en Engelse Taal- en Letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Vóór zijn afstuderen, stapte hij over naar de muziek.

Muziekoeuvre[bewerken | brontekst bewerken]

Maarten Veldhuis werkte vanaf 1980 bij geluidsstudio Joke's Koeienverhuurbedrijf in Schellingwoude nadat hij in Amsterdam eigenaar Dolf Planteijdt had ontmoet. Hij droeg tot en met 1984 bij aan muziekproducties die als bijlage verschenen bij publicaties van Gramschap. Hij was bassist en drummer in 't Oorlogspad, een avantgarde gitaarcollectief onder leiding van Dolf Planteijdt. Met Wouter Planteijdt en Steven van de Broecke richtte hij in 1982 de band ZOG op. De composities kwamen voort uit improvisatie. Van ZOG verscheen één album: Do Ze Funky Wiz Me (1982).

The Blue Man Can, 1995 (Foto Lucy Brandhof) https://www.vpro.nl/speel~POMS_VPRO_4819752~ekkel-horizontaal~.html

In Haarlem richtte Maarten Veldhuis de popband Grin op dat van 1984 tot en met 1986 bestond. Grin maakte één album: A View from the Valley (1986). Het nummer You Need A Gun (To Blow My Mind) werd opgepakt door radioprogramma VARA's Popkrant en werd een culthit.

Hij richtte in 1993 The Blue Man Can op en tekende als zanger/frontman bij Sony Music Publishing. De BMC maakte vijf singels en twee albums: The Blue Man Can (1993) en Family Fun (1995). De band bestond verder uit gitaristen Wouter Planteijdt en Arnold Smits, bassisten Gert-Jan Blom en Thijs Vermeulen, drummer Martijn Bosman, en blazer Roland Brunt.

Maarten Veldhuis drumde ondertussen bij Morzelpronk en schreef teksten voor albums van The Pilgrims waaronder twee hitsingles: White Men (1991) en I can't resist (1995).[1]

Onder zijn pennaam Larry Cook verscheen het soloalbum Greetings from Promiseville (2003) opgenomen door technicus Jan Piet Exalto in Studio Zeezicht. Daarna verscheen The Love Interest (2008) met drummer Richard Heijerman, bassist Thijs Vermeulen, toetsenist Roel Spanjers, en gitarist-producer Wouter Planteijdt. Opgenomen door J.P. Exalto in Grasland (geluidsstudio van Hans Asselbergs).[2]

Maarten Veldhuis was in de tweede helft van zijn muziekcarrière vaak bezig als artistiek begeleider van jonge talenten. Hij hielp in 1994 met het oprichten van Off the Record (artist management office) waar hij tot en met 1998 werkte. Nadat hij Bloem de Ligny op Koninginnedag op straat zag optreden werkte hij aan de totstandkoming van haar debuutalbum Zink (1998) in Townhouse Studios, London.[3][4][5] Hij werkte op initiatief van Daan van Rijsbergen van 2007 tot en met 2013 met The Hype. Hij was jarenlang docent samenspel op de popafdeling van Muziekschool Haarlem.

Vanaf de eerste intifada gebruikte Maarten Veldhuis het podium om zijn morele steun aan het Palestijns verzet te uiten.

Zijn column de oude man in uitgaansagenda LUNA verscheen maandelijks van ongeveer 1988 tot en met 1998. Vanaf 1999 pakte hij andere disciplines van het schrijven op.

Discografie[bewerken | brontekst bewerken]

Albums[bewerken | brontekst bewerken]
  • 2008 - Larry Cook: The Love Interest (Promiseville Records / Sonic Rendezvous 9-789081277815)
  • 2003 - Larry Cook: Greetings from Promiseville (Idol Media 8-71360691023-0)
  • 2003 - Grin: Anthology (eigen beheer)
  • 1995 - The Blue Man Can: Family Fun (Sony Music Publishing / Bananas)
  • 1993 - The Blue Man Can: The Blue Man Can (Sony Music Publishing / Bananas 997-0502)
  • 1986 - Grin: A View from the Valley (Haznee Records)
  • 1982 - ZOG: Do Ze Funky Wiz Me (DEI 975,9)
Singles[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1996 - The Blue Man Can: Temporary Madness (Sony Music Publishing 662092)
  • 1995 - The Blue Man Can: Fairweather friends (Sony Music Publishing 662427-1)
  • 1993 - The Blue Man Can: Hedgehog (Bananas 9970503)
  • 1993 - The Blue Man Can: Funkin' with the enemy (Bananas 9970523)
  • 1993 - The Blue Man Can: Listen to the bodies fall (Bananas 9970523)
  • 1979 - Maarten Veldhuis: talking talking/the exercise (eigen beheer)

Gastbijdragen[bewerken | brontekst bewerken]

Tekstdichter en componist[bewerken | brontekst bewerken]

