Mathieu van der Poel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mathieu van der Poel
Van der Poel aan de start van de GP Cerami 2015
Van der Poel aan de start van de GP Cerami 2015
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 19 januari 1995
Geboorteplaats Vlag van België Kapellen
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederlandse
Lengte 187 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg BKCP-Corendon
Discipline Veldrijden / Wegwielrennen / Mountainbiken
Specialisatie Veldrijden
Ploegen
2014
2015
2016
BKCP-Powerplus
BKCP-Corendon
Beobank-Corendon
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Mathieu van der Poel (Kapellen, 19 januari 1995) is een in België geboren Nederlandse veldrijder, wielrenner en mountainbiker. Op 1 februari 2015 kroonde hij zich in het Tsjechische Tábor tot de jongste wereldkampioen veldrijden ooit.

Carrière[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Als zoon van de voormalige wielrenner Adrie van der Poel en kleinzoon van de Franse renner Raymond Poulidor zat het veldrijden bij Mathieu van der Poel en zijn broer David van der Poel als het ware in de genen. De jonge Mathieu van der Poel begon met voetballen, hij mocht zelfs even stage lopen bij Willem II en zat geregeld bij de selectie van de provincie Antwerpen, later koos hij toch voor het wielrennen.

Zijn eerste seizoen bij de nieuwelingen was het veldritseizoen 2009-2010. Hij won toen al enkele lokale veldritten, en was favoriet voor de Nederlandse titel. Deze wedstrijd werd begin 2010 te Heerlen beslist. Hij moest net zijn meerdere erkennen in de 1 jaar oudere Erik Kramer, die ook titelverdediger was. Hij werd er uiteindelijk op 15 seconden 2de. In de daaropvolgende winter van 2010-2011 leverde hij een unieke prestatie, namelijk 29 keer winst uit 29 deelnames in een veldrit. Het hoogtepunt was het behalen van de nationale titel in het Brabantse Sint-Michielsgestel. In de zomer van 2011 bewees hij ook een uitstekend wegrenner te zijn, hij won namelijk het nationaal kampioenschap tijdrijden bij de nieuwelingen. Hij legde het 16,8 km lange parcours te Zwartemeer af in 22 minuten en 38 seconden. Dit was 25 seconden sneller dan eerste achtervolger Tom Schaft.

Vanaf het veldritseizoen 2011-2012 kwam Van der Poel uit bij de junioren. Hij miste zijn debuut niet, hij won alle grote wedstrijden inclusief het Europees kampioenschap in Italië en het Nederlands kampioenschap, telkens met een grote voorsprong. Enkel de Superprestige-manche te Ruddervoorde in oktober moest hij aan Wout van Aert laten, hij eindigde er als derde. Op het einde van het seizoen had hij zich al verzekerd van de overwinning in de drie belangrijke regelmatigheidscriteriums, enkel het wereldkampioenschap was nog een doel. Hij startte logischerwijs als de grote favoriet in het Belgische Koksijde. In de eerste ronde kreeg hij echter af te rekenen met maagkrampen. Aanvankelijk leek hij dus uitgeteld voor de zege, maar in de 2de ronde sloeg hij een kleine kloof die hij kon houden en bleef hij zijn concurrenten amper 8 seconden voor. Wout van Aert uit België en de Fransman Quentin Jaurégui flankeerden hem op het podium. In de daaropvolgende zomer ontwikkelde hij zich door op de weg, hij won 16 keer, waaronder het eindklassement in de Franse rittenwedstrijd voor junioren: Ronde des Vallées. In deze laatste rittenkoers gingen onder andere Piotr Havik en Johan Le Bon hem voor. Hij werd ook geselecteerd voor het wereldkampioenschap wielrennen in eigen land. Op de Cauberg eindigde hij als 9de in de groepssprint.

