Marie-Elisabeth Belpaire

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Marie Elisabeth Belpaire
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Geboren 31 januari 1853
Geboorteplaats Antwerpen
Overleden 9 juni 1948
Overlijdensplaats Antwerpen
Land Vlag van België België
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Marie (of Maria) Elisa(beth) Belpaire (Antwerpen, 31 januari 1853 - 9 juni 1948) was een Vlaams schrijfster en een mecenas binnen de Vlaamse Beweging en het katholiek meisjesonderwijs.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Het Belpaire-Instituut aan de J. De Bomstraat te Antwerpen.

Ze werd geboren in een familie waar wetenschap en kunst elkaar ontmoetten. Haar vader, Alphonse Belpaire was ingenieur en haar moeder, Betsy Teichmann kwam uit een familie van rijke Antwerpse industriëlen. Ze had verschillende talen onder de knie, waaronder Duits, Engels, Nederlands, Frans en ook Deens. Ze ontwikkelde zich cultureel en artistiek in het kielzog van haar moeder en van haar tante Constance Teichmann.

In haar beginperiode werkte ze samen met andere auteurs: voor Uit het leven met Dr. Schaepman en voor Wonderland met Hilda Ram. Later leverde ze zelfstandige werk.

Ze heeft haar leven gewijd aan de ontwikkeling van een degelijke meisjesopleiding in Vlaanderen (in 1902: Belpaire-instituut). Zij stond ook achter de promotie van het vrouwenkiesrecht. Ze financierde het tijdschrift Dietsche Warande en Belfort. Ze stichtte een damesafdeling van de Katholieke Vlaamse Hogeschooluitbreiding. Dit groeide uit tot het Belpaireinstituut. Ze stichtte ook een vrouwenbond, de Constance Teichmannbond. In 1919 richtte ze de Katholieke Vlaamse Hogeschool voor Vrouwen op.

Gedurende de Eerste Wereldoorlog verbleef ze in de (nu verdwenen) villa Swiss Cottage in De Panne. Ze was de oprichtster van de frontsoldatenkrant “De Belgische Standaard” en organiseerde verschillende tentoonstellingen in De Panne.

Belpaire werd in haar tijd de "Moeder van de Vlaamse Beweging" genoemd omdat ze tal van Vlaamsgezinde iniatieven moreel en materieel ondersteunde. Ze werd in 1922 werkend lid van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde.

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Uit het leven, gedichten (met Dr. Schaepman), 1887
  • Herfstrozen, 1887
  • Uit het leven, 1887 Wonderland (1894-1899) In wonderland (1894-1908)
  • Liefderozen. Uit de legende der zoete Heilige Elizabeth, in: Dietsche Warande. 1892
  • Vrouweninvloed, 1903
  • Wonderland, sprookjes (met Hilda Ram, Felix Timmermans, Louise Duykers), 5 delen, 1894-1899
  • Christen Ideaal, 1904
  • Het landleven in de letterkunde der XIXde eeuw, 1902
  • Kunst en levensbeelden (van Jörgensen), 1906
  • De uiterste dag
  • Levensleugen
  • Levenswaardigheid
  • De vier wondere jaren, 1920
  • August Cuppens. Zes en twintig jaar Vlaamsche vriendschap, 1924
  • De families Teichmann en Belpaire, 3 delen, 1925-1934
  • Charles Dickens, 1929
  • Beethoven: een kunst- en levensbeeld, 1933
  • Gestalten in 't verleden, 1947

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • B. ROOSE, De wijze vrouw van Vlaanderen. Het leven van Maria-Elisabeth Belpaire, 1948.
  • Jan PERYN, Maria Elisa Belpaire, in: Nationaal Biografisch Woordenboek, Deel II, Brussel, 1966.
  • H. SCHROOTEN, De sociale en politieke actie van Mej. Belpaire tijdens de Eerste wereldoorlog, 1977.
  • Ria CHRISTENS, Maria Belpaire, in: Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, 1998.
  • Aline DEREERE, Helga VAN BEECK, Marie Elisabeth Belpaire (1853-1948). Facetten van een levenswerk, Stichting Maria-Elisabeth Belpaire, Antwerpen, 2002.
  • Geraldine REYMENANTS, Marie Elisabeth Belpaire. Gender en macht in het literaire veld 1900-1940, KADOC-studies 35, Universitaire Pers, Leuven, 2013.
  • Jan ROBERT, Goed gezelschap? Marie-Elisabeth Belpaire en J. B. Priestley, in: Zuurvrij, Berichten uit het Letternhuis, december 2015.
  • Helga VAN BEECK, Rita VANDERHEYDEN, Karl SCHEERLINCK, Marie-Elisabeth Belpaire - Een vrouw met impact, Academia Press, Antwerpen, 2019.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]