Martin Bangemann

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Martin Bangemann
1979
Geboren 15 november 1934
Wanzleben
Overleden 28 juni 2022
Deux-Sèvres
Politieke partij Freie Demokratische Partei (FDP)
Beroep Politicus
Vlag van Europa 10e Europees Commissaris namens Duitsland
belast met:
1989-93: Industriebeleid en Interne Markt
1993-99: Industrie, Informatie en Telecommunicatie
Aangetreden 6 januari 1989
Einde termijn 17 september 1999
President Jacques Delors
Jacques Santer
Manuel Marín
Voorganger Karl-Heinz Narjes
Opvolger Günter Verheugen
Vlag van Duitsland Minister van Economische Zaken
Aangetreden 27 juni 1984
Einde termijn 9 december 1988
President Karl Carstens (1984)
Richard von Weizsäcker (1984-88)
Premier Helmut Kohl
(als bondskanselier)
Voorganger Otto Graf Lambsdorff
Opvolger Helmut Haussmann
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Martin Bangemann (Wanzleben, 15 november 1934Deux-Sèvres, 28 juni 2022) was een Duitse politicus. Bangemann was tussen 1984 en 1988 minister van Economische Zaken in het tweede en derde kabinet van Helmut Kohl. In de jaren negentig was hij lid van drie achtereenvolgende Europese commissies.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Bangemann studeerde tot 1962 Rechten aan de Universiteit van Tübingen en München. Vervolgens was hij werkzaam als advocaat. Tussen 1969 en 1978 was Bangemann achtereenvolgens plaatsvervangend voorzitter (tot 1974) en voorzitter van de Freie Demokratische Partei in de deelstaat Baden-Württemberg. Van 1972 tot 1980 was hij parlementslid in de Bondsdag en van 1973 tot 1984 was hij lid van het Europees Parlement. In juni 1984 werd hij als opvolger van Otto Graf Lambsdorff minister van Economische Zaken in het kabinet-Kohl II.

In 1988 nam Bangemann ontslag uit het kabinet-Kohl III vanwege zijn benoeming tot Europees commissaris in de commissie-Delors II (1989-1993). Hij kreeg de portefeuilles Interne Markt en Industriebeleid. Daarna kreeg hij in de commissie-Delors III (1993-1995) de portefeuilles Industrie, Informatie en Telecommunicatie. In de commissie-Santer (1995-1999) behield hij dezelfde portefeuilles. Na zijn vertrek bij de Europese Unie in 1999 werd hij lid van de Raad van Bestuur van Telefónica.

Bangemann stierf op 87-jarige leeftijd in Frankrijk.[1][2]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Piero Malvestiti (1958-59) · Giuseppe Caron (1959-63) · Guido Colonna di Paliano (1964-67) · Hans von der Gröben (1967-70) · Wilhelm Haferkamp (1970-73) ·
Finn Olav Gundelach (1973-77) · Étienne Davignon (1977-81) · Karl-Heinz Narjes (1981-85) · Francis Arthur Cockfield (1985-89) · Martin Bangemann (1989-93) ·
Raniero Vanni d'Archirafi (1993-95) · Mario Monti (1995-99) · Frits Bolkestein (1999-2004) · Charlie McCreevy (2004-10) · Michel Barnier (2010-14) · Elżbieta Bieńkowska (2014-)