Maranata

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het woord maranata of maranatha is de transliteratie van een Aramese zinsnede, maran at(h)a, die eenmaal voorkomt in het Nieuwe Testament.

De apostel Paulus gebruikt de term aan het einde van zijn Eerste brief van Paulus aan de Korintiërs (1 Korintiërs 16 vers 22) als een afscheidsgroet. De meest waarschijnlijke betekenis van maranata is "Onze Heer, Kom!", maar ook "Onze Heer is gekomen" en "Onze Heer zal komen" behoren tot de mogelijke betekenissen.

De term werd door de eerste christenen waarschijnlijk gebruikt als groet. In de huidige tijd wordt de term als naam gebruikt door sommige protestants-christelijke organisaties en instellingen, meestal van evangelische snit. Ook is het als Maranathakerk een veel voorkomende naam voor kerkgebouwen en geloofsgemeenschappen. In Nederland is de term vooral gepopulariseerd door het evangelisatiewerk van Johannes de Heer.

Maranata is ook het mantra aanbevolen door de benedictijner monnik John Main, oprichter van de World Community for Christian Meditation (Wereldgemeenschap voor Christelijke Meditatie).