Mean time between failures

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Mean time between failures of MTBF is een term uit de bedrijfskunde. Vertaald betekent het gemiddelde tijd tussen falen, waarbij het falen slaat op componenten van een installatie. Hierbij kan het om elektronica, maar ook om hele treinen gaan. De MTBF is een methode om de betrouwbaarheid van onderdelen te vergelijken. Door de MTBF te meten kan bekeken worden waar het onderhoudsproces geöptimaliseerd kan worden door de inzet van betrouwbaardere onderdelen. Ook kan MTBF uitwijzen of een bepaalde onderhoudsstrategie werkt.

Berekening[bewerken]

Hiermee komen we op een aantal hieraan gerelateerde afkortingen: MTTF (gemiddelde tijd tot aan falen of Mean Time Till Failure), MTTR (gemiddelde reparatietijd of Mean Time Till Repair) en, minder gangbaar, MTTD (gemiddelde diagnosetijd of Mean Time Till Diagnose). Conclusie uit bovenstaand is: MTBF = MTTF + MTTD + MTTR.

MTBF-Dutch.svg

De MTBF is de totaal gemeten tijd gedeeld door het totaal aantal opgetreden storingen. Neem bijvoorbeeld een nieuwe generatie SCSI vaste schijven van 2,5 inch. 15.400 eenheden, draaien elk gedurende 1.000 uur (de test duurt dus iets minder dan zes weken). Er treden 11 storingen op. De MTBF is (15.400 x 1.000) uur/11, of 1,4 miljoen minuten .

Beperkingen van MTBF-getallen[bewerken]

De berekende MTBF-resultaten zijn afhankelijk van de gebruikte methode en daarmee beperkt geldig binnen de parameters en criteria van die methode. De voorgenoemde methode is een praktijkgeval waarbij de omvang van de test ter discussie kan staan. De reikwijdte van dit MTBF-getal is het faalgedrag in de 1000 uur gebruik van de harddisk. Indien elke schijf gemiddeld na 1500 uur defect raakt, dan is de MTBF ineens 1500 uur, dus bijna een factor 1000 lager. Daarom is het goed beschrijven van de criteria van groot belang bij de opgave van de MTBF. Ook is van belang om op te geven of de MTBF is bepaald op bedrijfstijd of kalendertijd: leidt gebruik sneller tot een defect of niet. Bij een harde schijf zal dit meestal het geval zijn, maar bij veel losse elektronica-onderdelen niet.

Methodes[bewerken]

In veel gevallen gebruikt men modellen, aangezien er geen mogelijkheid is om proefondervindelijk de resultaten te vinden; het gaat bijvoorbeeld om kapitale installaties of het falen zelf is niet acceptabel is (nieuw vliegtuig, kerncentrale). Voor dergelijke MTBF-getallen wordt via diverse methodieken een MTBF bepaald. Een methode is het bepalen van de som-MTBF van alle onderdelen die het falen van het totaal veroorzaakt. Voor militaire installaties worden de methoden uit het boekwerk MILSTD 217 veel gebruikt. Een niet correcte MTBF is het gevolg van een verkeerde meetmethode (bijvoorbeeld te weinig testuren of te weinig eenheden), verkeerde modellering of een aanpassing in het ontwerp zonder herberekening van de MTBF.

Gevolg[bewerken]

Een MTBF die lager dan wenselijk of acceptabel is moet altijd leiden tot acties om deze te verbeteren. Door onderzoek moeten de oorzaken van het falen geminimaliseerd worden op de plaatsen dat het mogelijk is. Daarnaast kunnen maatregelen worden genomen om de gevolgen van het falen te beperken tot een verminderde functie in plaats van een wegvallende functie. In kritieke gevallen kan men kiezen voor het dubbel (redundant) uitvoeren van installatiedelen. Dit kan leiden tot een lagere MTBF (er zijn meer delen die defect kunnen raken), maar het effect is kleiner en beter aanvaardbaar. Voorbeelden zijn: dubbele sjorbanden, veiligheidskettingen, een tweede apparaat stand-by (bv. ringleiding; bijvoorbeeld het hoogspanningsnet in Nederland, glasvezel tot in de wijk van KPN).