Megatherium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Megatherium
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Fossiel voorkomen: Laat-Plioceen – Vroeg-Holoceen
Megatherium
Megatherium
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Pilosa (Luiaards en miereneters)
Onderorde: Folivora (Luiaards)
Familie: Megatheriidae
Geslacht
Megatherium
Cuvier, 1796
Typesoort
Megatherium americanum Cuvier, 1796
Soorten[1]
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Megatherium is een geslacht van uitgestorven zoogdieren die tijdens het Pleistoceen in Zuid-Amerika leefden. Het waren vertegenwoordigers van de grondluiaards. Vooral in Argentinië zijn veel resten van deze dieren gevonden. Er zijn ten minste vijf soorten benoemd.

Kenmerken[bewerken]

Soorten uit dit geslacht werden tot zes meter lang, twee meter hoog bij de heup, en wogen tot 3,8 ton - 500 maal zwaarder dan de hedendaagse luiaards. Vlak onder de huid zaten kiezelsteenachtige huidbotjes. Deze vormden mogelijk een ondoordringbaar "maliënkolder". De grootste grondluiaard ooit was Eremotherium laurillardi uit Centraal-Amerika en de zuidelijke Verenigde Staten.

Leefwijze[bewerken]

Het waren niet kieskeurige planteneters, hoewel soms wordt beweerd dat ze ook vlees aten. De voetsporen laten zien dat grondluiaards op de zijkant van hun voeten liepen. De sporen hebben de vorm van een komma. Megatherium liep ook regelmatig op twee poten, wat voor een dier van deze omvang uitzonderlijk is. Het gebruikte hierbij zijn brede gespierde staart om balans te houden. Op deze manier kon het dier bij hoger hangende bladeren komen, en waarschijnlijk had het dier een lange tong om bladeren mee te eten, net als de hedendaagse luiaard.

Voor het uitsterven van Megatherium wordt vaak de opkomst van de mens en de jacht als oorzaak aangewezen.

Zie ook[bewerken]