Marco Kroon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Marco Kroon
Marco Kroon op 29 mei 2009 op het Binnenhof
Marco Kroon op 29 mei 2009 op het Binnenhof
Geboren 15 juli 1970
's-Hertogenbosch
Land/partij Vlag van Nederland Nederland
Onderdeel Korps Commandotroepen 17 Pantserinfanterie Bataljon
Dienstjaren 1989-heden
Rang Nl-landmacht-majoor.svg Majoor
Onderscheidingen NLD Military Order of William - Knight BAR.png Militaire Willems-Orde

Marinus Johannes (Marco) Kroon ('s-Hertogenbosch, 15 juli 1970) is een Nederlands officier met de rang van majoor bij de Koninklijke Landmacht en de eerste militair sinds 1955 die is onderscheiden met de Militaire Willems-Orde, de hoogste militaire onderscheiding van Nederland. Hij kreeg die onderscheiding in 2009 voor moedig optreden en leidinggeven als officier bij vuurgevechten in Afghanistan.

Militaire loopbaan[bewerken]

Kroon groeide op in zijn geboorteplaats Den Bosch en behaalde in 1989 zijn havo-diploma aan het Sint-Janslyceum.

Op 7 augustus 1989 begon hij zijn militaire loopbaan als marinier algemeen bij het Korps Mariniers. In 1991 werd hij uitgezonden in het kader van Operation Provide Comfort, de humanitaire operatie voor in nood verkerende Koerden in Noord-Irak. Na deze uitzending werd hij voor een jaar geplaatst bij de Marinierskazerne Savaneta op Aruba. In 1993 werd hij voor de tweede keer uitgezonden. Deze keer als opvolgend geweergroepscommandant bij een van de Nederlandse marinierseenheden voor de United Nations Transitional Authority in Cambodia (UNTAC) in Cambodja.

Na deze uitzending stapte hij over naar de landmacht. Hier startte hij met de onderofficiersopleiding Infanterie op de Koninklijke Militaire School te Weert. Na de opleiding begon hij in 1995 als groepscommandant bij het 17 PantserinfanterieBataljon (Garderegiment Fuseliers Prinses Irene) te Oirschot. Met deze eenheid vertrok hij in 1996 voor zes maanden naar Bosnië. Hier gaf hij leiding aan een infanteriegroep.

In 1998 maakte hij de overstap naar het Korps Commandotroepen te Roosendaal. Na het als "best man" behalen van de Elementaire Commando Opleiding (ECO) om voor de commando's kenmerkende Groene Baret te mogen dragen, vervulde hij een leidinggevende functie binnen het KCT. In 2000 vertrok hij weer naar Bosnië. Deze keer als lid van de Joint Commissioned Observer missie. Na de missie vertrok Kroon naar de Koninklijke Militaire Academie te Breda om officier te worden. Na de opleiding keerde hij terug als pelotonscommandant bij het 17de Pantserinfanterie Bataljon. In 2003 vertrok hij met deze eenheid voor een derde uitzending naar Bosnië. Deze keer als pelotonscommandant in de Stabilization Force (SFOR) missie.

In 2004 keerde hij terug bij het Korps Commandotroepen te Roosendaal als pelotonscommandant bij 108 Commandotroepen Compagnie. Hier vervulde hij diverse leidinggevende functies binnen het Korps Commando Troepen. Als pelotonscommandant werd hij meerdere keren uitgezonden. Hij nam deel aan de multinationale troepenmacht in Irak in 2004 en werd driemaal uitgezonden naar Afghanistan (2005, 2006 en 2007).

Hij werd stafofficier werkzaam op het kenniscentrum van het Korps Commandotroepen. Hier droeg hij zijn kennis en ervaring over aan collega commando's en helpt met de invulling van (toekomstige) vaktechnische ontwikkelingen voor het Korps Commandotroepen.

In 2011 was hij aanwezig bij het aftreden van generaal David Petraeus in Washington D.C. en presenteerde de generaal met een horloge als dank voor zijn werk als bevelhebber van ISAF.

Op 12 juli 2012 nam Kroon het commando van de Charlie 'Beren' Compagnie van 17 Pantserinfanteriebataljon Garderegiment Fuseliers Prinses Irene (17 Painfbat) over.

