Messerschmitt Bf 110

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Messerschmitt Bf 110C-4
Messerschmitt Bf 110
Algemeen
Rol Jachtvliegtuig
Bemanning 2 (3 voor nachtvarianten F4 en G4)
Varianten A,A0,B0...3,C0...4,C4/B,C5,
C7,D0..3,E0..3,F1..4,G,H
Status
Gebruik Duitsland (1937-?)
Afmetingen
Lengte 12,30 m
Hoogte 3,3 m
Spanwijdte 16,3 m
Vleugeloppervlak 38,8 m²
Gewicht
Leeggewicht 4500 kg
Max. gewicht 6700 kg
Krachtbron
Motor(en) 2×Daimler-Benz DB 601B-1 watergekoelde inverted V-12
Vermogen elk 809 kW
Prestaties
Topsnelheid 560 km/u
Klimsnelheid 11 m/s
Actieradius 2800 km
Bewapening
Boordgeschut 2×20mm MG FF/M kanonnen,4x 7,92 mm MG 17 mitrailleurs,
1x 7,92 mm MG 15 voor verdediging
Bommen 1000 kg
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Messerschmitt Bf 110 (later Me 110) was een tweemotorige lichte jachtbommenwerper in dienst van de Luftwaffe tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De Bf 110 werd met succes ingezet tijdens de campagnes tegen Polen en Frankrijk. Tijdens de slag om Engeland bleek de fatale zwakte tegenover aanvallen van eenmotorige jagers en kon het zijn rol (het beschermen van bommenwerpers over langere afstand) niet vervullen. Het toestel was niet wendbaar genoeg ten opzichte van de Britse Spitfire en Hurricane. Dit kwam onder andere doordat de zware boordkanonnen in de neus van het toestel waren gemonteerd. Het kwam tijdens de Slag om Engeland regelmatig voor dat een eskader Messerschmitt Bf 110's gedwongen was om in een grote cirkel te vliegen om elkaar met hun zware boordkanonnen te beschermen tegen de niet aflatende zwermen Britse, eenmotorige jagers. Van het escorteren van Duitse bommenwerpers kwam zo dus weinig meer terecht.

Het toestel werd toen ingezet als nachtjager. In die rol had het succes omwille van zijn grote actieradius, vuurkracht en de ruimte die het kon bieden aan een radarinstallatie. Beruchte azen uit de Duitse Nachtjagd waren onder andere Heinz Wolfgang Schnaufer, Helmut Lent, Egmont Prinz zur Lippe Weissenfeld en Heinrich Prinz zu Sayn-Wittgenstein. Alle vier waren tijdelijk gelegerd in Nederland op Fliegerhorst Leeuwarden. Schnaufer presteerde het om op één dag negen bommenwerpers neer te halen, waarvan hij er zeven 's nachts neerschoot.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren veertig stuks Bf 110 in Nederland gestationeerd op de Fliegerhorst Deelen in het 3e Zerstörergeschwader. Daarnaast hebben er in de herfst van 1940 enkele Bf 110's op Feldflugplatz Hoogerheide gestaan.

Ontwerp en ontwikkeling[bewerken | brontekst bewerken]

Oorsprong[bewerken | brontekst bewerken]

Het vliegtuig is direct ontworpen als Rüstungsflugzeug II, als een tactische bommenwerper. In oktober 1932 werden door de Reichsluftfahrtministerium (RLM - het Duitse luchtvaartministerie) de specificaties afgegeven voor een éénmotorige jager met een bemanning van twee die kon worden ingezet voor verkennings- en bommenwerpdoeleinden. Het toestel moest vooral voor bommenwerperformaties uitvliegen om het doel vrij te maken van vijandelijke jachtvliegtuigen. Het toestel moest ook bommenwerpers kunnen escorteren, vijandelijke bommenwerpers neer kunnen halen, zelf lucht- en gronddoelen aan kunnen vallen en verkenningswerk kunnen doen. De precieze specificaties waren een snelheid van minimaal 400 km/u op 6.000 meter hoogte, een bereik van 2.000 km, een stijgvermogen van 6 km in 15 minuten en grote wendbaarheid. De AGO, de Bayerische Flugzeugwerke (Bf, het latere Messerschmitt), Dornier, Focke-Wulf, Gotha, Heinkel en Henschel kregen allemaal de specificaties om hun versie van de Rüstungsflugzeug II te ontwerpen. Het moest gaan om een tweemotorige zware jager/jachtbommenwerper met drie bemanningsleden en zware bewapening. Hierbij moesten ook nog eens bommen onder het vliegtuig meegenomen kunnen worden. Het vliegtuig werd aangeduid als Zestörer (vernietiger). De Bayerische Flugzeugwerke, Focke-Wulf en Henschel werd opdracht gegeven om hun ontwerpen verder uit te werken. Dit zou uiteindelijk resulteren in de Messerschmitt Bf 110, de Focke-Wulf Fw 57 en de Henschel Hs 124. Na het bekijken van houten mock-ups van de ontwerpen werd besloten het idee van de Zestörer te herzien. Toch werd de Bf 110 verder ontwikkeld als de Zestörer.[1]

Eerste typen[bewerken | brontekst bewerken]

