Mare Anguis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Mare Anguis is de donkere vlek in het midden van deze foto. De krater links van het midden is Eimmart, ten noordwesten van de mare. Mare Crisium is in de hoek linksonder te zien.

De Mare Anguis (Latijn: "zee der slangen") is een kleine mare op de Maan.

Beschrijving[bewerken | brontekst bewerken]

Mare Anguis heeft een diameter van ongeveer 240 km. Deze mare ligt ten oostnoordoosten van de veel grotere Mare Crisium in het oostelijk gebied van de naar de Aarde toegekeerde kant van de Maan. De twee maria liggen in hetzelfde inslagbekken (Crisium-bekken). Mare Anguis werd gevormd tijdens de periode die het Nectarium wordt genoemd.

Naamgeving[bewerken | brontekst bewerken]

De benaming Mare Anguis komt van de Duitse selenograaf Julius Heinrich Franz (1847-1913), die in dit grillig gevormde mare gebied echter een zeeslang, een zeemonster, of een draak zag. J.H.Franz had nog een aantal andere namen bedacht voor gedeelten aan de oostelijke rand van Mare Crisium, betrekking hebbend tot de nabijgelegen Mare Anguis. Deze benamingen zijn vermeld als voetnoten in Mary A. Blagg's Named Lunar Formations, en werden door de Internationale Astronomische Unie (IAU) niet erkend.

  • Drachenauge, of Auge (drakenoog) (Mare Anguis A)
  • Drachenkamm, of Kamm des drachen (drakenkam) (Emmart δ / Alhazen δ)
  • Olblatt (Hansen B)
  • Schwanzende (eindgedeelte van de staart) (Mare Anguis T)
  • Zungenspitze (tip van de tong) (Mare Anguis ξ)

Literatuur en maanatlassen[bewerken | brontekst bewerken]

  • Mary Adela Blagg: Named Lunar Formations.
  • T.W. Webb: Celestial Objects for Common Telescopes, Volume One: The Solar System (met beschrijvingen van telescopisch waarneembare oppervlaktedetails op de maan).
  • Tj.E. De Vries: De Maan, onze trouwe wachter.
  • A.J.M. Wanders: Op Ontdekking in het Maanland.
  • Times Atlas of the Moon, edited by H.A.G. Lewis.
  • Patrick Moore: New Guide to the Moon.
  • Harold Hill: A Portfolio of Lunar Drawings.
  • Antonin Rukl: Moon, Mars and Venus (pocket-maanatlasje, de voorganger van Rukl's Atlas of the Moon).
  • Antonin Rukl: Atlas of the Moon.
  • Harry De Meyer: Maanmonografieën (Vereniging Voor Sterrenkunde, 1969).
  • Tony Dethier: Maanmonografieën (Vereniging Voor Sterrenkunde, 1989).
  • Ewen A. Whitaker: Mapping and Naming the Moon, a history of lunar cartography and nomenclature.
  • The Hatfield Photographic Lunar Atlas, edited by Jeremy Cook.
  • William P. Sheehan, Thomas A. Dobbins: Epic Moon, a history of lunar exploration in the age of the telescope.
  • Ben Bussey, Paul Spudis: The Clementine Atlas of the Moon, revised and updated edition.
  • Charles A. Wood, Maurice J.S. Collins: 21st Century Atlas of the Moon.