Op 4 november 2013 keerde Kroon terug naar het Korps Commandotroepen in Roosendaal. In november 2014 werd hij bevorderd tot majoor en geplaatst bij het Land Training Centre in Amersfoort[1]

Militaire Willems-Orde[bewerken]

Kroon wordt door koningin Beatrix tot ridder geslagen

Van maart tot augustus 2006 werd Kroon, die toen nog luitenant was, als pelotonscommandant naar de Afghaanse provincie Uruzgan uitgezonden. Zijn taak was om het gebied te verkennen zodat de Task Force Uruzgan kon worden opgebouwd. Tijdens een negendaagse patrouille stuitte Kroon per toeval op een groep Talibanstrijders. Tijdens het daarop volgende vuurgevecht vroeg hij voor de eigen positie luchtsteun aan; hij liet zijn manschappen in dekking gaan en loodste zelf de Amerikaanse gevechtsvliegtuigen naar de vijand toe. Later wist hij vanuit een Afghaans huis diverse nachtelijke aanvallen van de Taliban af te slaan. Onder de leden van het peloton van Kroon vielen die nacht geen slachtoffers, wel onder de Talibanstrijders. Bij daglicht gingen Kroon en zijn mannen op zoek naar de overleden Talibanstrijders om informatie over hun identiteit te achterhalen. Er dreigde "normvervaging" onder de militairen, aldus Kroon in een artikel in het dagblad NRC Handelsblad.[2] Kroon zag erop toe dat de gewonde Talibanstrijders werden verzorgd en gaf bevel de gedode Talibanstrijders op zijn minst toe te dekken. De "antipathie" na deze nacht noemt Kroon "begrijpelijk". Toch zul je als commandant op zulke momenten krachtig moeten optreden, aldus Kroon in NRC Handelsblad. Daarnaast nam Kroon een gevecht over van een coalitiegenoot, zodat die een gewonde kon afvoeren en leidde hij zijn peloton vechtend uit een hinderlaag terwijl zijn eigen boordschutter gewond was. Tijdens alle gevechten waaraan hij deelnam, kwam niemand aan eigen zijde om het leven.[3]

Deze acties en ook zijn algehele optreden als leidinggevende waren voor zijn collega's en meerderen de reden om hem voor de Militaire Willems-Orde voor te dragen. Na twee en een half jaar onderzoek werd deze hem op 10 februari 2009 toegekend.[4] Op 29 mei 2009 werd hij tot Ridder der Militaire Willems-Orde 4e Klasse geslagen.[5]

De NOS bracht in een vijf kwartier durende uitzending op 29 mei 2009 verslag uit van de uitreiking van de Willems-Orde. Koningin Beatrix beargumenteerde de uitreiking hierbij als volgt: "Hij krijgt deze onderscheiding niet voor één enkele actie, maar voor zijn optreden als leider, als militair en als mens tijdens de hele missie".[6]

Persoonlijk[bewerken]

Naast zijn voltijdse functie bij Defensie runde hij met zijn partner café 'Vinny's' in zijn voormalig woonplaats.[7] Op 30 januari 2010 werd bekend dat het Openbaar Ministerie een onderzoek naar hem heeft ingesteld op verdenking van overtreding van de Opiumwet en de wet wapens en munitie.

Op 4 april 2011 begon voor de rechtbank Arnhem de inhoudelijke behandeling van de strafzaak tegen Marco Kroon. De militaire meervoudige kamer van de rechtbank had hier vier dagen voor ingepland: 4, 5, 11 en 12 april. Kroon stond terecht wegens vermeend drugs- en wapenbezit. Tijdens de eerste zittingsdag werd duidelijk dat op Kroons borstharen, op zijn jas en in zijn broekzakken mogelijk sporen van cocaïne zijn gevonden.[8] Een schikking voor het bezit van en doorgeven aan anderen van stroomstootwapens, waarbij het Openbaar Ministerie zou afzien van vervolging als Kroon bezit en gebruik van cocaïne zou toegeven, werd door Kroon afgewezen.[9] Het OM beschuldigde Kroon ervan op vier verschillende data cocaïne in bezit te hebben gehad, wat de rechtbank echter niet aannam. Kroon annonceerde dat hij zijn Militaire Willems-Orde zou inleveren als hij schuldig zou worden bevonden. Op 22 april 2011 werd Kroon vrijgesproken van drugsbezit omdat het door het Nederlands Forensisch Instituut geleverde bewijsmateriaal ondeugdelijk was. Hij werd wel veroordeeld voor het bezit van vier stroomstootwapens, waarvan hij er drie heeft doorgeleverd.[10] Zijn advocaat in deze zaak was Geert-Jan Knoops. Deze verweet het OM te veel publiciteit voor de zaak te hebben gezocht.

Decoraties[bewerken]

MWO.4

Externe links[bewerken]