Marc Platel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Marc Platel
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Volledige naam Marc Platel
Geboren Gent, 3 november 1941
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Publicist
Politicus
Partij ? - 1998 VU
1998 - 2001 VU-iD21
2001 - heden N-VA
Functies
1967 - 1986 Journalist BRT
1986 - 1997 Politiek hoofdredacteur Het Belang van Limburg
1997 - 2001 Diensthoofd VU-studiedienst
2001 - 2003 Diensthoofd N-VA-studiedienst[1]
 ? - ? Redacteur Doorbraak
 ? - ? Redacteur 't Pallieterke
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Media

Marc Platel (Gent, 3 november 1941) is een voormalig Belgisch journalist woonachtig in Kraainem.

Levensloop[bewerken]

In 1941 werd Marc Platel geboren in Gent. Hij volgde Latijn-Grieks aan het Sint-Lievenscollege. In 1960 ging hij studeren aan de Rijksuniversiteit Gent en werd er licentiaat in de pers- en communicatiewetenschappen en doctor in de rechten.

Als journalist begon Platel in 1969 bij de BRT. Hij verzorgde jarenlang de politieke verslaggeving voor de radio, onder meer als redacteur van Actueel. In 1986 werd hij hoofdredacteur politiek bij de krant Het Belang van Limburg tot hij in 1997 werd ontslagen ten gevolge van een meer commerciële koers.[2] Daarop ging Platel op vraag van Bert Anciaux de studiedienst van de Volksunie leiden. Na het verdwijnen van deze partij in 2001 werd hij tot aan zijn pensieon diensthoofd bij de studiedienst van de N-VA.

Marc Platel is sinds zijn collegetijd Vlaamsgezind. Eerst was hij actief in de ABN-kernen, later bij de Vlaamse Volksbeweging. In 1988 ontving hij de Orde van de Vlaamse Leeuw. Hij publiceerde enkele boeken over de Belgische politiek. Daarnaast schreef hij nog artikels onder meer in het tijdschrift van de VVB Doorbraak en het satirisch weekblad 't Pallieterke. Platel maakte deel uit van de denkgroep In de Warande.

Naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 werd aangekondigd dat Platel zou opkomen te Kraainem op de lokale, Vlaamse eenheidslijst Open.[3] Op de effectieve lijst stond hij echter niet op. Zijn vrouw, Ria Deweirdt, stond op de tweede plaats, maar raakte met 100 voorkeurstemmen niet verkozen.[4]

Bibliografie
Jaar Titel Vertaling Uitgeverij ISBN Opmerkingen
1971 Het recht van antwoord in de communicatiemedia
1979 De Prinsen van Stuyvenberg
1985 Politieke geschiedenis van België met Theo Luykx
1993 Het altaar van de Politiek
1993 Het nieuwe België, Andere Belgen. 1830. Het Sint-Michielsakkoord
1995 Dehaene van I tot II
2002 De Belgen en hun eigenzinnige koning
2004 Communautaire geschiedenis van België
2007 Brussel is ook van Ons. Een Vlaamse Randbewoner getuigt
2008 België op zijn kop