Albums[bewerken | brontekst bewerken]
  • (2022) Yorick van Norden. Playing by Ear. Excelsior Recordings Vinyl, LP, Album EXCEL 9666.
    (geschreven met Yorick) "Empty Words", "Nothing's Ever Planned", "(Isn't It So) Sad About As", "The Ways Of Love", "The Loving Kind", "For A Moment".
  • (2018) Yorick van Norden. The Jester. Excelsior Recordings Vinyl EXCEL 96523, CD EXCEL 96524.
    (geschreven met Yorick) "The Forest Of The Mind", "Train In The Station", "Days", "Another Day In London Town", "More Than Words", "Miss Serene", "The Girl In The Window", "A Song For You", "Love's Taking Over", "Light Up Love", "So Sad", "Gettin' In Over My Head".
  • (2015) Yorick van Norden. Happy Hunting Ground. Excelsior Recordings. Vinyl EXCEL 96426, CD EXCEL 96427.
    (geschreven met Yorick) "Blood Money", "Gonna Try For The Sun", "Only By Memory", "Hard Road Up, Free Fall Down", "Divide And Rule", "Surrender To Love", "Who Knows, Maybe", "Stranglehold", "Gamblin' Mama", "Tangier", "I Fly A Kite".
  • (1995) The Pilgrims. Hurrah. Van Record Company 74321 257762.
    "Can't Resist", "World".
  • (1993) The Pilgrims. Red. Columbia Records / Sony Music Publishing 473534-2.
    "Runaway", "We Gotta Get Out Of Here", "Missing You", "Information", "Children Of Today", "Can't Let Go", "Here Comes That Rain Again", "Heaven Knows Your Name", "Angels Falling", "Heaven", "Silence", "Mi Perro Esta Muerte".
  • (1991) The Pilgrims. Once to Everything. Columbia Records / Sony Music Publishing 468054-2.
    "White Men", "Any Trick", "Hang On", "I Want You", "Picture of Anna".
  • (1990) Sjako!. Secret Skin. Columbus Records 846 483-2.
    "Lethal One"
Singles[bewerken | brontekst bewerken]
  • (2012) Isaac Bullock. "From Fort Europe" (tekst, muziek, drums, backing vocals). Donatie aan Vluchtelingenwerk Noord-Holland.
  • (2011) "Who Knows, Maybe" (Titelsong van het boek "Glijvlucht" van Anne-Gine Goemans)(tekst en muziek met Yorick van Norden). Uitgeverij De Geus
  • (2010) The Hype. "Do You Know" (met Yorick van Norden). Talpa Music / B2 Music BV
  • (1995) The Pilgrims. "Can't Resist" – VAN 256922
  • (1995) The Pilgrims. "World" – VAN 25692
  • (1991) The Pilgrims. "I don't believe what the White man says" Sony Music Publishing
  • (1990) Sjako!. "Lethal One" Vinyl, 7", 45 RPM Single, Stereo – Columbus Records 875906-7
  • (1990) Sjako!. "Lethal One" CD Single – Columbus Records 875 906-2
  • (1990) Sjako!. "Lethal One" Radio Versie

Instrumentalist[bewerken | brontekst bewerken]

  • (2001) Morzelpronk. K'lompenzorro. cd. ADM-disc [Live in Amsterdam / Paradiso]. (drums en gitaar)
  • (1998) Bloem de Ligny. Zink. (Sony Music Publishing) (gitaar, basgitaar, drums, producer)
  • (1998) The Rhinestones & Kathenka. Chelsea Girl. cd. ADM-disc. (drums en basgitaar)
  • (1991) Morzelpronk. Tirade. cd. ADM-disc. (drums en gitaar)
  • (1989) Morzelpronk. Racket naar de Maan. 12". ADM-disc. (drums en gitaar)
  • (1988) Morzelpronk. Tien Toffe Gitaarmelodieën. LP. Konkurrel. (drums en gitaar)

Secundaire[bewerken | brontekst bewerken]

Laatste voorstellingen[bewerken | brontekst bewerken]

  • (2011 - 2015) Artistiek leider Club Beeckestijn. Club Beeckestijn organiseerde de openingsavonden van Beeckestijnpop met als doel muzikaal cultureel erfgoed levend en toegankelijk houden voor jong en oud.
  • (2009 - 2013) Muziekprogrammeur De Waag Haarlem.
  • (2001) Initiator en musicus van tournee W.S. Walcott Medicine Show (samen met Wouter Planteijdt en Hans van der Lubbe). In deze ode aan The Band werd gekozen voor het repertoire van het afscheidsconcert The Last Waltz. De bezetting bestond uit Hans van der Lubbe, Roland Brunt en J.B. Meijers (van De Dijk), Wouter Planteijdt en Richard Heijerman (van Sjako!), Merlijn Snitker, Erwin Benjamins, Rodney Calis (van jazz/funk formatie Horn of Plenty), Patrick Votrian (Kyteman, De Kift), Onno Bosch, en Maarten Veldhuis.[6]
  • 25 oktober 1998 Jacques Brel leeft! met Chris Bailey, Maarten Veldhuis en Frédérique Spigt, Café De Roemer, Haarlem. 
  • (premièredatum 28 december 1997) Gitarist in Chelsea Girl, een muziektheaterproductie van Carina Molier gebaseerd op het leven van Velvet Underground-zangeres Nico. Chelsea Girl was het openingsstuk van het Salzburgse Theaterfestival.

Film[bewerken | brontekst bewerken]

Maarten Veldhuis was script editor van Van God Los voor scenarist Paul Jan Nelissen en regisseur Pieter Kuijpers. Op het Nederlands Film Festival ontving Van God Los (Pupkin 2003) het Gouden Kalf voor Beste Scenario.

Samen met Yasmin Jaffri was hij scenarist van Oorlogswinter voor hoofdscenarist Paul Jan Nelissen. Maarten Veldhuis was met Yasmin Jaffri verantwoordelijk voor de Engelse vertalingen.[7] Op het Nederlands Film Festival werd Oorlogswinter (Isabella Films 2008) genomineerd voor het Gouden Kalf voor Beste Scenario. Winter in Wartime stond op de Shortlist van de 82e Academy Awards in de categorie Best International Feature Film.[8]

Jeugdliteratuur[bewerken | brontekst bewerken]

Maarten Veldhuis is auteur bij Kluitman. Hij schreef drie delen voor de Kameleon-reeks samen met Bies van Ede, onder het pseudoniem B.M. de Roos.

Daarna schreef hij drie delen onder de pennaam M. de Roos: