Mercuriusovergang

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Mercuriusovergang op 9 november 2006; rechtsboven Mercurius, linksonder een zonnevlek

Een Mercuriusovergang is de situatie waarin de planeet Mercurius vanaf aarde gezien voor de zon langs beweegt. Mercurius is dan te zien als een kleine zwarte vlek die langzaam over de schijf van de zon beweegt. Mercuriusovergangen komen ongeveer 13 à 14 keer per eeuw voor, vaker dan Venusovergangen, vanwege de kleinere omlooptijd van Mercurius om de zon. Mercuriusovergangen kunnen bijna acht uur duren. In tegenstelling tot de Venusovergang, is de Mercuriusovergang niet met het blote oog waar te nemen. Een Mercuriusovergang is voor het eerst waargenomen door Pierre Gassendi op 7 november 1631 op basis van berekeningen van Johannes Kepler in 1629.

Ontstaan van Mercuriusovergangen[bewerken]

Doordat de baanvlakken van de aarde en Mercurius iets ten opzichte van elkaar hellen, kunnen Mercuriusovergangen alleen voorkomen als beide planeten in de buurt van de snijlijn van deze vlakken staan. Zo'n snijpunt wordt knoop genoemd. De aarde staat alleen in de maanden mei en november in een knoop van het Mercuriusbaanvlak. Tijdens de november-overgangen bevindt Mercurius zich in de buurt van het perihelium van zijn baan (0,31 AE van de zon) en tijdens de mei-overgangen in de buurt van het aphelium (0,47 AE). Daardoor is de hoekdiameter van het schijfje van de planeet tijdens een mei-overgang groter (ongeveer 12") dan tijdens een november-overgang (ongeveer 10"). Door de tweede wet van Kepler beweegt Mercurius sneller in het perihelium (59,0 km/s) dan in het aphelium (38,9 km/s) en duren mei-overgangen langer.

Door harmonischen in de duur van de omloopbanen van Mercurius en de Aarde vindt men in het tijdverschil tussen bepaalde overgangen periodes van 3,5, 7, 9,5, 10 of 13 jaar. Dit patroon is gecompliceerd door de elliptische baan van Mercurius. De periode van 13 jaar komt op 2,01 dagen na overeen met 54 omlopen van Mercurius. Een periode van 46 jaar (10+10+13+13) komt op 0,34 dagen na overeen met 191 omlopen van Mercurius[1].

Door de periheliumprecessie van Mercurius van 5.600 boogseconden per eeuw ten opzichte van de Aarde verschuiven de tijdstippen van de overgangen geleidelijk naar een later tijdstip in het jaar (voor 1585 vonden ze plaats in april en october).

Overgang van 9 mei 2016[bewerken]

De Mercuriusovergang van 9 mei 2016, gezien vanuit Nederland of België. Het zenit is boven en de zon lijkt te draaien gedurende de overgang door de rotatie van de aarde, wat het kromme pad oplevert. [2]

De Mercuriusovergang van 9 mei 2016 was volledig waarneembaar in Zuid-Amerika, de Oostkust van Noord-Amerika, West-Europa en enkele landen in het westen van Afrika. In de meeste andere werelddelen was zij gedeeltelijk te zien, behalve in Australië en het Verre Oosten waar helemaal niets kon worden waargenomen. In België en Nederland vond de overgang plaats tussen 13u12 en 20u41. De intrede en uittrede duurden ruim drie minuten, de totale overgang nam bijna zeven en een half uur in beslag. Het maximum van de overgang, het moment dat Mercurius het dichtst bij het midden van de zonneschijf staat, vond plaats om 16u56, toen de zon circa 38° boven de westzuidwestelijke horizon stond. Bij de uittrede van Mercurius was de zonshoogte nog circa 4°.[2] Veilig kijken kon alleen met een verrekijker of telescoop die uitgerust was met de juiste filters, of door met een telescoop een beeld van de zon te projecteren.

Lijst van toekomstige Mercuriusovergangen[bewerken]

  • 11 november 2019
  • 13 november 2032
  • 7 november 2039
  • 7 mei 2049
  • 9 november 2052
  • 10 mei 2062
  • 11 november 2065
  • 14 november 2078
  • 7 november 2085
  • 8 mei 2095
  • 10 november 2098
  • 12 mei 2108

Trivia[bewerken]

Op 26 juli 69.163 zal er een gelijktijdige overgang van Mercurius en Venus plaatsvinden[3].
Op 11 Augustus 9966 zal een Mercuriusovergang samenvallen met een totale zonsverduistering[4].

Mercuriusovergangen op andere planeten[bewerken]

Mercuriusovergangen komen op elke planeet voor (behalve Mercurius zelf), omdat zij allemaal verder dan Mercurius van de zon afstaan. Zie voor vanaf Venus: Mercuriusovergang vanaf Venus.

Externe links[bewerken]