Max Tak

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Max Tak
Max Tak (1936)
Max Tak (1936)
Algemene informatie
Land Vlag van Nederland Nederland
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Max Tak (1966)
Max Tak bezoekt Artis, Polygoonjournaal 1961

Marcus (Max) Tak (Amsterdam, 9 augustus 1891 - New York, 8 augustus 1967) was een Nederlands musicus, componist en journalist.

Levensloop[bewerken]

Max Tak werd geboren in de Halvemaansteeg in Amsterdam uit een familie van joodse diamantbewerkers. Op jonge leeftijd kreeg hij vioolonderricht van William Klein, Sylvain Noach en Johan C. Herbschleb, eerste violist in het Concertgebouworkest. In 1906 werd hij door Willem Mengelberg als leerling bij de tweede violen aangenomen. Aan het Amsterdamsch Conservatorium studeerde hij viool bij Alexander Schmuller. Daarnaast nam hij compositieles bij Cornelis Dopper.

Naast zijn werk als orkestmusicus ontwikkelde Tak activiteiten in theater en bioscoop. In 1916 maakte hij definitief de overstap van het Concertgebouworkest naar het Cinema Palace waar hij leider werd van een bioscooporkest. Hier schreef hij arrangementen en composities als begeleiding van de zwijgende films. In 1921 maakte hij de overstap naar het door Abraham Tuschinski opgerichte Tuschinski Theater. Hier zou hij tot de oorlog blijven.

Bij de Duitse bezetting kwam het Tuschinski-theater in Duitse handen en werd Tak in oktober 1940 ontslagen. Tak vluchtte uit Nederland met het circusgezelschap van Bernard en Oscar van Leer. De groep reisde via België, Frankrijk en Spanje naar Cuba. Tak reisde vervolgens in 1941 naar Curaçao. Hij schreef hier onder meer reclameteksten, werkte bij de radio-omroep en was bedrijfsleider van een paar bioscopen. Met het verdiende geld vertrok hij in 1943 naar New York. Hij verzorgde een wekelijks radio-uurtje voor CBS, Nederland in Oorlogstijd, bestemd voor de Nederlandse zeelieden.

Ook na de oorlog bleef Tak in New York wonen, waar hij correspondent was voor Elsevier's Weekblad en AVRO's Radiojournaal. Ook trad hij op als bemiddelaar. Zo wist hij de eerste Amerikaanse tournee van het Concertgebouworkest te organiseren. Ook droeg hij bij aan het Amerikaanse succes van Willy Alberti (met het lied Volare).[1]

Overlijden[bewerken]

Tak wilde in Nederland worden begraven. Hij lag opgebaard in het Concertgebouw. De rouwstoet trok vervolgens langs zijn geboortestraat de Halvemaansteeg en het Tuschinski Theater. Max Tak werd begraven op de Israëlitische begraafplaats in Muiderberg.

Orkest MaxTak[bewerken]

In de jaren tachtig van de twintigste eeuw is het Orkest MaxTak opgericht, een tienkoppig ensemble dat zich naar Tak vernoemde omdat het oude zwijgende films illustreerde. Momenteel werkt Orkest MaxTak ook veel met animatie en moderne film. Tevens heeft het zich ontwikkeld tot een gerenommeerd jeugdmuziektheatergezelschap.

Externe links[bewerken]