Toen Messerschmitt begon aan het ontwikkelen van de Bf 110, had het eigenlijk nog helemaal geen ervaring met het bouwen van tweemotorige toestellen. De Messerschmitt Bf 109 was tot dan toe het enige volledig militaire toestel dat uit de fabriek kwam. Een ander probleem was dat de motoren die op dat moment beschikbaar waren, de Junkers Jumo 210 A, met 610 paardenkracht niet genoeg vermogen leverde om het vliegtuig in de lucht te houden. Bij Daimler-Benz werd gelukkig de Daimler-Benz DB 600 ontwikkeld, een motor van 1.000 paardenkracht. Daarom werd het ontwerp van de Bf 110 aan de DB 600 aangepast. De ontwikkeling begon in 1934, en het eerste prototype vloog in 1936. De eerste twee testobjecten, de Bf 110V1 en -V2, gebruikten nog de motoren van Junkers. De toestellen bleven maar moeilijk in de lucht bij lage snelheden. Het derde prototype, de V3, haalde een topsnelheid van 480 km/u met de nieuwe DB 600 motoren in 1938. Het type werd ook wel aangeduid als de Bf 110C. V3 werd ook voor het eerst uitgerust met bewapening. Het vliegtuig kreeg vier 7,92 mm MG 17 mitrailleurs in de neus en een beweegbare 7,92 mm machinegeweer achterin de cockpit. Met de krachtige nieuwe motoren haalde het toestel een topsnelheid van 541 km/u. De Bf 110C was het eerste toestel dat in grote getale geproduceerd werd, met een bestelling van 990 toestellen die gereed moesten zijn met ingang van januari 1938.[1]

Rudolf Hess[bewerken | brontekst bewerken]

Op 10 mei 1941 gebruikte Rudolf Hess een aangepaste Bf110D om van Augsburg naar Schotland te vliegen, voor het aanbieden van vredesvoorstellen aan het Verenigd Koninkrijk.

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

De Messerschmitt Me 110 D is onderwerp in een aflevering van Bergerac, seizoen 1 aflevering 8 Late for a funeral.

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Messerschmitt Bf 110 op Wikimedia Commons.
Duitse vliegtuigen in de Tweede Wereldoorlog
Balkenkreuz upperwing.svg
Bommenwerpers:Arado Ar 234 · Blohm & Voss Ha 140 · Dornier Do 13 · Dornier Do 17 · Dornier Do 19 · Dornier Do 23 · Dornier Do 215 · Dornier Do 217 · Dornier Do 317 · Fieseler Fi 167 · Focke-Wulf Fw 191 · Focke-Wulf Fw 200 · Heinkel He 45 · Heinkel He 50 · Heinkel He 111 · Heinkel He 177 · Heinkel He 274 · Heinkel He 277 · Heinkel He 343 · Henschel Hs 123 · Henschel Hs 127 · Henschel Hs 129 · Henschel Hs 130 · Henschel Hs 132 · Junkers Ju 86 · Junkers Ju 87 · Junkers Ju 88 · Junkers Ju 89 · Junkers Ju 187 · Junkers Ju 188 · Junkers Ju 287 · Junkers Ju 288 · Junkers Ju 290 · Junkers Ju 390 · Junkers Ju 488 · Junkers EF 132 · Messerschmitt Bf 162 · Messerschmitt Me 264
Jachtvliegtuigen:Arado Ar 64 · Arado Ar 65 · Arado Ar 66 · Arado Ar 67 · Arado Ar 68 · Arado Ar 76 · Arado Ar 80 · Arado Ar 197 · Arado Ar 240 · Bachem Ba 349 · Dornier Do 335 · Dornier Do 435 · Dornier Do 635 · Focke-Wulf Fw 57 · Focke-Wulf Ta 152 · Focke-Wulf Ta 154 · Focke-Wulf Fw 159 · Focke-Wulf Ta 183 · Focke-Wulf Fw 187 · Focke-Wulf Fw 190 · Heinkel He 37 · Heinkel He 38 · Heinkel He 43 · Heinkel He 49 · Heinkel He 51 · Heinkel He 100 · Heinkel He 112 · Heinkel He 113 · Heinkel He 162 · Heinkel He 219 · Heinkel He 280 · Henschel Hs 121 · Henschel Hs 124 · Henschel Hs 125 · Horten Ho 229 · Messerschmitt Bf 109 · Messerschmitt Bf 110 · Messerschmitt Me 163 · Messerschmitt Me 209 · Messerschmitt Me 209-II · Messerschmitt Me 210 · Messerschmitt Me 262 · Messerschmitt Me 263 · Messerschmitt Me 309 · Messerschmitt Me 309Z · Messerschmitt Me 328 · Messerschmitt Me 410 · Messerschmitt Me P.1101 · Messerschmitt Me P.1106
Transportvliegtuigen:DFS 230 · Junkers Ju 52/3m · Junkers Ju 90 · Messerschmitt Me 321 · Messerschmitt Me 323 · Siebel Si 204
Verkenningsvliegtuigen:Blohm & Voss BV 141 · Fieseler Fi 156 · Heinkel He 46 · Henschel Hs-126 · Messerschmitt Bf 108
Watervliegtuigen:Blohm & Voss BV 138 · Dornier Do 18 · Dornier Do 22 · Dornier Do 24 · Dornier Do 26 · Heinkel He 60 · Heinkel He 115