Max Payne 2: The Fall of Max Payne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Max Payne 2: The Fall of Max Payne
Max-Payne-2-Logo.svg
(Cover op en.wikipedia.org)
Bedenker Sam Lake
Ontwerper Petri Järvilehto (Remedy)
Marin Gazzari (Vienna)
Ontwikkelaar Remedy Entertainment
Extra werk door: Rockstar Vienna (Xbox & PS2)
Uitgever Rockstar Games
Muziek Kärtsy Hatakka
Kimmo Kajasto
Perttu Kivilaakso
Datum van uitgave Microsoft Windows
Vlag van de Verenigde Staten 14 oktober 2003
Vlag van Europa 24 oktober 2003
WW: 4 januari 2008 (Steam)
Xbox & PlayStation 2
Vlag van de Verenigde Staten 25 november 2003 (Xbox)
Vlag van de Verenigde Staten 2 december 2003 (PS2)
Vlag van Europa 5 december 2003
WW 27 april 2009 (XLA)
Genre Third-person shooter
Spelmodus Singleplayer
Engine MAX-FX 2.0 (PC)
RenderWare (Xbox & PS2)
Havok Physics
Taal/talen Engels
Platform Windows, Xbox, PlayStation 2
Media Cd-rom, Dvd-rom, download
Navigatie
Spelserie Max Payne
Voorloper Max Payne
Vervolg Max Payne 3
Website
Portaal  Portaalicoon   Computerspellen

Max Payne 2: The Fall of Max Payne is een third-person shooter computerspel ontwikkeld door Remedy Entertainment en uitgebracht door Rockstar Games. Het is het vervolg op Max Payne.

In Max Payne 2 bestuurt de speler Max Payne, een voormalig DEA-agent van het New York City Police Department (NYPD). Twee jaar na de gebeurtenissen van het eerste spel heeft Max z'n naam gezuiverd van alle blaam (hij werd ten onrechte beschuldigd van moord) en is een NYPD-rechercheur.

Gameplay[bewerken | brontekst bewerken]

Max Payne 2 is een third-person shooter waarin de speler in de huid kruipt van Max Payne, maar ook in een paar levels met Mona Sax speelt. De speler begint met 9mm pistool. Gaandeweg het spel worden verschillende wapens van een steeds zwaarder kaliber gevonden en gehanteerd, inclusief granaten en molotovcocktails. Het verhaal wordt voortgedreven via interne monologen van Max en graphic novels tussen de levels door.

Max Payne 2 stelt de speler in staat bullettime te gebruiken, een mode waarin de tijd vetraagt terwijl de speler in real-time kan blijven richten waardoor de speler met uiterste precisie kan schieten. Ook de zogeheten shootdodges (het opzij, naar achter, en naarvoor springen) kunnen Max hierbij helpen. Deze bewegingen zorgen er ook voor dat Max kogels kan ontwijken.

Verhaal[bewerken | brontekst bewerken]

Twee jaar na de gebeurtenissen van deel een is Max gerehabilliteerd als rechercheur bij het NYPD. Max moet een reeks moorden onderzoeken en stuit op de dood gewaande Mona Sax. Vervolgens ontvouwt zich een complot met de maffia en een geheim genootschap.

Ontvangst[bewerken | brontekst bewerken]

GameRankings Metacritic
(PC) 88,52%[1]
(Xbox) 85,75%[2]
(PS2) 76,64%[3]
(PC) 86[4]
(Xbox) 84[5]
(PS2) 73[6]