Van der Poel eind 2012

Tijdens het veldritseizoen 2012-2013 kon hij zijn dominantie van het voorgaande jaar voortzetten. Hij reed dat seizoen 30 wedstrijden, en hij won ze alle 30. Hij won het EK, het NK en het WK. Tijdens dat WK trok hij al van bij de start door en liet onmiddellijk zijn concurrentie achter zich, zijn landgenoot Martijn Budding werd op bijna een minuut 2de. Net als het voorgaande jaar won hij weer de 3 grote regelmatigheidscriteriums. Tijdens het zomerseizoen bleek ook duidelijk dat hij ook het potentieel heeft om een toprenner te worden op de weg. Hij won onder andere: een etappe in de Vredeskoers, het eindklassement in de Tour du Valromey en ook nog het eindklassement van de prestigieuze Trophée Centre Morbihan waar onder andere Lloyd Mondory, Jukka Vastaranta en Mikaël Cherel op de erelijst staan. Hij toonde zich ook de sterkste op het Nederlands kampioenschap wielrennen op de weg. In september was hij net als in 2012 de topfavoriet voor het wereldkampioenschap te Firenze. Maar door een geblokkeerde rug werd hij pas 50e in de tijdrit. Aan de wegrit startte hij met grote twijfels, maar hij reed in de aanvangsfase alert vooraan in het peloton. Op de laatste beklimming van de Fiesole knalde hij iedereen uit het wiel en snelde ook de Fransman Franck Bonnamour, de koploper op dat moment, voorbij. Hij hield stand in de laatste kilometers en werd voor het eerst wereldkampioen op de weg.[1]

Vanaf het veldritseizoen 2013-2014 kwam Van der Poel uit bij de beloften. Hij wist zijn eerste wedstrijd meteen te winnen op het zware parcours in Ronse. In de daaropvolgende maanden won hij verschillende crossen, samen met Wout van Aert en Michael Vanthourenhout domineerde hij het seizoensbegin. Zijn eerste grote kampioenschap bij de beloften was het EK, lang leek hij op weg naar de zege, maar uiteindelijk moest hij toch buigen voor Michael Vanthourenhout. Door deze goede prestaties kreeg hij van BKCP-Powerplus manager Christoph Roodhooft vanaf 1 januari 2014 een 4-jarig profcontract bij het BKCP-Powerplus team. Begin januari behaalde hij zijn eerste nationale titel in het veld, te Gasselte wist hij zijn broer David achter zich te houden. Voor het WK dat 2 weken later in eigen land plaatsvond, was hij ook topfavoriet. Na een gemiste start kwam hij echter nooit in de wedstrijd voor, hij eindigde uiteindelijk nipt als 3de. Wel wist hij dat seizoen zowel het eindklassement van de Wereldbeker als dat van de Superprestige op zijn naam te schrijven bij de beloften. Tijdens de zomer van 2014 reed hij vaak elitewedstrijden op de weg. Een van zijn weinige beloftewedstrijden was het NK, hij had er enkel zijn broer in steun, ondanks zijn verwoede pogingen eindigde hij pas als 12de. Eind september reed hij ook nog het WK. Op drie rondes van het einde viel topfavoriet Stefan Küng aan, Mathieu volgde, maar ze werden teruggepakt. Uiteindelijk werd hij 10e op 7 seconden van winnaar Sven Erik Bystrøm.

In het seizoen 2014-2015 zal Van der Poel vaak bij de elite opduiken. Hij reed de complete Superprestige, en ook een deel van de Bpost bank trofee. Enkel de Wereldbekers van Valkenburg, Namen en Zolder reed hij bij de beloften. Dit waren zijn enige beloftewedstrijden. Omdat hij dat jaar het WK ook bij de profs reed verviel zijn beloftestatuut, en zal hij nooit meer in een belofte wedstrijd mogen starten. Dit ondanks het feit dat hij eigenlijk nog 2 seizoenen recht had op dat statuut.

Veldrijden[bewerken]

Als belofte bij de elite[bewerken]

Vanaf het veldritseizoen 2013-2014 reed Van der Poel bij de beloften, dit betekent dat hij ook sommige kleinere wedstrijden tussen de profs mocht afwerken. De eerste keer was dat tijdens de Scheldecross. Hij maakte er indruk door meteen 2de te worden op amper 5 seconden van Niels Albert. Enkele weken later deed hij dit opnieuw in de Grote Prijs De Ster, hier werd hij nipt geklopt in de spurt door diezelfde Albert. Op 16 februari behaalde hij in Heerlen zijn eerste zege bij de profs, door er Thijs van Amerongen en Rob Peeters te verslaan.

