Naar inhoud springen

Maghnes Akliouche

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Maghnes Akliouche
Akliouche in mei 2025
Akliouche in mei 2025
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 25 februari 2002
Geboorteplaats Tremblay-en-France, Vlag van Frankrijk Frankrijk
Lengte 183 cm
Been Links
Positie Aanvallende middenvelder
Rechtsbuiten
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Monaco AS Monaco
Rugnummer 11
Contract tot 30 juni 2028
Jeugd


2017–2021
Vlag van Frankrijk Villemomble Sports
Vlag van Frankrijk US Torcy
Vlag van Monaco AS Monaco
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2020–2022
2021–
Vlag van Monaco AS Monaco B
Vlag van Monaco AS Monaco
17(3)
100(17)
Interlands
2022
2023–2025
2024
2025–
Vlag van Frankrijk Frankrijk –20
Vlag van Frankrijk Frankrijk –21
Vlag van Frankrijk Frankrijk –23
Vlag van Frankrijk Frankrijk
7(4)
12(3)
10(2)
5(1)

* Bijgewerkt op 7 maart 2026
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Maghnes Akliouche (Tremblay-en-France, 25 februari 2002) is een Frans-Algerijns voetballer die doorgaans als aanvallende middenvelder of rechtsbuiten speelt. Hij stroomde in 2021 door vanuit de jeugdopleiding van AS Monaco. Akliouche won in 2024 een zilveren medaille op de Olympische Zomerspelen en debuteerde in 2025 in het Frans voetbalelftal.

Clubcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Akliouche genoot zijn jeugdopleiding bij Villemomble Sports, US Torcy, voordat hij in 2017 ging spelen voor AS Monaco.[1] In het seizoen 2020/21 stroomde hij door naar het tweede elftal van AS Monaco in de Championnat National 2. In deze competitie maakte hij op 29 augustus 2020 zijn profdebuut, bij een 1–0 nederlaag tegen Aubagne FC. Op 18 september 2021 maakte hij in dezelfde competitie zijn eerste doelpunt in het profvoetbal, waarmee hij bijdroeg aan een 2–0 overwinning tegen FC Martigues. Op 16 oktober 2021 maakte Akliouche zijn officiële debuut in het eerste elftal van de club; op de tiende competitiespeeldag liet trainer Niko Kovač hem tegen Olympique Lyonnais (2–0 nederlaag) tijdens de slotfase invallen voor Gelson Martins. Datzelfde seizoen viel hij nog enkele keren in en had hij op 8 februari 2022 zijn eerste basisplaats bij het eerste elftal, bij een 2–0 overwinning tegen Amiens SC in de kwartfinales van de Coupe de France. Een dag later ondertekende hij zijn eerste profcontract.[2]

Akliouche maakte op 15 september 2022 zijn debuut in het Europees clubvoetbal. In de rust van het UEFA Europa League-thuisduel met Ferencvárosi TC (0–1 nederlaag) verving hij Krépin Diatta. Op 7 januari 2023 volgde zijn eerste doelpunt voor het eerste elftal. Hij opende de score in de bekerwedstrijd tegen Rodez AF, maar kon niet voorkomen dat AS Monaco na een penaltyserie werd uitgeschakeld. Akliouche maakte op 13 augustus 2023 zijn eerste doelpunt in de Ligue 1. Vlak na zijn wissel voor Takumi Minamino zette hij de 2–4 eindscore op het scorebord op bezoek bij Clermont Foot. Op 30 september 2023 was hij met twee doelpunten belangrijk bij een 3–2 competitiezege op Olympique de Marseille. Akliouche groeide in het seizoen 2023/24 onder leiding van Adi Hütter uit tot basisspeler. Op 8 februari 2024 miste hij de beslissende strafschop in de penaltyserie tegen FC Rouen in de achtste finales van de Coupe de France.

Akliouche's contract bij AS Monaco werd op 25 juli 2024 met twee jaar verlengd, tot medio 2028.[3] Hij luisterde op 19 september 2024 zijn debuut in de UEFA Champions League op met een doelpunt bij een 2–1 overwinning tegen FC Barcelona. Voor zijn prestaties in oktober 2025 werd hij bij AS Monaco uitgeroepen tot Speler van de Maand.[4] Op 5 januari 2025 had Akliouche een basisplaats in de strijd om de Trophée des Champions, die met 1–0 verloren ging tegen Paris Saint-Germain. Bij zijn honderdste optreden in de Ligue 1 op 6 maart 2026 was Akliouche goed voor een doelpunt en een assist tegen landskampioen Paris Saint-Germain.

Clubstatistieken

[bewerken | brontekst bewerken]
SeizoenClubCompetitie CompetitieBekerInternationaalOverigTotaal
Wed.Dlp. Wed.Dlp. Wed.Dlp. Wed.Dlp. Wed.Dlp.
2020/21AS Monaco BVlag van Frankrijk Championnat National 2 6060
2021/22 113113
Club totaal173000000173
2021/22AS MonacoVlag van Frankrijk Ligue 1 70200090
2022/23 1101110131
2023/24 28731318
2024/25 3250010210437
2025/26 22520101346
Club totaal10017822131013022
Carrière totaal11720822131014725

Bijgewerkt op 7 maart 2026.

Interlandcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Akliouche speelde voor Franse jeugdelftallen onder 20 en onder 21. Hij werd op 3 juni 2024 door Thierry Henry opgenomen in de Franse selectie voor de Olympische Zomerspelen in eigen land.[5] Hij kwam op het toernooi in iedere wedstrijd in actie en scoorde in de finale, die na een verlenging met 3–5 verloren ging tegen Spanje. Akliouche werd op 27 augustus 2025 door bondscoach Didier Deschamps voor het eerst opgeroepen voor het Frans voetbalelftal, voor WK-kwalificatiewedstrijden tegen Oekraïne en Azerbeidzjan.[6] Tegen eerstgenoemde tegenstander maakte hij op 5 september 2025 zijn debuut, als invaller voor Michael Olise in de blessuretijd van een 0–2 overwinning. Akliouche maakte op 16 november 2025 zijn basisdebuut en zijn eerste interlanddoelpunt, bij een met 1–3 gewonnen WK-kwalificatiewedstrijd tegen Azerbeidzjan.[7]

Interlands van Maghnes Akliouche voor Vlag van Frankrijk Frankrijk
DatumWedstrijdUitslagCompetitieDoelpunten
15 september 2025Vlag van Oekraïne OekraïneFrankrijk Vlag van Frankrijk0 – 2Kwalificatie WK 2026
210 oktober 2025Vlag van Frankrijk FrankrijkAzerbeidzjan Vlag van Azerbeidzjan3 – 0
313 oktober 2025Vlag van IJsland IJslandFrankrijk Vlag van Frankrijk2 – 2
413 november 2025Vlag van Frankrijk FrankrijkOekraïne Vlag van Oekraïne4 – 0
516 november 2025Vlag van Azerbeidzjan AzerbeidzjanFrankrijk Vlag van Frankrijk1 – 3Goal 30'

Bijgewerkt t/m 7 maart 2026.

Commons heeft media­bestanden in de categorie Maghnes Akliouche.