Meteora (album)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Meteora
Studioalbum van Linkin Park
(Albumhoes op en.wikipedia.org)
Uitgebracht 25 maart 2003
Opgenomen April - december 2002
NRG Studios
(North Hollywood, Californië)
Genre Alternatieve rock, alternatieve metal, elektronica, nu metal, post-grunge, rapcore, rapcore, rapmetal
Duur 36:42
Label(s) Warner Bros. Records
Machine Shop Recordings
Producent(en) Don Gilmore
Professionele recensie
[1] AllMusic 3/5 sterren
[2]Rolling Stone 4/5 sterren
Chronologie
2002
Reanimation
  2003
Meteora
  2005
Live in Texas
Singles van Meteora
  1. Somewhere I Belong
    Uitgebracht: 23 maart 2003
  2. Faint
    Uitgebracht: 5 juli 2003
  3. Numb
    Uitgebracht: 30 augustus 2003
  4. From the Inside
    Uitgebracht: 12 januari 2004
  5. Lying from You
    Uitgebracht: 23 maart 2004
  6. Breaking the Habit
    Uitgebracht: 21 mei 2004
Portaal  Portaalicoon   Rock

Meteora is het tweede studioalbum van de Amerikaanse rockband Linkin Park. Aan het door Don Gilmore geproduceerde album werd er tijdens het toeren in april 2002 begonnen met het schrijven en het opnemen en op 25 maart 2003 werd het album uitgebracht onder Warner Bros. en Machine Shop. Het album is de opvolger van het remixalbum Reanimation uit 2002 maar wel het tweede album met nieuw opgenomen materiaal. Het album was een commercieel succes en was in 2007 elf miljoen exemplaren keer verkocht. Kritisch werd het album gemengd opgevangen, met als grootste kritiekpunt dat het als een tweede Hybrid Theory werd gezien. De keuze voor de leadsingle viel op Somewhere I Belong, dat op 17 maart 2003 werd uitgebracht. In een tijdsspan van veertien maanden werden er vijf andere singles uitgebracht: Faint, Numb, From the Inside, Lying from You en Breaking the Habit.

Opname[bewerken]

De band deed er in totaal achttien maanden over om het album af te hebben, waaronder een gedeelte in de tourbus waar zij een kleine opnamestudio hadden ingebouwd. Halverwege de opnames in 2002 besloot de band de groep opgenomen nummers de vuilnisbak in te werpen omdat het volgens hen hun "sophomore fluke album" was. De eerste demo's die de band opnamen waren die voor Session, Somewhere I Belong en From the Inside. Deze zijn ook te horen op de dvd Fratfest at the Pancake Festival, naast Soundtrack die als demo op Underground Eleven staat. Somewhere I Belong is oorspronkelijk geschreven door Chester Bennington. Hij bedacht ook het akoestische gitaarspel die aan het begin van het nummer is te horen. De band was er niet tevreden mee, waardoor er na veel experimenteren door Joseph Hahn en Shinoda het gitaarstuk in vieren is gehakt en achterstevoren is afgespeeld. Aan het refrein werd er ook lang gesleuteld: het werd ruim veertig keer herschreven om tot de juiste vorm te komen. Gedurende de laatste week van de opnames van From the Inside werd Chester ziek waardoor hij gedwongen was het nummer in New York af te maken in de week waarin het album gemixt werd. Deze twee nummers waren deze de laatsten die gemixt werden. Numb was volgens Bennington het makkelijkste opgenomen nummer dat ook als eerste afgerond was. Breaking the Habit was oorspronkelijk een muzikale interlude, maar Shinoda werd door de bandleden werd overtuigd het instrumentaal om te zetten naar volwaardig nummer. Het nummer had als demotitel Drawing en werd verlengd van twee naar drie minuten en zestien seconden. Shinoda nam het nummer mee naar huis en had in twee uur de songtekst afgeschreven, een nummer dat volgens hem jarenlang een moeilijke puzzel was.[3][4] Een demoversie die op de Linkin Park Underground ep Linkin Park Underground 9.0 staat, is geheel instrumentaal en volgt de lijnen van de uiteindelijke albumversie. Grote verschillen zijn dat er synthesizers te horen zijn, in tegenstelling tot het snaarwerk op de albumversie, en een groter aantal beats. Foreword, het introductienummer van het album, is als laatste opgenomen. In de intro is te horen hoe er met een aluminium honkbalknuppel op een cd-brander wordt geslagen.

