Marine Le Pen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Marine Le Pen
Marine Le Pen (februari 2014)
Marine Le Pen (februari 2014)
Geboren 5 augustus 1968 in Neuilly-sur-Seine
Functie Partijvoorzitter
Sinds 16 januari 2011
Partij Front National
Politieke functies
2004-heden Lid Europees Parlement
2010-heden Lid Regionale Raad Nord-Pas-de-Calais
2004-2010 Lid Regionale Raad Île-de-France
1998-2004 Lid Regionale Raad Nord-Pas-de-Calais
2008-2011 Lid gemeenteraad van Hénin-Beaumont
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Frankrijk

Marine Le Pen (Neuilly-sur-Seine, 5 augustus 1968) is een Franse politica en sinds 2011 de voorzitster van het Front National.[1]

Politieke loopbaan en ideologie[bewerken]

Marine Le Pen is de jongste dochter van Jean-Marie Le Pen, de oud-leider van het Franse Front National die vijf keer kandidaat was bij de presidentsverkiezingen (1974, 1988, 1995, 2002, 2007).

Marine Le Pen is op het gebied van wetgeving rond abortus en homoseksualiteit vrijzinniger dan een groot deel van de traditionele achterban van het FN. Met name veel katholieken binnen haar partij zijn bijvoorbeeld principieel tegen abortus. Een ander deel van de achterban steunt haar evenwel. Bij de keuze tussen Bruno Gollnisch en Marine Le Pen voor het partijleiderschap van het FN, na het vertrek van Jean-Marie Le Pen, speelden de uiteenlopende standpunten van beide kandidaten over thema's als abortus een grote rol.[2]

Ze vindt het geen goed idee om de boerka uit het straatbeeld te bannen. Volgens haar is het uiterst belangrijk dat de burgers weten wat er in de samenleving speelt, opdat zij naderhand niet kunnen zeggen dat zij het niet hebben geweten.

Ze bekleedt namens haar partij diverse politieke functies en is sinds 2004 tevens lid van het Europees Parlement.

In 2009 beschuldigde zij de Franse minister van Cultuur Frédéric Mitterrand van pedofilie en sekstoerisme, nadat die in een boek had geschreven over zijn avonturen met jongens in Azië.[3] Ook vanuit linkse hoek werd Mitterrand vervolgens fel bekritiseerd.

In de eerste ronde van de Franse regionale verkiezingen in maart 2010 behaalde Marine Le Pen met het FN bijna 40 procent van de stemmen in haar thuisbasis Hénin-Beaumont, in het noorden van Frankrijk.[4]

Bij een partijcongres in Tours op 16 januari 2011 werd Marine Le Pen verkozen tot president van het Front National. Ze won een interne verkiezing met tweederdemeerderheid (67,65%, 11.546 stemmen). Tegenwoordig is haar vader de ere-voorzitter van het Front National.[5][6]

Ze was een kandidaat bij de Franse presidentsverkiezingen van 2012 en behaalde met 17,90 procent van de stemmen[7][8] het beste resultaat uit de geschiedenis van de partij. Het record stond op naam van haar vader, Jean-Marie Le Pen, die in 2002 met 16,86 procent van de stemmen op de tweede plaats eindigde en het daarom in de tweede ronde mocht opnemen tegen de zittende president, Jacques Chirac.[9][10]

Op 13 november 2013 kondigde ze aan samen te gaan werken met PVV-leider Geert Wilders.

Literatuur[bewerken]

Autobiografie[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) "Profile: Marine Le Pen", British Broadcasting Corporation, 24 april 2012. Geraadpleegd op 8 mei 2012.
  2. "Jean-Marie Le Pen geeft hoop op presidentschap in 2012 op", Trouw, 12 september 2008. Geraadpleegd op 8 mei 2012.
  3. "Franse minister betaalde voor seks", Het Parool, 8 oktober 2009. Geraadpleegd op 8 mei 2012.
  4. (fr) Franse regionale verkiezingen: uitslag eerste ronde (Hénin-Beaumont). Ministerie van Binnenlandse Zaken (Frankrijk) Geraadpleegd op 24 januari 2012
  5. (en) "France's National Front picks Marine Le Pen as new head", British Broadcasting Corporation, 16 januari 2011. Geraadpleegd op 8 mei 2012.
  6. "Le Pen neemt leiding over van Le Pen", De Telegraaf, 16 januari 2011. Geraadpleegd op 28 april 2012.
  7. (fr) Franse presidentsverkiezingen 2012 : uitslag eerste ronde. Constitutionele Raad (Frankrijk) (25 april 2012) Geraadpleegd op 28 april 2012
  8. (fr) Franse presidentsverkiezingen 2012 : uitslag eerste ronde. Ministerie van Binnenlandse Zaken (Frankrijk) Geraadpleegd op 28 april 2012
  9. (fr) Franse presidentsverkiezingen 2002 : uitslag eerste en tweede ronde. Ministerie van Binnenlandse Zaken (Frankrijk) Geraadpleegd op 8 mei 2012
  10. "Hollande kreeg 28,63 procent", De Telegraaf, 23 april 2012. Geraadpleegd op 8 mei 2012.