Micha de Winter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Micha de Winter
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 29 juni 1951
Geboorteplaats Oss
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederlandse
Werkzaamheden
Vakgebied Pedagogiek
Universiteit Universiteit Utrecht
Proefschrift Het voorspelbare kind
Promotor J.D. Ingleby & H.F.M. Peeters
Portaal  Portaalicoon   Onderwijs

Micha de Winter (Oss, 29 juni 1951) is een Nederlandse hoogleraar in de pedagogiek.

Leven en werk[bewerken]

De Winter werd in 1951 in Oss geboren als zoon van de chemicus Max de Winter en van Bertine Meijer, en is de jongere broer van televisieproducent Harry de Winter. Hij studeerde psychologie in Utrecht. In 1986 promoveerde hij in Tilburg bij J.D. Ingleby en H.F.M. Peeters op het proefschrift Het voorspelbare kind. Vroegtijdige onderkenning van ontwikkelingsstoornissen (V.T.O.) in wetenschappelijk en sociaal-historisch perspectief.

Hij werd in 1988 aangesteld als universitair hoofddocent bij de faculteit sociale wetenschappen van de Universiteit Utrecht. Zijn benoeming tot bijzonder hoogleraar Innovaties in de primaire ouder- en kindzorg volgde in 1989. Hij wisselde in 1999 van leerstoel. Dit maal werd hij benoemd tot bijzonder hoogleraar sociale en affectieve vorming van jeugdigen hij Sociale en affectieve vorming van jeugdigen. In 2004 werd hij benoemd tot faculteitshoogleraar op de Langeveldleerstoel, genoemd naar de pedagoog Martinus J. Langeveld en in 2017 werd hij benoemd tot gewoon hoogleraar Maatschappelijke opvoedingsvraagstukken. Op 31 mei 2017 was afscheid als faculteitshoogleraar en de afscheidsrede was getiteld Pedagogiek over hoop: het onmiskenbare belang van optimisme in opvoeding en onderwijs.

De Winter publiceerde een groot aantal boeken en artikelen op zijn vakgebied. Daarnaast adviseerde hij het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over jeugd- en gezinsbeleid en opvoedingsvraagstukken. De Winter was van 2001 tot en met 2012 kroonlid van de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO), een adviesorgaan van de Nederlandse regering en het Nederlandse parlement. Voor deze raad schreef hij o.a. in 2002 het nieuwjaarsessay "Over last van jongeren en de lusten van een buurtpedagogische aanpak".

Tegenwoordig houdt De Winter zich bezig met onderzoeken naar misstanden in de jeugdzorg. Eerder onderzocht hij de oorzaken van radicalisering onder jongeren.

Persoonlijk[bewerken]

De Winter is getrouwd en heeft een dochter en een zoon.

Bibliografie (selectie)[bewerken]

  • Het voorspelbare kind (1986) uitg. Swets & Zeitlinger, Lisse (ook verschenen als proefschrift)
  • De kwaliteit van het kinderlijk bestaan (1990) uitg. Landelijke Vereniging voor Thuiszorg, Bunnik (inaugurele rede Utrecht)
  • Kinderen als medeburgers (1995) uitg. De Tijdstroom, Utrecht
  • Het alziend oog van de leerling(1997) uitg. CPS, Amersfoort
  • Beter maatschappelijk opvoeden (2000) uitg. Van Gorcum, Assen (inaugurele rede Utrecht)
  • Dwarsliggers, de uitdaging (2004) uitg. Garant, Antwerpen/Apeldoorn
  • Democratieopvoeding versus de code van de straat (inaugurele rede Utrecht 2005)
  • Opvoeding in democratie (2006) uitg. SWP, Amsterdam
  • Het kind als spiegel van de beschaving (2007) uitg. SWP, Amsterdam
  • Opvoeding als spiegel van de beschaving (2008) uitg. SWP, Amsterdam
  • Darwin, geschiedenis en opvoeding (2010) uitg. SWP, Amsterdam
  • Verbeter de wereld, begin bij de opvoeding (2011) uitg. SWP, Amsterdam
  • Wereldwijd opvoeden (2011) uitg. SWP, Amsterdam

Adviezen van de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO)[bewerken]

De Winter was verantwoordelijk voor diverse adviezen van de RMO, waaronder

  • Versterking voor gezinnen (2008)
  • Tussen flaneren en schofferen (2008)
  • Vormen van democratie (2007)