Makarov

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
PM
Пистолет Макарова.png
Type Semiautomatisch pistool
Land van oorsprong Sovjet-Unie
Gebruiksgeschiedenis
Gebruikt door Sovjet-Unie
Productiegeschiedenis
Ontwerper Nikolaj Makarov
Ontworpen Sovjet-Unie
Eigenschappen
Kaliber 9×18mm Makarov
Actie Terugslag[1]
Vuursnelheid 30 schoten/min[2]
Mondingssnelheid 315 m/s[2]
Maximale bereik 350 m[3]^ 
Effectief bereik 50 m[2]
Massa (niet geladen) 0,73 kg met leeg magazijn[2]
Massa (geladen) 0,81 kg met gevuld magazijn[2]
Lengte 161 mm[2]
Loop 93 mm, 4 groeven[2]
Grootte magazijn 8 patronen[2]

De Makarov, voluit het 9-mm Pistool Makarov (Russisch: 9-мм Пистолет Макарова, transliteratie 9-mm Pistolet Makarova, letterlijk 9-mm Pistool van Makarov) is een Russisch dienstpistool, dat in 1951 de TT-33 verving.

Invoering[bewerken]

Het eerste semi-automatische pistool van het Rode Leger, de TT-33, bleek al snel gebreken te vertonen. Om deze reden organiseerde het Rode Leger in 1938 een competitie om een vervanger te creëren. Als gevolg van Operatie Barbarossa zou de zoektocht naar een vervangend pistool worden gestaakt, en zou het Rode Leger vier jaar lang ten strijde trekken met het TT-33 pistool als standaardpistool.

In deze vier jaar zouden gevechtservaringen de vereisten voor een nieuw semi-automatisch pistool verduidelijken:

Een ontwerp van Nikolaj Makarov, zowel uiterlijk als mechanisch geïnspireerd door het Walther PP pistool, zou uiteindelijk in 1951 winnen, en zodoende worden ingevoerd ter vervanging van de TT-33.[4]

Patroon en ballistiek[bewerken]

De 9×18mm Makarov patroon bestaat uit een 6,1 gram kogel, 0,25 gram kruitlading, gelakte stalen of koperen huls, en slaghoedje.[2]

De kogel heeft een eigenlijke diameter van 9,2mm, en de patroon is niet te verschieten in 9×19mm Parabellum wapens.

De patronen worden in pakjes van 16 patronen verpakt, zodat de twee patroonmagazijnen die bij het pistool horen beiden volledig gevuld kunnen worden. 80 pakjes worden in een ijzeren doos verpakt, waarvan er twee in een houten krat worden geplaatst. Deze houten krat met 2560 patronen weegt ongeveer 33 kilogram.[5]

Afstand, m Verheffing (verlaging) t.o.v. de gemiddelde kogelbaan op een afstand van 25 m Spreidingscirkel, cm
Met een mikpunt 12,5 cm hoog op het doel Met een mikpunt midden op het doel 100% van de schoten 50% van de schoten
10 + 5,0 0 3,5 2,0
15 + 7,8 +0,3 5,0 2,0
20 +10,2 +0,2 6,5 4,0
25 +12,5 0 7,5 4,5
30 +13,9 -0,5 9,0 6,0
40 +16,0 -2,5 12,0 7,0
50 +16,8 -5,7 16,0 8,0

Toebehoren[bewerken]

De Makarov werd verstrekt met een holster, één reserve patroonmagazijn, een pompstok en een pistoolkoord. De pompstrok en het reserve patroonmagazijn werden in het holster opgeborgen, terwijl het pistoolkoord aan het pistool werd bevestigd.[6]

Noten[bewerken]

A.^  De kogel behoudt genoeg kracht om te doden tot op 350 meter.

Referenties[bewerken]

  1. Наставление по стрелковому делу 9-мм Пистолет Макарова, 1982, p.48-60
  2. a b c d e f g h i Наставление по стрелковому делу 9-мм Пистолет Макарова, 1982, p.93
  3. Наставление по стрелковому делу 9-мм Пистолет Макарова, 1982, p.1
  4. (ru) Шунков, Виктор, Боевое и служебное оружие России, 2012, “2: Пистолеты”, 58-59. ISBN 978-5-699-53557-6.
  5. Наставление по стрелковому делу 9-мм Пистолет Макарова, 1982, p.47
  6. Наставление по стрелковому делу 9-мм Пистолет Макарова, 1982, p.44-45