Marjan Sax

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Marjan Sax
Marjan Sax vertelt over het werk van de Roze Draad, 2015
Marjan Sax vertelt over het werk van de Roze Draad, 2015
Algemene informatie
Geboren 26 december 1947
Geboorteplaats Amsterdam
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Feminisme
LHBT

Marjan Sax (Amsterdam, 26 december 1947) is een feministische lesbische activiste, lid van Dolle Mina en medeoprichter van verschillende feministische instellingen zoals Stichting Mama Cash. Sax is adviseur in de liefdadigheidssector.[1]

Leven[bewerken | brontekst bewerken]

Sax werd geboren in Amsterdam en studeerde politicologie aan de Universiteit van Amsterdam. Van april 1977 tot 1981 was ze teamleider op de Open School in Amsterdam-Noord. Van maart 1983 tot juni 1986 werkte zij als onderzoeker bij de Stichting Vrouw & Media, waar zij keek naar de positie van vrouwelijke journalisten bij Nederlandse dagbladen.[2] Sinds 2003 werkt Sax als onafhankelijk adviseur, daarnaast is ze publicist en lid van een aantal besturen.[3]

Activisme[bewerken | brontekst bewerken]

Sax was actief in Dolle Mina en was medeoprichter van een aantal feministische instellingen: het Amsterdamse vrouwenhuis in 1973, de pro-abortus actiegroep Wij Vrouwen Eisen in 1974, het vak Vrouwenstudies aan de Universiteit van Amsterdam, de vrouwenbar Saarein (waar een lesbisch-feministisch collectief onder andere moeder-dochterdagen, poëzieavonden, smartlappendagen en themafeesten organiseerde) in 1978, en het Lesbisch Archief Amsterdam in 1982 (nu bij IHLIA LGBT Heritage).[4] Sax nam ook deel aan vele andere lesbische en feministische activiteiten. Ze was een van de bezetters van abortuskliniek Bloemenhove in Heemstede, die in mei 1976 dreigde te sluiten. Deze actie speelde een rol bij de legalisering van abortus. Sax hield een dagboek bij van deze bezetting, dat gepubliceerd werd in De Groene Amsterdammer.[5]

In 1982 richtte Sax samen met vier anderen Stichting Mama Cash op, waar ze tot 2003 verschillende bestuursfuncties bekleedde. Stichting Mama Cash stelt fondsen beschikbaar voor vrouwenprojecten die emancipatie en feminisme bevorderen. Sax beschikte over een aanzienlijke erfenis en gaf in 1982 een renteloze lening van 2,5 miljoen gulden aan Mama Cash. De opbrengst mocht de Stichting houden.[6] In de jaren '80 en '90 was Sax betrokken bij de Roze Draad (1985 - 1991, de feministische steungroep van De Rode Draad, een organisatie ter verbetering van de positie van sekswerkers) en Vrouwen tegen Uitzetting (een samenwerkingsverband om vrouwelijke vluchtelingen te steunen).[3]

Het archief van Marjan Sax wordt bewaard in het Internationaal Archief voor de Vrouwenbeweging (IAV).[7]

Onderscheidingen[bewerken | brontekst bewerken]

Sax heeft voor haar inspanningen voor de Nederlandse vrouwenbeweging diverse onderscheidingen ontvangen, waaronder de Zilveren Anjer van het Prins Bernhard Cultuurfonds in 1995 en de Bob Angelo Penning van het COC in 1997.[8]

Bibliografie (selectie)[bewerken | brontekst bewerken]

Bibliografie
Jaar Titel Vertaling Uitgeverij ISBN Opmerkingen
1986 Voor zover plaats aan de perstafel Meulenhoff 9029095466 Met Els Diekerhof en Mirjam Elias
1989 Zand erover? Dekker/Schorer 9050710778 3e gew. druk (1991); Met Knaar Visser en Marjo Boer
1992 Op een oude fiets moet je het leren Schorer 9060128850 Met Sjuul Deckwitz (red.)