Maureen Vanherberghen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Maureen Vanherberghen
foto: Paul van Welden
foto: Paul van Welden
Algemene informatie
Geboren 3 november 1987
Land Vlag van België België
Werk
Beroep zangeres, singer-songwriter, presentatrice
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Televisie
Media

Maureen Vanherberghen (Hoegaarden, 3 november 1987) is een Belgische zangeres en presentatrice.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Vanherberghen studeerde af als master in communicatiewetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven. Ze liet voor een groter publiek voor het eerst van zich horen tijdens het VTM-programma Idool 2011 en ging erna vooral als solozangeres verder. Zo zong ze in augustus 2011 de titelsong van de Vlaamse soapserie Familie in[1], die daarop meer dan drie jaar gebruikt werd. In de zomer van 2013 was ze meter van het kidsfestival Your'in en aan het eind dat jaar werd ze lid van De KetnetBand.

Sinds 2013 presenteerde Vanherberghen verschillende programma's op Ketnet, de jeugdzender van de VRT.[2] Zo was ze onder meer te zien in Helden[3], Helden van de race, Sing that song @ Ketnet en Broodje Kaas. In 2015 speelde ze mee in de jeugdfilm Helden van de Zee.[4] In 2017 speelde ze mee in D5R: de film.

In het voorjaar van 2016 volgde Vanherberghen de Q-academy, de interne radio-opleiding van de Vlaamse commerciële zender Qmusic. Van daaruit presenteerde ze er tussen september en december van dat jaar zeven uitzendingen van het nachtblok Insomnia. Tussendoor was ze in de zomer wekelijks te zien als reporter in 1000 zonnen op Eén.[5] Eind juli 2017 keerde ze terug op Qmusic en presenteerde ze enkele uitzendingen van het zomerse avondblok Aftersun. Van september 2017 tot juni 2018 had ze bij Qmusic wekelijks een vast programma op zaterdagvoormiddag.[6] Vanaf september 2018 presenteert ze er iedere werkdag het middagprogramma Vrije Radio.[7]

Privé[bewerken | brontekst bewerken]

Sinds 2019 vormt ze een koppel met haar Helden-collega Siegfried De Doncker.[8]

Prijzen[bewerken | brontekst bewerken]