Marguerite Verboeckhoven

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Dit is een oude versie van deze pagina, bewerkt door ReinaartBot (overleg | bijdragen) op 19 sep 2010 om 14:50. (Defaultsort fix met AWB)
Deze versie kan sterk verschillen van de huidige versie van deze pagina.
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Marguérite Verboeckhoven (Schaarbeek, 14 juli 1865 - Elsene, 8 augustus 1949) was een Belgische kunstschilderes die voornamelijk symbolistisch aandoende marines schilderde.

Familiekundige gegevens

Zij was de dochter van uitgever Louis-Hippolyte Verboeckhoven en van Rosalie-Françoise Pierard, kleindochter van de dierenschilder Eugène Verboeckhoven en achterkleindochter van de beeldhouwer Barthélemy Verboeckhoven. Ze woonde in de Robianostraat 28 (ca. 1902), Vifquinstraat, 41 (64) te Brussel, later Waverse Steenweg 249.

Korte biografie

Marguerite Verboeckhoven groeide op in een begoed, cultureel milieu. Ze ontving haar artistieke opleiding in het atelier van Ernest Blanc-Garin, die een speciaal atelier voor dames en juffrouwen met schilderkunstige aspiraties openhield. Achteraf werd ze zelf monitrice in het atelier Blanc-Garin. Daar maakte ze kennis met kunstenaars als Edwin Ganz, Lucien Wollès en Henri Evenepoel.

Net als Blanc-Garin verbleef ze veel en graag in Knokke, waar in de tachtiger en negentiger jaren van de negentiende eeuw een inspirerende kunstenaarskolonie actief was.

In 1888 was ze medestichtster van de "Cercle des Femmes Peintres". Andere leden waren Berthe Art, Marie De Bièvre, Marguerite Dielman, M. Heyermans, Alice Ronner, Rosa Venneman en Emma Verwee. Ze organiseerden vier tentoonstellingen (1888, 1890, 1891, 1893) waarna de groep wellicht uit elkaar viel.

Oeuvre en thematiek

Marguerite Verboeckhoven legde zich speciaal toe op het schilderen van zeezichten en binnen dit genre ging haar interesse dan nog voornamelijk naar de weergave van de zee bij avond of nacht. Ze was gefascineerd door de effecten van een fosforescerende zee.

Er worden nog regelmatig schilderijen van haar aangeboden op kunstveilingen. Bij Christie's in Londen werd in april 2005 een olieverf van haar verkocht voor £ 1320.[1]

Tentoonstellingen

  • Parijs, Salon de la Société Nationale des Beaux-Arts, 1896: "Impressions synthétiques"
  • Parijs, Salon de la Société Nationale des Beaux-Arts, 1897: "Duister weer", "Noorderwind", "Kalm weer", "Zonsondergang"
  • Parijs, Salon de la Société Nationale des Beaux-Arts, 1898: "Na de equinox"
  • Parijs, Salon de la Société Nationale des Beaux-Arts, 1899: "Dieppe"
  • Gent, Salon 1902: "Avondschemering te Dieppe", "Laatste lichtschijn te Knokke"
  • In 1909 had ze een tentoonstelling in de Cercle Artistique et Littéraire (Wauxhall) in Brussel, samen met Georges Van Zevenberghen.
  • Op haar 75ste kreeg ze in 1940 nog een individuele tentoonstelling in Brussel.
  • Brussel, Charlier Museum: tentoonstelling "Vrouwelijke Zinnen" (9 maart 2007 - 15 juni 2007)

Musea

  • Brussel, Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België ("Fosforescentie", 1912)
  • Brussel, Charliermuseum
  • Dinant, Stedelijke Verzameling
  • Doornik, Musée des Beaux-Arts.

Referenties

  1. Veiling bij Christie's
  • W.G. Flippo, Lexicon of the Belgian Romantic Painters, Antwerpen, 1981.
  • (Ph. Mertens), Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België. Inventariscatalogus van de moderne schilderkunst, Brussel, 1984.
  • N. Hostyn, Schatten uit Dinant (tentoonstellingscatalogus), Oostende (Museum voor Schone Kunsten), 1992.
  • Le dictionnaire des peintres belges du XIVe siècle à nos jours, Brussel, 1994.
  • P. Piron, De Belgische beeldende kunstenaars uit de 19de en 20ste eeuw, Brussel, 1999.
  • W. & G. Pas, Biografisch Lexicon Plastische Kunst in België. Schilders-beeldhouwers-grafici 1830-2000, Antwerpen, 2000.
  • G. Dugnat, Les catalogues des Salons de la Société Nationale des Beaux-Arts. II (1896-1900), Dijon, 2001.
  • W. & G. Pas, Dictionnaire biographique arts plastiques en Belgique. Peintres-sculpteurs-graveurs 1800-2002, Antwerpen, 2002.

Zie ook