De winter van 2014-2015 begon voor Van der Poel tijdens de Superprestige van Gieten. En dit tussen de profs, nadat hij een lange strijd uitvocht met landgenoot Lars van der Haar wist hij er zijn eerste grote wedstrijd bij de elites binnen te halen. In de zware GP Mario De Clercq wist hij 2de te worden achter Sven Nys. In de daaropvolgende weken presteerde Van der Poel zeer constant en stond verschillende malen op het podium, vooral in de Superprestige hield hij zijn kansen op eindwinst gaaf. Op zijn 2de overwinning moest hij echter wachten tot midden december. Tijdens de Scheldecross verpletterde hij de concurrentie en won. Een week later was hij ook nog eens de beste in de Grote Prijs De Ster. Ook raakte bekend dat hij het NK bij de profs zou betwisten. In Veldhoven werd Van der Poel Nederlands kampioen veldrijden, voor broer David en uittredend kampioen Lars van der Haar. Hierna besliste hij ook dat hij het WK bij de profs zou rijden.

Begin bij de elite[bewerken]

De eerste wedstrijd van Van der Poel als officiële elite, was de GP Adrie van der Poel. Deze, een week voor het WK, wist hij te winnen. Een week later won hij het WK in het Tsjechische Tábor, voor Wout van Aert en Lars van der Haar. Met zijn 20 jaar is hij de jongste wereldkampioen ooit, enkele maanden jonger dan Eric De Vlaeminck die in 1966 won.[2]

Hierna zou hij nog enkele wedstrijden winnen, waaronder zijn eerste in de Bpost bank trofee, te Lille. Dankzij zijn overwinning in Hoogstraten, en zijn 2de plek in Middelkerke won hij het eindklassement van de Superprestige. Dit met slechts 1 punt meer dan Kevin Pauwels. Dankzij zijn goede prestaties dit seizoen, werd hij verkozen tot Koning winter.

In de zomer van 2015 viel Van der Poel tijdens de 4de etappe van de Ronde van de Toekomst, hij hield er een knieblessure aan over. Hij zou normaal zijn comeback maken tijdens de Cross Vegas, maar de blessure bleek echter erger dan voorzien, en Van der Poel moest onder het mes.[3] Uiteindelijk maakte hij eind november zijn comeback met een 3de plek in de Duinencross. Twee weken later boekte hij te Overijse zijn eerste seizoenszege. Een maand later won hij voor de tweede maal op rij het NK, ditmaal in het Overijsselse Hellendoorn. In de aanloop naar deze wedstrijd had hij ook al zeges behaald in Namen, Zolder en Diegem. Op het wereldkampioenschap eindigde Van der Poel op de vijfde plaats, op 47 seconden van winnaar Wout van Aert.

Wegwielrennen[bewerken]

Tijdens de zomer van 2014 reed Van der Poel zijn eerste wedstrijden op de weg bij de elite. Hij behaalde meteen enkele mooie resultaten, zo werd hij in mei al 7de tijdens de Omloop der Kempen, en werd hij 4de in de 4de etappe van de Ronde van België. Zijn eerste profzege op de weg liet vervolgens ook niet lang op zich wachten, op 15 juni klopte hij in de spurt Paul Martens tijdens de Ronde van Limburg. Dit was het begin van een mooie reeks overwinningen, zo won hij nog een etappe in de Ronde van Luik en in de Ronde van de Elzas, en een rit en het eindklassement in de Baltic Chain Tour.

In 2015 maakte Van der Poel opnieuw indruk, met een 6de plaats in het eindklassement van de Baloise Belgium Tour en een etappe-overwinning in de Ronde van Luik. Het seizoen werd echter wel in mineur afgesloten, door een valpartij in de Ronde van de Toekomst, waardoor hij, zoals eerder vermeld, een deel van het volgende veldritseizoen moest missen.

Mountainbiken[bewerken]

Na een tegenvallende vijfde plaats op het WK veldrijden 2016 kondigde Van der Poel aan dat hij zich als mountainbiker wilde kwalificeren voor de Olympische Spelen 2016 in Rio. De eerste wedstrijd die hij op een mountainbike reed, was de Afxentia Stage Race, een meerdaagse mountainbikewedstrijd die deel uitmaakt van de Cyprus Sunshine Cup. Hij verbaasde er vriend en vijand door, na een tiende plaats in de proloog, meteen de tweede etappe op zijn naam te schrijven en onder meer regerend Olympisch kampioen Jaroslav Kulhavý achter zich te laten. In de daaropvolgende derde etappe werd hij vierde, nadat hij de sprint om de derde plaats van diezelfde Kulhavý verloren had, en in de afsluitende vierde rit bekroonde hij zijn succesvolle mountainbikedebuut met een derde plaats. Uiteindelijk belandde hij met deze resultaten op de vierde plaats in het algemeen klassement, op anderhalve minuut van eindwinnaar Fabian Giger.[4][5][6][7][8]