Het opnameproces van de band begint met het schrijven van de muziek, alvorens de teksten worden geschreven. Bij Easier to Run was deze ontwikkeling juist andersom. Bennington had de teksten al geschreven voordat er aan de muziek gewerkt werd. Faint, het nummer na Easier to Run heeft een tempo van 135 beats per minute. Een eerdere versie had een tempo van 70 bpm. Delson en Shinoda vonden het nummer echter leuker als in de snellere versie. Een demoversie op de fanclub-ep bevat ook raps in de brug, in plaats van geschreeuw op de albumversie. Benningtons input is hier beperkt tot een lange schreeuw en gefluister. Figure.09 is ook sterk aangepast. Aan Session, het voorlaatste nummer van het album, werd ruim een jaar gewerkt.

Het album werd geproduceerd door Don Gilmore, met wie de band ook op hun debuut Hybrid Theory heeft gewerkt. Ook werd het album opnieuw in New York gemixt door Andy Wallace.

Meteora werd net als alle andere albums van de band opgenomen met behulp van het muziekbewerkingsprogramma Pro Tools. Ook was de volgorde van opname hetzelfde, in de zin dat elke bandlid individueel en elk instrument apart werd opgenomen. Brad Delson, de leadgitarist van de band, was overigens de eerste die het album kocht.

De man op de cover van het album is Boris "Delta" Tellegen uit Amsterdam, een van de installatieartiesten van het album. Hij verschijnt op het enhanced gedeelte van de cd genaamd The Art of Meteora.

Thematiek en stijl[bewerken]

Meteora gaat verder waar Hybrid Theory bleef: alternatieve moderne (rap)rock met elektronicainvloeden. Het album kent ook invloeden uit de post-grunge en de alternatieve metal[1]. De band incorporeert wel meer elektronische elementen in vergelijking met het debuutalbum.

"Breaking the Habit" gebaseerd op een tragische ervaring van een vriend van Mike Shinoda, die het nummer schreef en betreft zelfmoord, zelfpijniging en drugsmisbruik. Een mangaboekje, bijbehorend bij de dvd van het nummer, suggereert dat het lied en de video verschillende vertoningen van wanhoop toont. De slechte gevoelens worden geuit in het derde couplet.

Bijna elk nummer seguenst naar het volgende nummer doordat aan het einde van een nummer een klein gedeelte van de volgende track staat en het een vloeiend effect krijgt. Dit begint bij Foreword, de introductie van het album waarin een externe cd-brander kapotgeslagen wordt door een honkbalknuppel. Het geluid is de intro voor het volgende nummer Don't Stay. Op deze voorbeelden na zijn er meerdere die deze truc bevatten; Easier to Run met Faint, Figure .09 met Breaking the Habit, deze met From the Inside, deze met Nobody's Listening en weer met Session.

Het album is vernoemd naar de Griekse Meteorarotsen, nadat de band tijdens haar Europese tour in Griekenland toerde. Ze waren verbaasd over de manier waarop het gemaakt was en het gaf hun een gevoel van grootsheid en euforie, dat ze volgens hen na het maken van het album ook hadden.

Omdat de band bij het maken van opvolger Minutes to Midnight vond dat zij het geluid van dit album en van voorganger Hybrid Theory niet weer wilden herhalen, waardoor zij een andere insteek namen op Minutes to Midnight. Ook op het album daarna wilde de band de afstand met het nu metalgeluid behouden en in de alternatieve rock blijven. Op het vijfde album Living Things was de band van mening dat het klaar was om de stijlen uit het verleden weer in de arm te sluiten. Daarom wilde de groep de energie van Hybrid Theory en Meteora terug laten keren op Living Things.

Tracklist[bewerken]

De toureditie bevat naast de cd met de standaardtracks een video-cd de videoclips van Somewhere I Belong, Faint, Numb en Breaking the Habit. Deze editie wordt in een standaard jewelcase verkocht, in plaats van hun kenmerkende digipak. Er is ook een speciale editie van Meteora, die de dvd met The Making of Meteora bevat. De cd en dvd zijn beide verpakt in een blauw-getinte Meteora-verpakking. The Making of Meteora is een dvd dat bij de Special Edition van Meteora zit. Er wordt commentaar door de band gegeven, achtergrondinformatie, achter de schermen gekeken bij het opnemen van het album, fotoshoots en het maken van een podium voor liveoptredens.

