Massimo Bruno

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Massimo Bruno
Bruno in 2014
Bruno in 2014
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 17 september 1993
Geboorteplaats Boussu, Vlag van België België
Lengte 178 cm
Been Rechts
Positie Rechtsbuiten
Clubinformatie
Huidige club Vlag van België Royal Charleroi Sporting Club
Rugnummer 77
Contract tot 2021 (bij Royal Charleroi Sporting Club)
Jeugd
1999–2000
2000–2002
2002–2006
2006–2009
2009–2010
RSB Frameries
RAEC Mons
RSC Anderlecht
RAEC Mons
Sporting Charleroi
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2010–2011
2011–2014
2014–
2014–2015

2016–2018
2018–
Vlag van België Sporting Charleroi
Vlag van België RSC Anderlecht
Vlag van Duitsland RB Leipzig
Vlag van Oostenrijk Red Bull Salzburg
Vlag van België RSC Anderlecht
Vlag van België Sporting Charleroi
1 (0)
93 (27)
21 (2)
46 (8)
58 (9)
11 (1)
14 (2)
Interlands
2009–2010
2010–2011
2011–2012
2012–2014
Vlag van België België -17
Vlag van België België -18
Vlag van België België -19
Vlag van België België -21
15 (1)
11 (1)
10 (3)
12 (0)

* Bijgewerkt t/m 30 augustus 2016
Portaal  Portaalicoon   Voetbal
Massimo Bruno, 2014

Massimo Bruno (Boussu, 17 september 1993) is een Belgisch-Italiaans voetballer die bij voorkeur als rechtsbuiten speelt. Hij verruilde in juli 2014 RSC Anderlecht voor RB Leipzig. Dat verhuurde hem gedurende de seizoenen 2016/17 en 2017/18 aan Anderlecht. In augustus 2018 tekende hij een contract tot 2021 bij Sporting Charleroi.

Carrière[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Bruno heeft Italiaanse ouders. Zijn vader Alfonso is afkomstig uit Sicilië, zijn moeder Maria uit Napels. Alfonso is, net als zijn zoon, een supporter van Juventus en maakte in 1985 van dichtbij het Heizeldrama mee.[1] De jonge Massimo leerde voetbal bij het bescheiden Frameries, maar werd al snel ontdekt door RAEC Mons. In 2002 maakte Bruno de overstap naar Anderlecht, waar hij in het team van jeugdtrainer Frédéric Peiremans belandde. Op zijn twaalfde liep hij een zware hielblessure op die hem vier maanden aan kant hield. De blessure was het gevolg van een groeispurt.[2] Nadien ging hij terug aan de slag bij Bergen. In 2009 trok Sporting Charleroi hem aan.

Charleroi[bewerken]

Bruno brak in 2011 door bij eersteklasser Sporting Charleroi. Op de laatste speeldag van de reguliere competitie mocht de aanvallend ingestelde middenvelder meespelen tegen Cercle Brugge. Charleroi werd uiteindelijk laatste en degradeerde na play-downs naar tweede klasse.

Anderlecht[bewerken]

Enkele weken na de competitie zorgde zijn ex-club RSC Anderlecht ervoor dat Bruno in eerste klasse kon blijven. Ook Standard Luik en AA Gent toonden interesse. Anderlecht bood hem een contract voor drie seizoenen aan. Bruno werd bij paars-wit aanvankelijk ondergebracht bij de beloften. Dat Charleroi de jonge Bruno liet vertrekken, werd achteraf beschouwd als een blunder van het clubbestuur.[3]

In mei 2012 toonden onder meer Liverpool FC en Tottenham Hotspur interesse in de jonge middenvelder.[4] Hij bleef bij Anderlecht en kreeg in de voorbereiding op het seizoen 2012/13 veel speelkansen van trainer John van den Brom.