Palmares[bewerken]

Elite veldrijden[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

Seizoen Wereldbeker Superprestige Bpost bank trofee Regenboogtrui
WK
Europees kampioenstrui
EK
Nederlandse kampioenstrui
NK
Overige Totaal
aantal
zeges
2013-2014 NVT NVT NVT Heerlen 1
2014-2015 Hoogerheide Gieten, Diegem, Hoogstraten, Eindklassement Lille Goud NVT Goud Antwerpen, St-Niklaas, Leuven, Heerlen, Masters Waregem 12
2015-2016 Namen, Zolder, Lignières-en-Berry, Hoogerheide Diegem, Hoogstraten, Middelkerke 5e DNS Goud Overijse, Otegem, Zonnebeke 11
Totaal 5 6 1 1 0 2 9 24

Erelijst[bewerken]

Seizoen Wereldbeker Superprestige Bpost bank trofee UCI WK EK NK Aantal zeges Aantal podia
2013-2014 NVT NVT NVT NVT NVT NVT NVT 1 3
2014-2015 25e Goud 10e 4e Goud NVT Goud 12 19
2015-2016 5e 8e 16e Zilver 5e DNS Goud 11 14
Totaal 0 1 0 1 0 2 24 36

Elite mountainbiken[bewerken]

Cross-country[bewerken]

Seizoen Wereldbeker Olympic rings with white rims.svg
OS
Regenboogtrui
WK
Europees kampioenstrui
EK
Nederlandse kampioenstrui
NK
Overige Totaal
aantal
zeges
Totaal
aantal
podia
2016 DNS DNS DNF DNS Beringen 1 1
Totaal 0 0 0 0 0 1 1 1

Etappewedstrijden[bewerken]

Seizoen Overwinningen Totaal
aantal
zeges
Totaal
aantal
podia
2016 2e etappe Afxentia Stage Race 1 2
Totaal 1 overwinning 1 2

Elite wegwielrennen[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2014 - 5 zeges

2015 - 1 zege

2016 - 1 zege

  • Ruddervoorde Koerse


Totaal: 7 zeges

Jeugd veldrijden[bewerken]

Nieuwelingen[bewerken]

Seizoen GvA Trofee Nederlandse kampioenstrui
NK
Overige Totaal
aantal
zeges
2009-2010 Zilver Essen-Horendonk, Neerpelt, Lochristi, Breda (Regiokampioenschap), Ossendrecht, Asper-Gavere, Hasselt, Hamme-Zogge, Koksijde, Gieten, Essen, Overijse, Woerden, Diegem, Loenhout, Langemark, Zonnebeke, Lille, Zonhoven, Eeklo, Vorselaar, Lebbeke 22
2010-2011 Namen, Oudenaarde, Hasselt, Essen, Loenhout, Baal, Oostmalle, Eindklassement Goud Erpe-Mere, Harderwijk, Neerpelt, Montfoort, Ruddervoorde, Albrandswaard, Zingem, Beesel, Veldhoven (Regiokampioenschap), Rhenen, Hamme-Zogge, Asper-Gavere, Hilversum, Gieten, Veldhoven, Moergestel, Beernem, Huijbergen, Middelkerke, Valkenburg 28
Totaal 7 1 42 50

Junioren[bewerken]

Seizoen Wereldbeker Superprestige Regenboogtrui
WK
Europees kampioenstrui
EK
Nederlandse kampioenstrui
NK
Overige Totaal
aantal
zeges
2011-2012 Tábor, Koksijde, Liévin, Hoogerheide, Eindklassement Zonhoven, Hamme-Zogge, Asper-Gavere, Gieten, Diegem, Hoogstraten, Middelkerke, Eindklassement Goud Goud Goud Erpe-Mere, Kalmthout, Woerden, Hasselt, Overijse, Essen, Namen, Heusden-Zolder, Loenhout, Baal, Valkenburg, Oostmalle 26
2012-2013 Tábor, Pilsen, Koksijde, Heusden-Zolder, Rome, Hoogerheide, Eindklassement Ruddervoorde, Zonhoven, Hamme-Zogge, Asper-Gavere, Gieten, Diegem, Hoogstraten, Middelkerke, Eindklassement Goud Goud Goud Putte-Stabroek, Kalmthout, Ronse, Oudenaarde, Hasselt, Frankfurt am Main, Huijbergen, Essen, Loenhout, Baal, Lille, Valkenburg, Oostmalle 30
Totaal 10 15 2 2 2 25 56