Alle muziek en teksten zijn geschreven door Linkin Park

Nr. Titel Duur
1. Foreword   00:17
2. Don't Stay   03:07
3. Somewhere I Belong   03:33
4. Lying from You   02:55
5. Hit the Floor   02:44
6. Easier to Run   03:24
7. Faint   02:42
8. Figure.09   03:17
9. Breaking the Habit   03:16
10. From the Inside   02:53
11. Nobody's Listening   02:58
12. Session   02:23
13. Numb   03:05
36:34
iTunes en Zuid-Koreaanse tour edition
Nr. Titel Duur
14. Lying from You (Live LP Underground Tour 2003) 02:55
15. From the Inside (Live LP Underground Tour 2003) 02:56
16. Easier to Run (Live LP Underground Tour 2003) 03:22
45:53
Tour Edition video disc track listing
Nr. Titel Duur
1. Somewhere I Belong   03:44
2. Faint   02:56
3. Numb   03:06
4. Breaking The Habit   03:18

The Making of Meteora[bewerken]

The Making of Meteora
Regie Bill Berg-Hillinger en Linkin Park
Producent David May
Hoofdrollen Chester Bennington
Rob Bourdon
Brad Delson
Dave Farrell
Don Gilmore
Joseph Hahn
Mike Shinoda
Andy Wallace
Muziek Linkin Park
Montage Bill Berg-Hillinger
Distributie ID Playground
Genre Documentaire
Speelduur ± 35 min
Taal Engels
Land Verenigde Staten
Voorloper Fratfest at the Pankake Festival
Vervolg Live in Texas
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Hoofdstukken

  1. "Intro"
  2. "Summer 2001"
  3. "Early 2002"
  4. "June 2002"
  5. "July 2002"
  6. "August 2002"
  7. "Early October 2002"
  8. "Late October 2002"
  9. "October 29, 2002"
  10. "Early November 2002"
  11. "Late November 2002"
  12. "December 6, 2002"
  13. "December 12, 2002"
  14. "2003: Meteora"

Demo's[bewerken]

Linkin Park wilde de demo's van de tracks op dit album op het internet zetten, maar dat werd door Warner Bros. niet gewaardeerd. De demo's voor Hybrid Theory staan daarentegen wel op het internet. De titels van enkele demo's waren wel bekend: Don't Stay heette Sick, Somewhere I Belong was oorspronkelijk Shifter en Breaking the Habit werd in de opnamefase Drawing genoemd. Nadat de Linkin Park Underground, de officiële fanclub, vanaf 2009 demo's op de jaarlijkse extended play plaatsten, werden enkele demo's beschikbaar gemaakt.

Albumtitel Demotitel Gepubliceerde titel Gepubliceerd
Don't Stay Sick - Nee
Somewhere I Belong Shifter - Nee
Faint Faint Faint (Demo 2002) Linkin Park Underground 9.0
Figure.09 Figure.09 (Demo 2002)
Breaking the Habit Drawing Drawing (Breaking the Habit demo 2002)
A.06 A-Six (original long version 2002)
Unfortunate (2002) LP Underground X: Demos
Halo
Soundtrack (Meteora Demo) Underground Eleven
Program (Meteora Demo)
Broken Foot (Meteora Demo)
Pepper (Meteora Demo) Linkin Park Underground 12
Ominous (Meteora Demo)

Ontvangst[bewerken]

Kritisch[bewerken]

Over het algemeen werd Meteora goed ontvangen door critici. De gemiddelde score van de in Metacritic doorgevoerde recensies bedraagt 62 punten uit de 100.[5]

E! Online vond dat het album een schot naar de sterren was. Entertainment Weekly noemde het "radiovriendelijke perfectie" en Dot Music beschreef het als een gegarandeerde bron voor alomtegenwoordige radiohits. Rolling Stone zag het einde van het nu metalperiode aankomen en vond dat de band met Meteora het laatste beetje leven uit een bijna uitgestorven formule heeft geperst". Billboard beschreef Meteora als een "pasklare publieksbehager", die volgens de NME grote commerciële inhoud".[6] De grootste kritiek tot op heden is dat het album, ook door de band zelf, als een tweede deel van Hybrid Theory gezien wordt. Dat is dan ook de reden waarom AllMusic het niets meer en minder dan een tweede deel van Hybrid Theory noemde.[1] Q was ook negatief en vond dat de band het artistieke heeft ingeruild voor een oefening in gerichte marketing.

