Marta Cavalli

Marta Cavalli
	Marta Cavalli in 2025
Persoonlijke informatie
Geboortedatum	18 maart 1998
Geboorteplaats	Cremona, Italië
Lengte	167 cm
Sportieve informatie
Discipline(s)	Baan- en wegwielrennen
Specialisatie(s)	Klimmer
Ploegen
2017–2020; 2021–2024; 2025	Valcar; FDJ-SUEZ; Picnic PostNL
Beste prestaties
Milaan-San Remo	13e (2025)
Gent-Wevelgem	5e (2020)
Ronde van Vlaanderen	6e (2021)
Parijs-Roubaix	5e (2022)
Amstel Gold Race	1e (2022)
Luik-Bast.-Luik	6e (2022)
Ronde van Italië	6e (2021)
WK op de weg	20e (2021)
Overige
Zeges:
Waalse Pijl; Mont Ventoux Challenge	2022; 2022
Medailleoverzicht
	Baanwielrennen
	Wegwielrennen
Medailles
	Baanwielrennen
Europese Spelen
Europese kampioenschappen
	Wegwielrennen
Wereldkampioenschappen
Portaal	Wielersport

Marta Cavalli (Cremona, 18 maart 1998) is een Italiaans voormalig wielrenster.

Carrière

Cavalli is zowel actief op de baan als op de weg en werd in 2018 Italiaans kampioene op de weg. In 2019 won ze op de Europese Spelen de ploegenachtervolging en werd ze tweede op de achtervolging, later dat jaar won ze het Europees kampioenschap derny. In dat jaar won ze de eerste etappe van de Giro delle Marche, waarin ze tweede werd in het eindklassement, en werd ze eveneens tweede in de Brabantse Pijl. In het coronajaar 2020 werd ze in oktober vijfde in Gent-Wevelgem en tiende in de Ronde van Vlaanderen. Na vier jaar bij de Italiaanse opleidingsploeg Valcar-Cylance, ging ze per 2021 aan de slag bij het Franse FDJ-Suez.

In 2021 zette Cavalli de stijgende lijn door met o.a. een zesde plek in de Ronde van Vlaanderen, achtste in Strade Bianche en negende in de Omloop Het Nieuwsblad. In de Ronde van Italië behaalde ze in enkele etappes de top tien en werd ze zesde in het eindklassement. In juli nam ze deel namens Italië aan de Olympische Zomerspelen 2020 in Tokio, waar ze achtste werd in de wegwedstrijd. Later dat jaar won ze met Italië de gemengde ploegenestafette tijdens de Europese kampioenschappen in Trente, met o.a. Filippo Ganna en Elisa Longo Borghini. Twee weken later won ze met dezelfde ploeg brons tijdens de estafette op het wereldkampioenschap in Brugge. In oktober werd ze vierde in de Chrono des Nations en negende in de eerste vrouweneditie van Parijs-Roubaix.

Succes en val

Haar gloriejaar 2022 begon met een derde plek in de Wielerweek van Valencia. Op 10 april won Cavalli met een late solo de Amstel Gold Race, haar eerste overwinning op World Tourniveau.^[1] Tien dagen later won ze ook de Waalse Pijl door Annemiek van Vleuten te verslaan op de Muur van Hoei.^[2] Ze kreeg de trofee overhandigd door Fabiana Luperini, de winnares van de eerste editie in 1998 en de laatste Italiaanse die wist te winnen. Die week werd ze ook nog vijfde in Parijs-Roubaix en zesde in Luik-Bastenaken-Luik. In mei werd ze vierde in de Ronde van het Baskenland en in juni won ze de eerste editie van de Mont Ventoux Dénivelé Challenge. In juli werd ze tweede in twee etappes en tweede in het eindklassement van de Giro Donne, op bijna twee minuten achter Van Vleuten. Later die maand kwam ze ten val in de eerste editie van de (vernieuwde) Tour de France Femmes: in de tweede etappe werd ze van achter aangereden door de Australisch kampioene Nicole Frain en liep daarbij hersenletsel op.^[3]^[4] In oktober maakte ze haar comeback met een zesde plaats in de Ronde van Emilia.

Begin 2023 moest Cavalli noodgedwongen een korte pauze inlassen. Ze bleek niet alleen last te hebben van de fysieke, maar vooral van de mentale gevolgen van de val in de Tour: ze kampte met "pelotonangst".^[5] In juni wist ze weer te winnen: ze won de bergetappe naar Hautacam en daarmee het eindklassement van de ingekorte Ronde van de Pyreneeën.^[6] Later die maand stond ze op het podium van de weg- en tijdrit van het Italiaans kampioenschap. In juli reed ze de Giro en Tour uit en in september won ze de Ronde van de Ardèche, door de koninginnerit naar Mont Lozère te winnen.^[7] Later die maand werd ze tweede in de Ronde van Emilia, achter haar ploeggenote Cecilie Uttrup Ludwig.

In 2024 kwam Cavalli alleen in het voorjaar zes dagen in actie. Ze twijfelde over stoppen, maar vond bij de Nederlandse ploeg dsm-firmenich PostNL nieuwe motivatie.^[8] Ze reed in 2025 opnieuw de voorjaarsklassiekers, met een 13e plaats in de eerste Milaan-Sanremo als beste resultaat. Later dat jaar startte ze in meerdere etappekoersen, maar reed geen enkele uit. In september maakte ze bekend een punt achter haar carrière te zetten.^[9]

Palmares

Baan

Jaar	IK	EK	WK	Overige
Junior
2015		1 Ploegenachtervolging
2016	1 Achtervolging
Belofte
2017		1 Ploegenachtervolging
2018		1 Ploegenachtervolging 1 Achtervolging 4e Koppelkoers
2019		1 Ploegenachtervolging 4e Achtervolging
2020		1 Ploegenachtervolging
Elite
2018	2 Koppelkoers	2 Ploegenachtervolging
2019		1 Derny		Europese Spelen: 1 Ploegenachtervolging 2 Achtervolging
2020			19e Achtervolging