Mathias Kemp

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Mathias Hubertus Kemp (Maastricht, 31 december 1890 – aldaar, 7 augustus 1964) was een Nederlandse dichter en schrijver. In het dagelijkse leven was hij werkzaam op Ceramiek in Maastricht, daarna was hij bibliothecaris en freelance journalist. Hij was een broer van schrijver-dichter Pierre Kemp.

Sinds 1958 wordt aan een literaire schrijver of dichter afkomstig uit Belgisch Limburg en/of Nederlands Limburg de Mathias-Kempprijs uitgereikt.

Stijl[bewerken]

De poëzie van Kemp is zijn eigenlijke levenswerk, zij maakt ook het beste deel uit van zijn hele oeuvre. Er zijn dertien bundels gepubliceerd. In ieder deel is de dichter minstens interessant door het visionaire element. Na de eerste delen met romantische schilderingen van superaardse schoonheid is ook de actualiteit in zijn gedichten gekomen. Hij bleef die kritisch bekijken en beschouwen: de menselijke glorie, de evolutie, de modieuze uitingen van intellectuelen en de misdragingen van machthebbers.

Bibliografie[bewerken]

  • Het wijnroode uur (1916)
  • Naar den uchtend (1917)
  • De vreemde vogel (1919)
  • Een verwarde liefde (1921)
  • Ravijnen (1922)
  • Stroomversnellingen (1924)
  • De groote drijver (1927)
  • De bonte storm (1929)
  • Geschiedenis van Limburg (1934)
  • Vallende vogels (1934)
  • Het kwellende wonder (1936)
  • Onder de rosse komeet (1945)
  • Limburgensia (1947)
  • Eikenbloesem (1953)
  • Tussen Maas en Mars (1960)

Externe link[bewerken]