Marion Koopmans

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Marion Koopmans
Marion Koopmans
Algemene informatie
Volledige naam Maria Petronella Gerarda Koopmans
Geboren Steyl, 21 september 1956
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Beroep viroloog
Carrière
2013 - Heden Hoofd afdeling Viroscience - Erasmus MC
2014 - Heden Hoogleraar virologie
2016 - Heden Scientific Director Emerging Infectious Diseases NCOH
2017 - Heden Member Advisory Board RIVM (since 2017)
2007 - 2014 bijzonder hoogleraar virologie Erasmus MC
2001 - 2014 Hoofd discipline virologie, laboratorium voor infectieziektenonderzoek, diagnostiek en laboratorium surveillance RIVM
Medische informatie
Specialisme voedselvirussen, coronavirus, norovirus, nieuwe opkomende ziektes
Onderzoeksgebied Virologie
Prijzen Stevin-premie
Opleiding Diergeneeskunde
Website Website
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Maria Petronella Gerarda (Marion) Koopmans (Steyl, 21 september 1956) is een Nederlandse hoogleraar virologie.[1]

Biografie

Marion Koopmans bezocht het Collegium Marianum in Venlo, studeerde diergeneeskunde en promoveerde in 1990 aan de Rijksuniversiteit Utrecht.[2] In 2007 werd ze aangesteld als bijzonder hoogleraar in de virologie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Op 8 maart 2007 hield ze haar inaugurele rede.[3]

Ze is sinds 2013 hoofd van de Viruswetenschappen (Viroscience) van het Erasmus MC en ze was van 2001 tot 2014 hoofd van het laboratorium infectieziekten van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM). In 2006 werd ze bestuurslid van het Centrum Infectieziektebestrijding. Sinds 2014 adviseert ze de Wereldgezondheidsorganisatie over de bestrijding van nieuwe infectieziekten.

Koopmans is gespecialiseerd in voedselvirussen, de verspreiding van virussen tussen dieren en de overdracht ervan van dieren op mensen. Daarnaast is ze gespecialiseerd in norovirussen en initiatiefneemster van het internationale Noronetwork. Ze speelde een belangrijke rol bij het indammen van de verspreiding van het ebolavirus in 2014 in Sierra Leone en Liberia met de inzet van mobiele laboratoria. In juli 2017 werd haar werk vereerd met een eredoctoraat van de Technische Universiteit van Denemarken.[4] In 2018 werd haar de Stevinpremie van NWO toegekend.

Koopmans is (co-)auteur van ongeveer 300 artikelen in wetenschappelijke tijdschriften. Ze verwierf in de loop der jaren financiële steun voor onderzoekswerk en is als adviseur verbonden aan vele nationale en internationale gezondheidsorganisaties zoals de Nederlandse Gezondheidsraad en de WHO. Sinds 2019 is ze lid van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen.

Sinds 2016 is Koopmans Scientific Director “Emerging infectious diseases” bij het Netherlands Centre for One Health. Onder haar coördinatie van valt sinds 2019 ook het One Health PACT onderzoeksproject, een internationaal consortium van een aantal organisaties en instituten dat onderzoek doet naar door vectoren (biologische dragers) overgedragen ziekten, bijvoorbeeld virussen die muggen overbrengen. Door klimaatverandering komen er steeds meer exotische muggensoorten naar Europa en Nederland, en onder de juiste[bron?] omstandigheden kunnen muggensoorten die hier voorkomen (tropische) virussen overdragen.

Tijdens de coronacrisis in Nederland in 2020 is Koopmans lid van het Outbreak Management Team dat het kabinet-Rutte III adviseert over maatregelen die de verspreiding moeten tegengaan van het 'coronavirus' SARS-CoV-2 dat de besmettelijke luchtwegaandoening COVID-19 veroorzaakt.[5] Sinds 17 maart 2020 adviseert ze tevens de Europese Commissie. Koopmans maakt sinds december 2020 deel uit van een internationaal onderzoeksteam van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) dat onderzoek doet naar de herkomst van het coronavirus in China. Begin januari 2021 was zij in China om samen met het onderzoeksteam onderzoek te doen.

Koopmans kreeg in 2018 de Stevinpremie toegekend, voor haar bijdragen aan kennisoverdracht van de wetenschap naar de maatschappij. Ze ontving verder met Diederik Gommers de Machiavelliprijs 2020.[6]

Externe links