Session werd in 2004 genomineerd voor een Grammy Award in de categorie Beste Rock Instrumental.

Commercieel[bewerken]

Albumhitnotering in Nederland en Vlaanderen[bewerken]

Nederlandse Album Top 100

Meteora in de Album Top 100 - binnen: 29 maart 2003
Week 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
Nummer 70 2 4 5 7 10 15 23 29 36 30 30 37 40 40 42 39 41 50 61 62 55 52 48
Week 25 26 27 28 29 30 31 uit 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 uit 43 44 uit
Nummer 39 41 50 71 75 78 87 uit 82 69 65 61 56 61 67 77 87 75 91 uit 97 99 uit

Albumverkoop wereldwijd[bewerken]

In de eerste week verkocht Meteora ruim 810.000 exemplaren in de Verenigde Staten, waardoor het album het eerste van de band was die op de eerste positie in de Billboard 200 binnenkwam. Per 2007 stond het verkochte aantal op ruim elf miljoen in de Verenigde Staten. Per februari 2012 is het album twaalf miljoen keer over de (digitale) toonbank gegaan.

Land Piek Certificatie Verkoop Bron
Amerikaanse Billboard 200 1 Platina 4.000.000+ [7]
Australische ARIA Album Top 100 2 4× Platina 280.000+ [8]
Canadese Album Top 200 3 4× platina 400.000+ [9]
Deense Album Top 40 3 Goud [10]
Duitse Album Top 100 3 3× platina 600.000+ [11]
Finse Top 40 2 Goud [12]
Frankrijk - Top 200 3 3× platina [13]
Italiaanse Album Top 20 1 [14]
Mexicaanse Album Top 100 Goud
Nederlandse Album Top 100 2 Goud [15]
Nieuw-Zeeland - Top 50 1 2× Platina 45.000+ [16]
Noorse Album Top 40 1 [17]
Oostenrijkse Top 75 1 Platina [18] [19]
Polen - Top 50 3 Platina [20] [21]
Portugese Album Top 30 2 [22]
Verenigd Koninkrijk - Top 40 1 2× platina 600.000+ [23]
Vlaamse Ultratop 50 13 Goud[24] [25]
Waalse Album Top 50 1 Goud [26] [27]
Zweedse Top 60 1 Goud [28]
Zwitserse Album Top 100 1 Platina Platina [29] [30]

Singles[bewerken]

Jaar Nummer Piek Certificatie
NL
Top 40
NL
Single Top 100
VL
Ultratop 50
WA
Ultratop 50
US
Billboard Hot 100
UK
Hitlist 75
US
Mainstream Rock
US
Modern Rock
AU
ARIA Charts
DE
Top 20
DU
Musik-
markt 100
FR
Top 100
OO
Top 75
NO
Top 20
NZ
Top 40
SE
Top 60
ZW
Top 100
2003 Somewhere I Belong 14 14 33 23 32 10 1 1 13 12 14 16 12 1 19 15
Faint 40 20 44 tip 48 15 2 1 25 40 27 49 32
Numb tip13 82 48 31 11 14 1 1 19 19 13 29 15
2004 From the Inside × × × × × × × × × 35 40 35 42 50 54 32
Lying from You tip13 × × × × 58 1 1 × × × × × × × × ×
Breaking the Habit 19 41 20 39 1 1 23 27 27 27 56 Platina (VS)
  • ×: Deze single werd in het betreffende gebied niet uitgebracht.

