Mal Waldron

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Mal Waldron
Mal Waldron.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Malcolm Earl Waldron
Geboren New York City, 16 augustus 1926
Overleden Brussel, 2 december 2002
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Malcolm Earl Waldron (New York City, 16 augustus 1926 - Brussel, 2 december 2002) was een Amerikaanse jazz- en wereldmuziekpianist en jazzcomponist.

Omdat hij in New York geboren was hield hij zich vooral bezig met hard-bop. Hij werd daarbij geïnspireerd door Thelonious Monk.

Na een kleine prijs die hij voor zijn composities ontving in New York, in 1950, ging hij samenwerken met Ike Quebec, 'Big' Nick Nicholas en verschillende blues & rythm-groepen. Daarna werkte hij meerdere malen met Charles Mingus in 1954 en was de begeleidende pianist van Billie Holiday van 1957 tot 1959 tot zij overleed. Na de dood van Billie Holiday begon Mal Waldron eigen groepen en nam hij meerdere platen op voor het bekende jazzlabel Prestige. Hij schreef toen ook de jazzstandard Soul Eyes, een stuk dat vooral bekendheid kreeg door de versie van John Coltrane voor het label Impulse.

Waldrons spel was uniek. Hij speelde zijn bas een geheel octaaf lager en zijn solo's toonden verwantschap met de latere minimal music. Waldron is op veel platen te vinden, onder meer op zijn eigen albums maar ook als speler met: John Coltrane, Eric Dolphy, Clifford Jordan, Archie Shepp, David Murray en Booker Little.

In 1963 raakte hij enorm overspannen en hij moest daarna zijn techniek weer onder controle krijgen, vermoedelijk door het luisteren naar zijn eigen opnames. Na 1965 verhuisde Waldron naar München in Duitsland en daarna naar Brussel. Soms keerde hij terug naar de VS om daar weer op te treden.

In de jaren 1980 en '90 werkte Mal Waldron veel met de Duitse jazz-rock-groep Embryo samen. In Nederland en België trad hij vaak in duo met avant-garde saxofonist Steve Lacy op, die nog met Thelonious Monk had gespeeld. Uit die samenwerking resulteerde posthuum o.a. de opname uit de Amsterdamse jazzclub At the Bimhuis 1982.

Waldrons gezondheid ging einde jaren 1990 steeds verder achteruit. Hij overleed in 2002 in Brussel.

Voor een uitgebreide discografie van Waldron, zie het artikel Discografie van Mal Waldron.