Marijn Devalck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Marijn Devalck
Marijn De Valck.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Marijn Florent Devalck
Geboren 16 maart 1951
Land Vlag van België België
Werk
Beroep Schepen, voormalig zanger en acteur
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film
Marijn Devalck in het Holocaust Museum van Mechelen als ambassadeur van vzw De Huizen

Marin Florent (Marijn) Devalck (Ninove[1], 16 maart 1951) is een Vlaamse voormalig zanger en acteur en nu schepen in de gemeente Brakel.

Biografie[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Hij schreef zijn eerste songs op 14-jarige leeftijd en begon zijn zangcarrière als tiener-popidool onder de naam Marino Falco samen met Johny Kafkot. Hij brak door in 1966 met de hits Ma première cigarette en Je n'ai plus mon papa. Later kreeg hij een rol in de musical The last days of Isaac, kreeg de smaak van het theater te pakken en begon met studies Muziek en Dramatische kunst aan het Koninklijk Muziekconservatorium in Brussel.

Vroege carrière[bewerken]

Na zijn afstuderen ging hij acteren in theater. In 1978 bracht hij een elpee uit, die nogal wat airplay kreeg. Zijn talent voor acteren, dans en zang maakten hem belangrijk voor de musical in Vlaanderen. Hij speelde ook een tijd in Duitsland de hoofdrol in de musical Jesus Christ Superstar en toerde door Vlaanderen en Nederland met het Koninklijk Ballet van Vlaanderen voor producties zoals de rockopera's Evita en de Nederlandse versie Jesus Christ Superstar en musicals zoals West Side Story, Chicago en My Fair Lady. Deze musicals stonden onder de muzikale leiding van Max Smeets. Naast het werk op het podium, verscheen hij op radio en televisie als presentator en als acteur in televisiefilms, zoals de bekroonde Er was eens in december (1978), De kaperbrief' (1989), De grijze man (1991) en Bunker (1991).

Televisie[bewerken]

Bij het brede publiek werd hij bekend door tv-reeksen zoals De Paradijsvogels in 1980, waarin hij de rol van straatmuzikant Brozie speelde. In 1990 aanvaardde hij de rol van worstenfabrikant Balthasar Boma in de populaire reeks F.C. De Kampioenen.

Latere jaren[bewerken]

In 1991 maakte hij in de muziekwereld zijn terugkeer met de cd Tussen licht en donker, met daarop zijn bekendste hits Vleugels in de wind, Het gele strand, Zoete wijn en Rose. Met zijn begeleidingsgroep De Mannen toerde hij door Vlaanderen met het programma Marijn Devalck Zingt.

In juni 1996 kwam abrupt een einde aan deze toer door een motorongeval, waarbij hij zwaar letsel opliep aan het strottenhoofd. Dit einde betekende echter direct de start voor een eigen bedrijf, namelijk Podium Acts, een boekingskantoor voor exclusieve artiesten. Na enige jaren kwam er beterschap, en kon hij weer als zanger optreden, waarbij hij wordt begeleid door de diverse groepen die hij als manager tevens promoot. Daarna richtte hij ook een eigen platenlabel en muziekuitgeverij op, namelijk Moustache Records en Moustache Publishing. Die laatste namen verwijzen naar de snor die typerend is voor Marijn Devalck.

In april 2009 bracht Lampedaire Uitgevers een autobiografie van Marijn Devalck op de markt onder de titel Mijn Gedacht!, die verwijst naar de catchphrase die zijn personage Boma gebruikt. Hij vertelt er over zijn succes als tieneridool Marino Falco, over zijn later leven als acteur en zanger, over het geweld tijdens zijn jeugd en de ontrouw die hem tekenden.

In maart 2012 was Devalck te zien in de musical Domino, naast onder meer Deborah De Ridder en Mark Tijsmans.

Samen met zangeres Sonia Pelgrims en pianist Jürgen De Smet stond Devalck in 2012 in verschillende cultuurcentra op de bühne met een theatershow rond leven en werk van Will Ferdy. De show ging in première op 22 januari 2012 en speelde tot 10 juni 2012. In 2013 maakte hij zijn opwachting in een Piet Piraatshow en in De tovenaar van Oz. Datzelfde jaar speelde hij zijn succesvolle personage Balthasar Boma in de film F.C. De Kampioenen.

Ook in 2012 kwam hij bij de gemeenteraadsverkiezingen op in Brakel voor Open Vld. Burgemeester Herman De Croo haalde Devalck over om deel uit te maken van de lijst.[2] Devalck werd verkozen en is sinds 2013 schepen van Cultuur en Feestelijkheden en OCMW-voorzitter.[3]

In 2015 was hij in 1000 zonnen te zien in een rubriek waar hij als reisgids optrad.[4]

Privé[bewerken]

Marijn Devalck is van Vollezele maar woont in Brakel. In Brakel is hij OCMW-voorzitter.

Filmografie[bewerken]

Filmografie
Jaar Titel Rol Opmerkingen
Televisie als acteur
1978 De Collega's Billy Hammer Gastrol
1979 Het Sprookjestheater
1979-1982 De Paradijsvogels Brozie
1983 Merlina Karel Valckeniers Gastrol
1988 Postbus X Fabrieksdirecteur Temmer Gastrol
1990-2011 F.C. De Kampioenen Balthasar Boma
1994-1996 Buiten De Zone Gastrol (2 episodes)
1998 Hof van Assisen Jacques Lelièvre Gastrol
2001 Oei
2004 Flikken Willy Neyt Gastrol
2006 Witse Remy Kint Gastrol
2007 Mega Mindy Carlo Gastrol
2011 Zone Stad Albert Bellinckx Gastrol
2011 Hallo K3! Frans Gastrol
2012 Aspe Carlos Vermeire Gastrol
Films als acteur
1978 Toch zonde dat 't een hoer is Donaldo
1978 Er was eens in december Johnny
1979 Tabula Rasa Weber
1989 De Kapersbrief John De Stobbeleire
1991 De Grote Vergissing Boris
1991 De Grijze Man
1991 Bunker Makelaar Gastrol
2011 Un monstre à Paris Stem
2013 Bingo Gaston
2013 Kampioen zijn blijft plezant Balthasar Boma
2015 Jubilee General Balthasar Boma
2017 Forever Balthasar Boma

Trivia[bewerken]

  • Marijn Devalck is een van de circa 25 leden tellende Snorrenclub Antwerpen. Hij werd in 1992 door hen tot "Snor van het Jaar" verkozen.
  • Op 12 december 2013 heeft Marijn Devalck (dan 62) zich in het tv-programma Koppen geout als vrijmetselaar; hij is reeds tien jaar lid van de loge.
  • Op 19 april 2015 is Marijn Devalck opgenomen in het Broederschap van de Geraardsbergse Mattentaart (samen met Marie Lambrecht en Bernard Pieters).

Externe link[bewerken]