Prijzen[bewerken]

Jaar Categorie Award Genomineerd/Gewonnen
2003 Best Rock Instrumental Performance - Session Grammy Awards Genomineerd
Best Rock Video – Somewhere I Belong MTV Video Music Awards Gewonnen
Viewer's Choice - Breaking the Habit Gewonnen

Personeel[bewerken]

Linkin Park
Extra muzikanten
Productie
  • Geproduceerd door Don Gilmore en Linkin Park
  • Opname door Don Gilmore
  • Engineer: John Ewing, Jr.
  • Assistent engineer: Fox Phelps
  • Opgenomen in de NRG Studios, North Hollywood, Californië
  • Gemixt door Andy Wallace
  • Gemixt in de Soundtrack Studios, New York, NY
    • Geassisteerd door Steve Sisco
  • Gemasterd door Brian "Big Bass" Gardner in Bernie Grundman Mastering
  • Digitale bewerking: Brian "Big Bass" Gardner
  • A&R: Tom Whalley en Jeff Blue
  • A&R-coördinatie: Marny Cameron
  • Marketingregie: Peter Standish & Kevin Sakoda
  • Wereldwijde representatie: Rob McDermott voor The Firm met extra dienst door Ryan Saullo, Ryan Demarti en Noah Edelman
  • Bookingagent: Michael Arfin voor Artist Group, International
  • Legal: Danny Hayes for Davis, Shapiro, Lewit, Montone & Hayes
  • Businessmanagers: Michael Oppenheim en Jonathan Schwartz voor Gudvi, Sussman & Oppenheim
  • Wereldwijde licensering en merchandise: Bandmerch
  • Creative regie: Mike Shinoda en The Flem
  • Artregie en ontwerp: The Flem
  • Installatieartiesten: Delta, Mike Shinoda, Joseph Hahn en The Flem
  • Fotografie: James R. Minchin III
  • Spuitbusfoto in close-up: Nick Spanos


Externe links[bewerken]

Chester Bennington · Rob Bourdon · Brad Delson · Dave Farrell · Joe Hahn · Mike Shinoda
Mark Wakefield · Scott Koziol

Studioalbums 
en singles
:
Hybrid Theory (2000): One Step Closer · Crawling · Papercut · In the End
Reanimation (2002): Pts.OF.Athrty
Meteora (2003): Somewhere I Belong · Faint · Numb · From the Inside · Lying from You · Breaking the Habit
Collision Course (2004): Numb/Encore · Dirt off Your Shoulder/Lying from You
Minutes to Midnight (2007): What I've Done · Bleed It Out · Shadow of the Day · Given Up · Leave Out All the Rest
A Thousand Suns (2010): The Catalyst · Waiting for the End · Burning in the Skies · Iridescent
Living Things (2012): Burn It Down · Lost in the Echo · Powerless · Castle of Glass
The Hunting Party (2014): Guilty All the Same · Until It's Gone · Wastelands · Rebellion · Final Masquerade
One More Light (2017): Heavy (2017) ·Talking to Myself (2017) ·One More Light (2017)
Overig: We Made It (2007) · New Divide (2009) · A Light that Never Comes (2013)
Remixalbums en ep's: Xero (1997) Hybrid Theory (EP) (1999) · Reanimation (2002) · Collision Course (2004) · Songs from the Underground (EP) (2008) · Recharged (2013)
Videoalbums: Live in Texas (2003) · Live from SoHo (2008) · Road to Revolution: Live at Milton Keynes (2008)
Underground-ep's: Linkin Park Underground 2.0 · Linkin Park Underground 3.0 · Linkin Park Underground 4.0 · Linkin Park Underground 5.0 · Linkin Park Underground 6.0 · Linkin Park Underground 7.0 · Mmm…cookies - Sweet Hamster Like Jewels from America! · Linkin Park Underground 9.0 · LP Underground X: Demos · Underground Eleven
Videografie: Frat Party at the Pankake Festival · The Making of Meteora · Live in Texas · Breaking the Habit · Collision Course · The Making of Minutes to Midnight · Road to Revolution: Live at Milton Keynes · Meeting A Thousand Suns
Gerelateerd – artiesten: Dead by Sunrise · Fort Minor · Don Gilmore · Jay Z · Rick Rubin · Styles of Beyond · Andy Wallace
– nummers: Blackbirds · In Pieces · It's Goin' Down · No More Sorrow · Not Alone · Rolling in the Deep · The Little Things Give You Away · Wake
– overig: 8-Bit Rebellion! · Categorie:Linkin Park · Discografie van Linkin Park · Download to Donate for Haiti · Download to Donate for Japan · Lijst van prijzen en nominaties ontvangen door Linkin Park · Linkin Park Underground · Machine Shop Recordings · Music for Relief · Projekt Revolution