Marc Van Ranst

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Marc Van Ranst
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 20 juni 1965
Geboorteplaats Bornem
Werkzaamheden
Vakgebied Virologie, epidemiologie
Universiteit KU Leuven
Soort hoogleraar Gewoon hoogleraar
Beroep Professor in de Virologie en Epidemiologie
Bekende werken Chandipura virus: an emerging human pathogen? in The Lancet, 2004[1]
Website
Portaal  Portaalicoon   Onderwijs

Marc Van Ranst (Bornem, 20 juni 1965) is een Belgische gewoon hoogleraar virologie, epidemiologie en bio-informatica aan de Katholieke Universiteit Leuven.

Opleiding[bewerken | brontekst bewerken]

Marc Van Ranst studeerde geneeskunde aan de Universiteit Hasselt (toen L.U.C.) en behaalde het bachelordiploma in 1986.[2] Hij studeerde in 1990 af aan de KU Leuven als arts en volgde sinds 1985 simultaan opleiding aan het Leuvense Rega Instituut voor Medisch Onderzoek. De eerstvolgende vier jaar werkte hij aan het Albert Einstein College of Medicine in New York en behaalde zijn doctoraat in Virologie in 1994. Nog eens vier jaar later werd hij specialist in de Klinische biologie.

Professor aan de KU Leuven[bewerken | brontekst bewerken]

Academische carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Sinds 1 oktober 1999 is Marc Van Ranst professor aan de Faculteit Geneeskunde van de KU Leuven waar hij virologie, epidemiologie en bio-informatica doceert. Hij is er ook lid van het Laboratorium Klinische en Epidemiologische Virologie (Rega Instituut), waarvan hij op 1 oktober 2018 diensthoofd werd. Sinds 2010 is Van Ranst lid van het Bestuurscomité UZ Leuven. Sinds 2012 is hij voorzitter van het Departement Microbiologie, Immunologie en Transplantatie van de Groep Biomedische Wetenschappen KU Leuven alsook voorzitter van de Beoordelingscommissie van deze groep.[3][4]

Van Ranst is sinds 2014 diensthoofd laboratoriumgeneeskunde van het UZ Leuven.[5] Hij is er tevens verantwoordelijke van het Aids Referentie Laboratorium en lid van de Divisie Leuven Universitair Vaccinologie Centrum.

Sinds 1995, is hij ook academisch verbonden aan de Faculty of Natural Sciences van de Charles University in Praag, waar hij bio-informatica doceert.[2]

Vakliteratuur[bewerken | brontekst bewerken]

Hij publiceerde meer dan 270 artikels in peer reviewed tijdschriften[2] alsook acht hoofdstukken in wetenschappelijke boeken over moleculaire evolutie en bio-informatica. Marc Van Ranst is tevens hoofdredacteur van VacciNews.net,[6] een socialmediaplatform dat nauwkeurige informatie verschaft over vaccins.

Prijzen[bewerken | brontekst bewerken]

  • 2004: European Clinical Virology Heine-Medin award van de European Society for Clinical Virology[7]
  • 2005: eredoctoraat aan de Universiteit van Kalmar in Zweden[2]

Leidende rol in het Belgische influenza crisismanagement[bewerken | brontekst bewerken]

Griepcommissaris[bewerken | brontekst bewerken]

Op 1 mei 2007 werd Van Ranst op voorstel van minister van Volksgezondheid Rudy Demotte (PS) door de regering benoemd tot voorzitter van het wetenschappelijk comité van het in 2006 opgerichte 'Interministerieel Commissariaat Influenza'. Hij volgde daarmee Piet Vanthemsche op. Als Influenza Commissaris kreeg hij de opdracht om België voor te bereiden op een mogelijke grieppandemie bij de mens als gevolg van de vogelgriep, inclusief het beheer over een Belgisch urgentieplan.[8]

Mexicaanse griep[bewerken | brontekst bewerken]

In 2009-2010 was hij verantwoordelijk als interministerieel commissaris voor crisismanagement tijdens de Mexicaanse griep pandemie.[2]

Coronavirus[bewerken | brontekst bewerken]

Tijdens de COVID-19-pandemie van 2020 is Marc Van Ranst zowel lid van de 'Risk Assessment Group' (RAG), dat de risico's van het coronavirus SARS-CoV-2 voor de volksgezondheid analyseert, als van het 'Wetenschappelijk comité Coronavirus' dat de diverse Belgische gezondheidsautoriteiten adviseert over de bestrijding van het griepvirus alsook prognoses maakt over de evolutie en de verspreiding ervan in België. Beide organen vallen onder de rechtstreekse bevoegdheid van de federale Minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open Vld).[9] De krant De Morgen noemde Professor Van Ranst een "kompas in de strijd tegen het coronavirus"[10] en zijn inzet werd omschreven als cruciaal.[11] De conservatieve Vlaams-nationalistische nieuwswebsite SCEPTR stelde zich dan weer vragen bij de tegenstrijdige verklaringen van Van Ranst.[12]

Kritiek[bewerken | brontekst bewerken]

Voor zijn aanpak van de Mexicaanse grieppandemie in 2009 kreeg Van Ranst kritiek van de Belgische Vereniging van Artsensyndicaten (BVAS), die hem verweten de "fouten van zijn chaotische beheer" af te schuiven op de artsen en slecht te communiceren met de apothekers. Volgens Van Ranst zouden huisartsen zich gedragen als "zakkenrollers die zich verrijken door de vaccinatie te laten betalen als een gewone consultatie". Deze uitspraak plus de miscommunicatie zorgden ervoor dat de BVAS in oktober van datzelfde jaar zijn ontslag eiste. Hier werd geen gehoor aan gegeven: minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx bevestigde haar vertrouwen in Van Ranst, maar riep hem ook tot de orde.[13] Drie maanden eerder had het Syndicaat Vlaamse Huisartsen al geklaagd dat ze zich genoodzaakt zagen om tegen betaling een voorschrift voor het anti-virale middel Tamiflu aan risicopatiënten (bejaarden, kinderen, chronisch zieken) voor de apotheker te schrijven gelet op de verzuimde bevoorrading aan de artsen en de gebrekkige distributie van de gratis griepremmer door het leger.[14]

