Massageten
De Massageten waren een Indo-Iraans[1] ruitervolk dat in de klassieke oudheid in Centraal-Azië leefde.[2] Het volk leefde in het gebied ten oosten van de Kaspische Zee. Ze zijn vooral door het werk van Herodotus bekend. Hun levenswijze was vergelijkbaar met die van de Scythen.
Cyrus II, koning van het Perzische Rijk, sneuvelde toen hij de Massageten wilde onderwerpen in 530 voor Christus. Zij stonden toen onder het bevel van een koningin, Tomyris. In een eerste treffen was Cyrus nog aan de winnende hand en Tomyris' zoon Spargapises werd bij dit treffen gevangen genomen, maar de Massageten namen wraak en brachten het Perzische leger een zware nederlaag toe. Cyrus bevond zich onder de gesneuvelden. Tomyris zocht en vond zijn lijk op het slagveld en doopte zijn afgehakte hoofd in bloed.
Ammianus Marcellinus beschouwde de Alanen als de afstammelingen van de Massageten.
- voetnoten
- ↑ (en) P. L. Kessler, Kingdoms of Central Asia - Massagetae. www.historyfiles.co.uk. Gearchiveerd op 25 juni 2022. Geraadpleegd op 24 juni 2022.
- ↑ Massagetes - Livius. www.livius.org. Gearchiveerd op 29 mei 2022. Geraadpleegd op 24 juni 2022.
- websites