Manzanillaboom

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Hippomane mancinella
vrucht en bladeren
vrucht en bladeren
Taxonomische indeling
Rijk:Plantae (Planten)
Stam:Embryophyta (Landplanten)
Klasse:Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade:Bedektzadigen
Clade:'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade:Fabiden
Orde:Malpighiales
Familie:Euphorbiaceae
Soort
Hippomane mancinella
L. (1753)
Afbeeldingen Hippomane mancinella op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Hippomane mancinella op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De manzanillaboom (Hippomane mancinella) is een zeer giftige boom / struik in de wolfsmelkfamilie (Euphorbiaceae). Hij komt veel voor in Midden-Amerika en het Caribisch gebied waaronder Curaçao, Bonaire en Aruba. De naam manzanilla betekent in het Spaans "appeltje", en dankt hij aan het uiterlijk van de vruchten.

Beschrijving[bewerken]

De manzanilla is een boom met een grijsbruine stam die tot 15m hoog kan groeien. Het bladerdek kan al zeer laag, vlak boven de grond beginnen. De bladeren zijn meestal glanzend groen met een zeer fijn gekartelde rand. De vruchten van de manzanilla lijken bedrieglijk veel op gewone groen-gele appeltjes. De manzanilla komt meestal in kustgebieden voor, vaak aan het strand juist boven de hoogwaterlijn.

Giftigheid[bewerken]

De boom, bladeren en vruchten van de manzanilla bevatten allen een sterk gif. Bij het breken van een takje of blad komt er een wit, melkachtig sap vrij wat, in aanraking komt met huid, ogen of slijmvliezen, een verbranding met blaren geeft. Deze stof zou zelfs zo giftig zijn dat wanneer men schuilt onder een manzanilla tijdens een regenbui de regendruppels deze reactie al kunnen geven.

De vruchten zijn ook giftig. Eten kan heftige keelpijnen, maag-darmontstekingen met bloedingen, misselijkheid, bacteriële superinfectie, problemen met de ademhaling door opzwelling van de keel en shock veroorzaken. Dodelijke afloop wordt niet gerapporteerd in de moderne literatuur.

In veel gebieden worden de bomen gemarkeerd met een bord (bijvoorbeeld Curaçao) of met een rode "X" op de stam. Op de Franse Antillen met een rode band op ca. een halve meter boven de grond. Op Bonaire zijn de bomen niet van een herkenningsteken voorzien.