In november 2009 kreeg Van Ranst kritiek van Michel D'Hooghe, toenmalig voorzitter van de Medische Commissie van de FIFA, nadat Van Ranst zijn ongenoegen had geuit over enkele Belgische topvoetbalclubs die hun spelers hadden ingeënt tegen de Mexicaanse griep. Volgens Van Ranst ging het om misbruik van de openbare gezondheidszorg omdat het vaccin alleen voor risicoberoepen en -patiënten bestemd was. D'Hooghe, die zich gesteund voelde door de Wereldgezondheidsorganisatie, meende dat de inenting toch nodig was voor topvoetballers omdat die vaak reizen.[15]

In het Franse maandblad Politique magazine van november 2010 werd Marc Van Ranst genoemd als een van de vijf experten van het wetenschappelijk comité van het Interministerieel Commissariaat Influenza, die het GlaxoSmithKline-vaccin tegen het Mexicaans griepvirus H1N1 hadden aanbevolen bij de federale overheid, die een financiële link hadden met datzelfde farmabedrijf. Volgens het artikel zou er bij de toekenning van het leveringscontract, dat verliep zonder openbare aanbesteding,[16] bijgevolg sprake zijn van een belangenconflict.[17] In een persoonlijke reactie op een internetforum wijst Van Ranst er op dat het normaal is dat universiteiten en onderzoeksinstituten voor hun fundamenteel of klinisch onderzoek onderzoeksgelden krijgen van farmaceutische firma's en dat deze samenwerking zelfs wordt aangemoedigd door de diverse overheden. Bovendien moeten activiteiten van artsen(verenigingen) die gesponsord worden door de farmaceutische industrie desgevraagd worden goedgekeurd met een visum van 'MDeon',[18] een in 2006 opgericht, wettelijk erkend en zelfregulerend deontologisch platform dat bestaat uit vertegenwoordigers van farmabedrijven en artsenverenigingen en dat samenwerkt met het Ministerie van Volksgezondheid.[19]

Opiniemaker[bewerken | brontekst bewerken]

Sinds april 2009 verscheen Van Ranst uitgebreid in de media in artikelen met betrekking tot de Mexicaanse griep. Door zijn plotse bekendheid werd hij ook gevraagd voor de populaire tv-quiz De Slimste Mens ter Wereld, waaraan hij deelnam in de uitzending van dinsdag 29 december 2009, maar direct strandde.

Sinds 2014 staat Van Ranst bekend als een links opiniemaker en activistisch twitteraar, die zowel professionele als maatschappelijke thema's aansnijdt.[20][21] Ook in kranten en andere publieke media schrijft hij geregeld controversiële opiniestukken over maatschappelijke en politieke problemen. Daarin trekt hij vooral van leer tegen (extreem-)rechtse en Vlaams-nationalistische standpunten van met name N-VA,[22][23] het Vlaams Belang[24] en de Vlaamse Beweging[25] in het algemeen. Maar ook het naar eigen zeggen oorlogsmisdadige beleid van Israël tegenover de Palestijnen moet het geregeld ontgelden.

In de zomer van 2014 gebruikte hij als eerste de term "Gazacaust", die verwijst naar de Holocaust en het Israelisch-Palestijns conflict, meer specifiek het toen fel woedende conflict in de Gazastrook. Van Ranst uitte met die term kritiek op de rol van Israël in dit conflict, waarbij hij het land verweet oorlogsmisdaden te begaan. Deze term stootte op felle verontwaardiging in de Joodse gemeenschap in België.[26][27][28] Volgens het Joods Actueel, dat zelf vaak controversieel uitpakt in deze kwestie, staat Van Ransts retoriek bol van de leugens en haalt hij zijn informatie bij notoire revisionisten zoals Robert Faurisson en Moshe Aryeh Friedman.[29]

Van Ranst is ook een vaak geziene gastspreker bij manifestaties van de uiterst linkse PVDA.[30][31] In april 2019 verzette hij zich samen met onder meer Walter Zinzen tegen de volgens beiden onwettige en ondemocratische weigering van vooral N-VA en Open Vld om een federale dotatie toe te kennen aan de PVDA.[32] Zelf gaat hij er prat op ongebonden te zijn en zeker niet achter alle standpunten van de PVDA te staan.[33]

Van Ranst is regelmatig het doelwit van socialmedia-campagnes door rechtse Vlaams-nationalisten in België; zo gaf Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken in 2018 de bijnaam Doctor Haat aan Van Ranst.[34] In augustus 2019 werd de Twitter-account van Van Ranst gerapporteerd en geblokkeerd voor vermeend beledigend gedrag. Ook zijn Facebook-account werd voor 30 dagen geblokkeerd.[35] Verschillende gebruikers hadden die accounts gerapporteerd bij de bedrijven. Van Ranst vermoedde dat het gaat om een georkestreerde actie van de Vlaams Belang Jongeren, wat door henzelf wordt ontkend.[36]

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

Tijdens de Coronapandemie van 2020 bracht de groep Supercontent een videoclip uit met het Marc Van Ranstlied, een ode aan de viroloog en alle verplegend personeel op de tonen van Marco Borsato's hit Hoe het danst.[37] Op YouTube ging het liedje met alle preventietips al snel viraal.[38][39]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]