Op 12 augustus 2012 maakte hij zijn officieel debuut voor paars-wit. Bruno mocht toen tegen Cercle Brugge invallen voor Dieumerci Mbokani. Op 28 augustus van dat jaar viel hij in de laatste tien minuten in in een kwalificatiewedstrijd tegen AEL Limassol. Daar gaf hij de voorzet voor het bevrijdende doelpunt dat leidde tot kwalificatie voor de Champions League. Enkele dagen later scoorde hij tegen KRC Genk zijn eerste officiële treffer voor paars-wit. In zijn eerste seizoen bij de A-kern kwam hij uiteindelijk aan 33 competitiewedstrijden waarin hij 7 keer scoorde, hiermee had hij zeker een aandeel in het kampioenschap van dat jaar met Anderlecht. Aan het begin van het seizoen 2013-2014 won Anderlecht de Belgische Supercup met 1-0 van KRC Genk door een doelpunt van Bruno. Hij zou in zijn tweede seizoen bij de A-kern van de club in totaal aan 36 competitiewedstrijden komen waarin hij 10 goals scoorde.

Red Bull Salzburg[bewerken]

In juni 2014 tekende Bruno een contract voor vijf seizoenen bij de Duitse toenmalige tweedeklasser RB Leipzig, dat zo'n €9 miljoen betaalde voor de transfer.[5] Bruno werd vervolgens bij de Oostenrijkse zusterclub Red Bull Salzburg gestald om er te rijpen. Hij maakte zijn debuut voor Salzburg in een gewonnen bekerwedstrijd tegen SC Sollenau. Zijn eerste doelpunt maakte hij in een competitiewedstrijd tegen SV Ried.

Anderlecht[bewerken]

Na 1 seizoen Red Bull Salzburg keert Bruno terug naar RB Leipzig, dat hem uitleende aan Red Bull Salzburg. Hier kon hij echter geen basisplaats veroveren omdat RB Leipzig veel versterking haalde na de promotie naar de Bundesliga en besloot hij 2 dagen voor het einde van de transferperiode terug te keren naar Anderlecht op leenbasis, hij zou er met het rugnummer 17 gaan spelen.

Sporting Charleroi[bewerken]

Bruno bereidde zijn seizoen voor bij RB Leipzig, maar omdat hij niet in de plannen van de coach paste, zocht hij een nieuwe ploeg. Met Sporting Charleroi vond hij een nieuwe club. Hij tekende een contract tot 2021 bij de zebra's.

Statistieken[bewerken]

Seizoen Club Land Competitie Competitie Beker Supercup Europees Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2010/11 Sporting Charleroi Vlag van België Eerste klasse 1 0 0 0 1 0
2011/12 RSC Anderlecht 0 0 0 0 0 0 0 0
2012/13 33 7 5 1 0 0 6 0 44 8
2013/14 43 13 2 4 1 1 3 1 49 19
2014/15 RB Leipzig Vlag van Duitsland 2. Bundesliga 0 0 0 0 0 0
RB Salzburg Vlag van Oostenrijk Bundesliga 24 6 4 1 0 0 11 1 39 8
2015/16 RB Leipzig Vlag van Duitsland 2. Bundesliga 21 2 2 0 23 2
2016/17 Bundesliga 1 0 0 0 1 0
RSC Anderlecht Vlag van België Eerste klasse 28 4 2 0 9 2 39 6
2017/18 17 2 2 0 4 0 23 2
2018/19 RB Leipzig Vlag van Duitsland Bundesliga 0 0 0 0 1 1 1 1
Sporting Charleroi Vlag van België Eerste klasse 11 1 1 0 12 1
TOTAAL 178 35 18 6 1 1 34 5 231 47

Interlandcarrière[bewerken]

Bruno speelde in de elftallen onder 17, 18, 19 en 21 van België. In het elftal onder 17 speelde hij vijftien wedstrijden, waarin hij één doelpunt maakte. Voor België –18 speelde hij elf wedstrijden en maakte hij ook één doelpunt. In het elftal onder 19 kwam hij tot tien wedstrijden met drie doelpunten en onder 21 speelde hij twaalf wedstrijden.

Erelijst[bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van België RSC Anderlecht
Belgisch kampioen 3x 2012/13, 2013/14, 2016/17
Belgische Supercup 2x 2012, 2013
Vlag van Oostenrijk Red Bull Salzburg
Oostenrijks kampioen 1x 2015
Vlag van Duitsland Red Bull Leipzig
2e plaats Duitse 2e klasse 1x 2016

Zie ook[bewerken]