Matteo Ferrari (motorcoureur)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Matteo Ferrari (Cesena, 12 februari 1997) is een Italiaans motorcoureur.

Carrière[bewerken]

Ferrari begon zijn motorsportcarrière in diverse minibike-kampioenschappen. In 2006 werd hij hier Europees kampioen in de 50cc-klasse en in 2011 werd hij Italiaans kampioen. In 2012 werd hij tweede in het Italiaanse Moto3-kampioenschap en won hij binnen het Europees kampioenschap wegrace de 125cc/Moto3-klasse.

In 2013 maakte Ferrari zijn debuut in de Moto3-klasse van het wereldkampioenschap wegrace, waarin hij voor Ongetta-Centro Seta op een FTR Honda uitkwam. Hij behaalde twee punten met twee vijftiende plaatsen in Indianapolis en Valencia, maar hij kon vanwege een blessure niet deelnemen aan de Grand Prix van Australië. Hij eindigde op plaats 27 in het kampioenschap.

In 2014 stapte Ferrari binnen de Moto3 over naar het team San Carlo Team Italia, waar hij op een Mahindra uitkwam. Met een negende plaats in Duitsland als beste klassering verbeterde hij zichzelf naar plaats 22 in de eindstand met 12 punten. In 2015 werd hij na dertien races, waarin hij enkel in de race in Texas een punt behaalde met een vijftiende plaats, binnen het team vervangen door Manuel Pagliani. Hij eindgde uiteindelijk op plaats 33 in het klassement.

In 2016 reed Ferrari met een wildcard in twee races van de FIM Superstock 1000 Cup op een BMW. Zowel op Imola als op Misano behaalde hij een top 10-klassering. In 2017 en 2018 reed hij met een wildcard in een aantal races van het Europees kampioenschap Superstock, de opvolger van de FIM Superstock 1000 Cup. In 2017 reed hij op een BMW in de races op Imola en Misano, waarin hij vijfde en twaalfde werd. In 2018 won hij op een Ducati de race op Imola, maar moest hij uitvallen op Misano.

In 2019 keerde Ferrari terug in het wereldkampioenschap wegrace, waarin hij uitkwam in de nieuwe MotoE-klasse voor elektrische motorfietsen. Hij begon het seizoen met twee vijfde plaatsen, voordat hij tijdens het tweeluik in San Marino beide races winnend af wist te sluiten.

Externe link[bewerken]