Max Dendermonde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Max Dendermonde
Overhandiging van het boek 'Zuiderzee dood water, nieuw leven' in 1985, rechts Max Dendermonde
Overhandiging van het boek 'Zuiderzee dood water, nieuw leven' in 1985, rechts Max Dendermonde
Algemene informatie
Volledige naam Hendrik Hazelhoff
Pseudoniem(en) Max Dendermonde
Geboren Winschoten, 17 juni 1919
Overleden Sarasota (Florida), 24 maart 2004
Land Vlag van Nederland Nederland
Beroep schrijver, dichter, journalist
Werk
Bekende werken De wereld gaat aan vlijt ten onder (1954)
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Max Dendermonde, pseudoniem van Hendrik Hazelhoff (Winschoten, 17 juni 1919Sarasota (Florida), 24 maart 2004), was een Nederlandse schrijver.

Jeugd[bewerken]

Hendrik Hazelhoff werd geboren te Winschoten. Na HBS en Mulo (in deze volgorde) en werk bij een kledingbedrijf behaalde hij de onderwijzersacte; hij heeft echter nooit voor de klas gestaan. Al in zijn schooltijd was hij verslaggever bij het Groninger Dagblad, waarvoor hij reizen maakte als straatmuzikant. Verder was hij nog een tijdlang in de boekhandel werkzaam.

Pseudoniem[bewerken]

Hij had een naamgenoot die schrijver was, namelijk Erik Hazelhoff Roelfzema. Zelf koos hij een pseudoniem; 'Dendermonde' ontleende hij aan de Belgische plaatsnaam die in zijn ogen verwees naar denderen over le monde. Daarin herkende hij zichzelf. 'Ik ben altijd een zwerver geweest' zei hij eens.

Literatuur[bewerken]

Zijn debuut maakte Max Dendermonde in 1941 met de dichtbundel Tijdelijk isolement. Korte tijd was hij radiopresentator maar ging daarna weer in de journalistiek (o.a. bij Het Parool en de Groene Amsterdammer). Zijn bekendste boek is De wereld gaat aan vlijt ten onder uit 1954 (de titel zou hij ontleend hebben aan het ex libris van een vriend)[1]. In 1968 schreef hij het boekenweekgeschenk, Kom eens om een keizer.

Broodschrijver[bewerken]

Max Dendermonde wordt wel een veelschrijver genoemd. Naast zijn journalistische werk schreef hij ook gedenkboeken voor bedrijven. Meer dan vijftig bedrijfsgeschiedenissen heeft hij op zijn naam staan. Voor het aardappelmeelconcern Avebe schreef hij Hoe wij het rooiden (1979). De kennis die hij daarbij opdeed, verwerkte hij weer in verhalen en romans.

Als het moest schreef hij ook fictie in opdracht, bijvoorbeeld sonnetten op verzoek van de provincie Groningen of de novelles De stilte van Koekange (1989) en Een roerige bruiloft op Adrillen (1992).

Amerika[bewerken]

In 1979 emigreerde hij naar Florida. Hij kwam slechts terug in Nederland als dat nodig was voor zijn werk, maar liever bleef hij in Amerika. 'Overal ruimte om eindeloos te zwerven, om van identiteit te veranderen' .

Max Dendermonde is op 84-jarige leeftijd in zijn slaap in zijn woonplaats Sarasota in Florida overleden.

Bibliografie[bewerken]

  • Tijdelijk isolement (1941)
  • Water en brood (1941)
  • Bruin, rood en groen (1942)
  • God in de toren (1942)
  • Muziek in de herfst (1945)
  • Eiland van Circe (1948)
  • Het leven betrapt (1952)
  • Het vermoeden (1952)
  • De wereld gaat aan vlijt ten onder (1954)
  • De dagen zijn geteld (1955)
  • De deur op een kier (1958)
  • De weglopers (1958)
  • Tot zover voorlopig (1959)
  • Een blauwe maandag op aarde (1965)
  • Inzake de liefde (1967)
  • Snipperdagen (1967)
  • Trap op, trap af (1967)
  • Kom eens om een keizer (1968)
  • De ingreep (1973)
  • Vaarwel, plumpudding, cognac en sigaren (1974)
  • De duiven boven moeders graf (1977)
  • Ben je daar nog? (1982)
  • De lijsters van de laatste lente (1982)
  • Ik geef jou een gedicht of wat (1983)
  • Uit Mexico ben ik gevlucht mevrouw, gevlucht! (1983)
  • Bij kentering en op stroom (1984)
  • Ga mee op een enkele reis (1984)
  • De bekentenis van Beth Nobbe (1986)
  • Een gans en zijn grazige weiden (1986)
  • Een otter en zijn wilde overmoed (1986)
  • Het schone groene dierenrijk (1986-...)
  • Lessen in eenzaamheid (1987)
  • Soms een paar uur van tweezaamheid (1987)
  • Amerika door de achterdeur (1988)
  • De deur met de rode vlekken (1988)
  • De laatste beeldschone zwendel (1988)
  • Een hert en zijn avontuurlijk zwervershart (1988)
  • De stilte van Koekange (1989)
  • Een wonderkind in wintertijd (1989)
  • De wederkeer van Couli de kerstkat, of Het ongemak van de twijfel (1990)
  • Klompen in Nederland (1990)
  • Kunstmin, liefde en dood in Dordrecht (1990)
  • Watson, kom hier, ik heb je nodig (1990)
  • Lief zijn voor mevrouw Noach (1991)
  • Vrouw aan de rivier (1991)
  • De zuiverheid van een hemel (1992)
  • Een roerige bruiloft op Adrillen (1992)
  • Ik weet niet wie (1992)
  • Toen Nora nog sprak met dolfijnen (1992)
  • Het wonder van de gewoonheid (1993)
  • 228 seconden van stilte (1994)
  • Mondriaan, de man die de charleston danste (1994)
  • Tegen goedheid valt niet te vechten (1995)
  • Bezeten van ruimte en macht (1996)
  • Nooit te laat (1999)

Externe link[bewerken]

Bronnen[bewerken]

  1. Ab Visser, Leven van de pen (1965), p. 100