Max Guillaume

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Max Guillaume (Roermond, 23 oktober 1877 – aldaar, 1 september 1944) was een Belgisch componist, muziekpedagoog, dirigent en pianist. Hij was de zoon van de dirigent Louis Guillaume (1851-1904) en diens echtgenote, de Luikse sopraan Henriëtte Mélanie Lardinois. De familie Guillaume, inclusief grootvader Joseph, speelde een belangrijke rol in het muziekleven in de provincie Limburg.

Levensloop[bewerken]

Guillaume kreeg zeker de eerste muzieklessen van zijn ouders. Hij studeerde viool en orkestdirectie aan het Koninklijk Conservatorium te Gent. Hij had grote en diverse successen in België en Frankrijk. Hij werd directeur van de Opera te Gent. Later vestigde hij zich in Roermond. Aldaar werd hij directeur van de muziekschool. Eveneens werd hij als opvolger van zijn vader Louis Guillaume dirigent van de Koninklijke Harmonie van Roermond. In deze functie verbleef hij tot zijn dood in 1944.

Hij gaaf als muziekpedagoog ook privélessen. Een van zijn bekende leerlingen is Leon Biessen, zelf ook dirigent en de vader van Harrie Biessen.

In 1907 nam Max Guillaume de dirigeerstok over van Jan Engelbert Tonnaer, werd tot dirigent van de Koninklijke Harmonie van Thorn benoemd en bleef dit tot zijn plotselinge dood in 1944. Onder zijn leiding maakte de harmonie een enorme groei en verbetering van het muzikale niveau door. Al spoedig promoveerde men enkele keren op rij tot men uiteindelijk uitkwam in de hoogste afdeling, de superieure afdeling en nam ook daar met groot succes aan deel. Van 1938 tot zijn overlijden was hij eveneens dirigent van de Koninklijke Harmonie "Lentekrans" Linne.

Als componist schreef hij werken voor orkest en harmonieorkest.

Composities[bewerken]

Werken voor orkest[bewerken]

  • Menuet Régence
  • Les amours de colombine, suite
  • Serenade

Werken voor harmonieorkest[bewerken]

  • Roermondse mars
  • Oranje Hoog!

Vocale muziek[bewerken]

  • Aan vaders ziej

Bibliografie[bewerken]

  • Dr. Hans C. M. van Dijk: Henri Hermans (1883-1947) - De grondlegger van het Limburgs muziekleven, Uitgeverij Verloren, 1200 BS Hilversum, 2002, 245 p., pp. 41, 64, 67, 204; ISBN 90-6550-188-6
  • Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziekencyclopedie, Haarlem: De Haan, (1979)-1984, ISBN 978-90-228-4930-9
  • Franz Stieger: Opernlexikon - Teil II: Komponisten, Tutzing: Hans Schneider, 1977
  • Paul Frank, Wilhelm Altmann: Kurzgefasstes Tonkünstler Lexikon : für Musiker und Freunde der Musik, Regensburg: Gustave Bosse, 1936, 730 p.
  • J.H. Letzer: Muzikaal Nederland. 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen, Utrecht: J. L. Beijers, 1913

Externe link[bewerken]