Majed Abdullah

From Wikipedia
Jump to navigation Jump to search
Majed Abdullah
Abdullah in 1984
Abdullah in 1984
Persoonlijke informatie
Volledige naam Majed Ahmed Abdullah Al-Mohammed
Bijnaam Pelé van de woestijn[1][2]
Arabian Jewel[3]
Geboortedatum 1 november 1959
Geboorteplaats Jeddah, Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië
Nationaliteit Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië
Lengte 188 cm
Positie Centrumspits
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 1997
Jeugd
1975–1977 Vlag van Saoedi-Arabië Al-Nassr
Senioren
Seizoen Club W 0(G)
1977–1997 Vlag van Saoedi-Arabië Al-Nassr 168 (190)
Interlands
1978–1994 Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië 116 (71)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Majed Ahmed Abdullah Al-Mohammed (Jeddah, 1 november 1959)[4] is een Saoedi-Arabisch voormalig voetballer die als aanvaller speelde voor Al-Nassr en het Saoedi-Arabisch voetbalelftal. Hij wordt gezien als een van de beste Aziatische voetballers aller tijden.[3][5][6] Abdullah stond bekend als veel scorende spits en werd driemaal verkozen tot Aziatisch voetballer van het jaar. Abdullah maakte 71 doelpunten in 116 interlands en is daarmee topscorer van het Saoedi-Arabisch voetbalelftal.[7]

Clubvoetbal[edit | edit source]

Abdullah kwam in 1975 in de jeugdopleiding van Al-Nassr terecht, waar hij twee jaar later debuteerde in het eerste elftal.[5] Abdullah droeg in het begin rugnummer 14, maar dit veranderde al gauw naar 9, wat zijn legendarische nummer werd. Hij zou uiteindelijk twintig jaar lang voor de club uitkomen, waarin hij 260 doelpunten maakte. Abdullah won met Al-Nassr vele prijzen, waaronder driemaal de landstitel, viermaal de King's Cup en tweemaal de Aziatische Super Cup.

Op 20 mei 2008 vond zijn afscheidswedstrijd plaats, Al-Nassr nam het op tegen Real Madrid, die net hun 31e landstitel hadden gewonnen.[8] Onder toeziend oog van 70.000 toeschouwers wist Al-Nassr de wedstrijd in het Koning Fahdstadion met 4-1 te winnen.

Nationaal elftal[edit | edit source]

Abdullah met de Asian Cup in 1984

Abdullah debuteerde op 10 december 1978 in het Saoedi-Arabische elftal. Op die dag speelde Saoedi-Arabië een wedstrijd op de Aziatische Spelen tegen China.[7] In 1984 won Abdullah met zijn land het Aziatisch kampioenschap voetbal. In de finale werd China met 2-0 verslagen en scoorde Abdullah het laatste doelpunt.[7] Vier jaar later werd de prijs opnieuw gewonnen. Ditmaal werd Zuid-Korea in de finale verslagen, zij het pas na strafschoppen.

Abdullah was onderdeel van het elftal van Saoedi-Arabië dat in 1994 voor het eerst deelnam aan een wereldkampioenschap. In de selectie zaten talenten als Saeed Al-Owairan en Sami Al-Jaber. Abdullah was aanvoerder van zijn land, dat onder leiding stond van bondscoach Jorge Solari. Saoedi-Arabië bereikte na overwinningen op België en Marokko en een nederlaag tegen Nederland de knock-outfase van het toernooi. In de achtste finale bleek Zweden te sterk. Dit is tot op heden de beste prestatie van Saoedi-Arabië op een WK. Abdullah speelde enkel mee in de groepswedstrijden tegen Nederland en België.[7] Bij zijn afwezigheid droeg verdediger Mohamed Abd Al-Jawad de aanvoerdersband.

Na het WK besloot de 34-jarige Abdullah om te stoppen als international. Naast het WK kwam hij ook uit op de Aziatische spelen van 1978, 1982 en 1986. In 1986 werd een zilveren medaille behaald op het toernooi. Abdullah was ook verliezend finalist met Saoedi-Arabië in de Arab Nations Cup 1992. Op het Aziatisch kampioenschap voetbal werd wel succes geboekt: dit toernooi werd in 1984 en 1988 gewonnen. Abdullah is met 71 doelpunten topscorer van het Saoedische nationale elftal.