Martin van Waning

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Martin van Waning
Grafmonument met zelfportret van Martin van Waning
Grafmonument met zelfportret van Martin van Waning
Persoonsgegevens
Volledige naam Gijsbertus Martinus Wilhelmus Franciscus van Waning
Geboren Den Haag, 4 september 1887
Overleden Dokkum, 7 juli 1972
Geboorteland Nederland
Beroep(en) Beeldhouwer en schilder
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Gijsbertus Martinus Wilhelmus Franciscus (Martin) van Waning (Den Haag, 4 september 1887 - Dokkum, 7 juli 1972) was een Nederlandse beeldhouwer en schilder.

Leven en werk[bewerken]

"De Schiere Monnik", bronzen beeld op Schiermonnikoog van Van Waning uit 1961

Van Waning was ingenieur en werkzaam in de techniek, maar besloot te gaan schilderen. Hij volgde lessen bij kunstenaars als Charles Dankmeijer en Willem de Zwart en trok later naar het kunstcentrum in Wiesbaden. In Duitsland ontmoette hij de Russische grootvorst Orlov en werd diens particuliere secretaris. Samen met Orlov reisde hij onder andere door Frankrijk, Italië, Spanje en Noord-Afrika. In 1917 vestigde Van Waning zich weer in Nederland en woonde eerst in Oostvoorne en later op de Veluwe.

Vanaf 1934 woonde hij op het waddeneiland Schiermonnikoog, waar hij zijn atelier vestigde in de voormalige zeevaartschool. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het atelier gebombardeerd en een groot deel van zijn werk vernietigd.

In het schilderwerk van Van Waning is de invloed van de Haagse School merkbaar. Hij schilderde onder meer watergezichten en landschappen. Naast schilderen was Van Waning actief als beeldhouwer, graficus en medailleur.

Werken in de openbare ruimte[bewerken]

  • Smekende handen (1955), oorlogsmonument in Kampen
  • De Schiere Monnik (1961), Schiermonninkoog

Externe links[bewerken]