Beloften[bewerken]

Seizoen Wereldbeker Superprestige Bpost bank trofee Regenboogtrui
WK
Europees kampioenstrui
EK
Nederlandse kampioenstrui
NK
Overige Totaal
aantal
zeges
2013-2014 Tábor, Koksijde, Heusden-Zolder, Rome, Eindklassement Ruddervoorde, Hamme-Zogge, Gieten, Diegem, Eindklassement Ronse Brons Zilver Goud Kalmthout 11
Totaal 4 4 1 0 0 1 1 11

Jeugd wegwielrennen[bewerken]

Nieuwelingen[bewerken]

2011 - 10 zeges

  • Ronde van Huijbergen
  • Temse
  • Omloop van Margraten
  • Districtskampioenschap Zuid-West Nederland tijdrijden
  • Koksijde
  • Nederlandse kampioenstrui Nederlands kampioenschap tijdrijden in Emmen
  • Klimkoers Harzé
  • Polleur-Stoumont-Polleur
  • Hoogstraten
  • Overijse


Totaal: 10 zeges bij de nieuwelingen

Junioren[bewerken]

2012 - 16 zeges

  • Omloop van Borsele
  • Temse
  • Omloop van Margraten
  • Geraardsbergen
  • Ronde van Huijbergen
  • Omloop van de Maasvallei
  • 1e etappe Acht van Bladel
  • 3e etappe Acht van Bladel
  • Jersey yellow.svg Eindklassement Acht van Bladel
  • Ronde van Wolder
  • Klimkoers Harzé
  • Ronde van het Lage Land
  • Jersey yellow.svg Eindklassement Ronde des Vallées
  • Bergomloop Simpelveld
  • Herbeumont
  • Ravels

2013 - 23 zeges

  • Tijdrit Omloop van Borsele
  • Wortegem-Petegem
  • 1e etappe Vredeskoers
  • Isaac Kleeberg Challenge
  • 1e etappe Tour des Portes du Pays d’Othe
  • 2e etappe Tour des Portes du Pays d’Othe
  • Jersey yellow.svg Eindklassement Tour des Portes du Pays d’Othe
  • Nederlandse kampioenstrui Nederlands kampioenschap in Chaam
  • Bergcriterium van Wolder
  • Klimkoers Harzé
  • 2e etappe GP Général Patton
  • 1e etappe Tour du Valromey
  • 4e etappe Tour du Valromey
  • Jersey yellow.svg Eindklassement Tour du Valromey
  • Draai van de Kaai
  • 1e etappe Trophée Centre Morbihan
  • Jersey yellow.svg Eindklassement Trophée Centre Morbihan
  • Bergomloop Simpelveld
  • 1e etappe GP Rüebliland
  • 2e etappe GP Rüebliland
  • 3e etappe GP Rüebliland
  • Jersey yellow.svg Eindklassement GP Rüebliland
  • Regenboogtrui Wereldkampioenschap in Firenze


Totaal: 39 zeges bij de junioren

Overzicht[bewerken]

Categorie Periode Wegwielrennen Veldrijden Mountainbiken
Kampioen-
schappen
Totaal
aantal
zeges
Kampioen-
schappen
Totaal
aantal
zeges
Kampioen-
schappen
Totaal
aantal
zeges
Nieuwelingen 2009-2011 1x MaillotHolanda.svg(ITT) 10 1x MaillotHolanda.svg 50
Junioren 2011-2013 1x Jersey rainbow.svg, 1x MaillotHolanda.svg 39 2x Jersey rainbow.svg, 2x UEC Champion Jersey.svg,
2x MaillotHolanda.svg
56
Beloften 2013-2015 0 1x MaillotHolanda.svg 11
Elite 2013- 7 1x Jersey rainbow.svg, 2x MaillotHolanda.svg 24 2

Externe links[bewerken]

Wielerploegen
Voorganger:
Zdeněk Štybar
Vlag van Tsjechië
2014
Regenboogtrui Wereldkampioen veldrijden Regenboogtrui
2015
Arc en ciel.pngArc en ciel.pngArc en ciel.png
Opvolger:
Wout van Aert
Vlag van België
2016
Voorganger:
Lars van der Haar
2014
Nederlandse kampioenstrui Nederlands kampioen veldrijden Nederlandse kampioenstrui
Mathieu van der Poel
2015, 2016
Opvolger:
-
2017