Manfred Langer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Manfred Langer
Langer in 1980
Langer in 1980
Persoonlijke informatie
Geboren 13 mei 1952
Geboorteplaats Wenen
Overleden 21 november 1994
Overlijdensplaats Amsterdam
Beroep horecaondernemer
Bedrijf Amstel Taveerne Club
Chez Manfred
Traffic
iT
Portaal  Portaalicoon   Economie

Manfred Langer (Wenen, 13 mei 1952 - verm. Amsterdam, 21 november 1994) was een Oostenrijkse horecaondernemer en onder meer oprichter van de beroemde Amsterdamse discotheek iT.

Wenen[bewerken]

Langer werd geboren in Wenen. Zijn moeder verliet haar aan alcohol verslaafde man toen Manfred vier jaar oud was, en vond een baan als inpakster op een drukkerij. Ze wilde graag dat Manfred onderwijzer zou worden en stuurde hem naar het gymnasium. Hij verwaarloosde echter zijn studie en op een gegeven moment mocht hij ervanaf. Hij stapte toen over naar de horeca-vakschool.

Langer bleek homoseksueel en kreeg een relatie met een Nederlandse man. Hij verhuisde in 1972 naar Amsterdam.

Amsterdam[bewerken]

Presentatie opname Miami Nightmare (anti-Bryantmanifestatie) V.l.n.r. Zangeres Zonder Naam, Sylvia de Leur, Pia Beck, Manfred Langer, Henk Krol en Robert Long (1980)

De liefde tussen de twee mannen duurde niet lang, maar Langer stortte zich wel in het Amsterdamse uitgaansleven. Hij leerde daarbij Ad van Besouw kennen, de uitbater van de Amstel Taveerne aan de Amstel nr. 54. Dit was een populaire bruine homokroeg waar veel Nederlandse Schlagers werden gedraaid. Zij kregen een relatie en Manfred kwam in de Amstel Taveerne werken. Samen begonnen ze ook nog de Amstel Taveerne Club aan de Amstel nr. 178.

In 1978 begon Manfred Langer in de Halvemaansteeg nr. 10 zijn eigen café met de naam Chez Manfred. Ongeveer tezelfdertijd eindigde ook zijn relatie met Ad van Besouw. Chez Manfred was net als de Amstel Taveerne een bruine homokroeg en werd, ondanks de concurrentie van laatstgenoemde zaak, een groot succes.

Chez Manfred werd onder andere populair doordat Manfred Langer hier als een van de eersten een zogeheten happy hour invoerde, waarbij men twee drankjes voor de prijs van één kreeg. Ongeveer een jaar na de opening van de iT deed Manfred Langer Chez Manfred van de hand.

Ondertussen had hij in 1982 ook nog homocafé MacDonald in de Reguliersdwarsstraat gekocht en liet dat verbouwen tot de Traffic. Dit werd echter geen succes en hij droeg deze zaak toen over aan zijn ex-vriend, die er wel een succes van wist te maken.

De iT[bewerken]

In 1989 opende Langer aan de Amstelstraat de iT. Eerst was het de bedoeling dat het etablissement Possums zou heten, het kooswoordje dat Dame Edna in haar talkshows regelmatig voor haar gasten gebruikte. Edna zou de disco ook moeten openen, maar daarvoor vroeg zij/hij te veel geld, waarop Langer een nieuwe naam bedacht. Nelly Frijda, die net bekend was geworden als Ma Flodder, bleek een goede vervangster.

De iT werd een homodisco, met veel travestie, leatherparty's en male strippers. Ook hetero's stroomden echter toe in de als hip beschouwde gelegenheid. Dat vond de oorspronkelijke clientèle weer niet leuk, waarna Langer besloot de zondagavond voor hetero's vrij te houden. Ook beroemdheden (Grace Jones, Julio Iglesias, Richard Krajicek, Marco van Basten) kwamen naar deze disco, wat de zaak internationale bekendheid gaf. Vele sceptische geluiden ten spijt werd de iT een doorslaand succes.

In 1993 schreef Manfred Langer over zijn succesvolle discotheek het boekje Alle Geheimen van de iT (ISBN 90-6974-106-7).

De Gouden Driehoek[bewerken]

Manfred Langer was ook initiatiefnemer van de Gouden Driehoek, een prijs die hij in 1986 instelde voor mensen die de homogemeenschap een dienst hebben bewezen. In de loop der jaren ging de Gouden Driehoek naar de Zangeres zonder Naam (in 1986), André van Duin, Tineke de Nooij (in 1992), Robert ten Brink (in 1993), Paul de Leeuw (in 1994), Albert Mol (in 1998) en Anneke Grönloh. Na lange tijd niet te zijn uitgereikt ontvingen Siep de Haan en de Dutch Diva's (bestaande uit Maggie MacNeal, Sandra Reemer en Marga Bult) de prijs in 2002. Daarna is de Gouden Driehoek niet meer uitgereikt.

Overlijden[bewerken]

In het najaar van 1994 kreeg Langer veel last van zijn keel. Een week voor zijn dood volgde de diagnose: keelkanker. Langer besloot dat hij euthanasie wilde, maar zover kwam het niet eens meer.

Graf van Manfred Langer

Na diens overlijden vertelde Henk Krol, hoofdredacteur van de Gaykrant, dat het draaiboek voor Langers begrafenis al lang klaar lag. Dat moest zijn laatste grote feest worden. De lange stoet met een roze Chevrolet, daarachter twintig witte rouwwagens en vele extravagant geklede mensen, haalde het NOS-journaal.

Langer ligt begraven op de Amsterdamse begraafplaats Zorgvlied. Op zijn graf staat een bijna levensgroot bronzen standbeeld van hem, met een bierglas in de hand.

Externe links[bewerken]