Michael Matthews

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Michael Matthews
Michael Matthews 2013.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Michael Matthews
Bijnaam Bling
Geboortedatum 26 september 1990
Geboorteplaats Canberra[1], Vlag van Australië Australië
Lengte 180 cm
Gewicht 72 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Orica-GreenEdge
Discipline Weg en baan
Specialisatie Sprint (weg)
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 3e (2015)
Amstel Gold Race 3e (2015)
WK 14e (2014)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Michael Matthews (Canberra, 26 september 1990) is een Australisch wielrenner die sinds 2012 uitkomt voor Orica-GreenEdge. In 2006 werd hij Australisch kampioen bij de nieuwelingen. Een jaar later werd hij samen met Matthew Meisel-Dennis, Thomas Palmer en Alastair Loutit tweede op het nationale kampioenschap ploegenachtervolging voor junioren.

In 2009 werd hij derde in het Australisch kampioenschap tijdrijden voor beloften. Op het kampioenschap op de weg werd hij tweede. Ook op de Oceanische Spelen reed hij goed en werd tweede op de individuele tijdrit voor beloften. Hij behaalde dat jaar tevens zijn eerste top-10 klassering in een elitekoers door als negende in het eindklassement van de Ronde van Japan te eindigen.

In 2010 werd hij zowel op de weg als in de individuele tijdrit derde bij de beloften op het Australisch kampioenschap. Voorts won hij etappes in de Ronde van Langkawi, Ronde van Japan en de Ringerike GP en eindigde als tweede in de Ronde van Vlaanderen voor U23. Zijn belangrijkste resultaat behaalde hij in Geelong, alwaar hij het Wereldkampioenschap op de weg voor beloften won.

Zijn sterke seizoen werd beloond met een overgang naar het ProTeam van Rabobank. Voor dit team ging hij in 2011 van start met zijn eerste World-Tour evenement: de Tour Down Under, waarin hij al in de derde etappe de gevestigde sprinters klopte en zo zijn eerste grote profzege binnensleepte. In maart dat jaar was hij weer de sterkste, in de openingsrit van de Ronde van Murcia. Op 25 april wist hij ook zijn eerste grote eendagskoers te winnen, namelijk de Duitse semi- klassieker Rund um Köln. In 2014 won hij de 6e etappe in de Ronde van Italië in de roze leiderstrui. Hij reed deze Ronde van Italië niet uit. Matthews werd vervolgens wel geselecteerd voor de Ronde van Frankrijk. Een paar dagen voor het begin van deze ronde, kwam Matthews hard ten val. Daarom werd hij op het laatste moment vervangen door zijn Canadese teamgenoot Christian Meier.

Palmares[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2006

Australische kampioenstrui Australisch kampioen op de weg, Nieuwelingen

2008

Proloog en 3e etappe deel B Tre Ciclistica Bresciana, Junioren

2009

Goud Oceanisch kampioen tijdrijden, Elite
Goud Oceanisch kampioen op de weg, Beloften

2010 - 8 zeges

4e etappe Ronde van Wellington
1e en 3e etappe Ronde van Langkawi
proloog Ronde van Japan
2e en 3e etappe Ringerike GP
1e etappe Ronde van Thüringen (ploegentijdrit)
Regenboogtrui Wereldkampioen op de weg, Beloften

2011 - 3 zeges

3e etappe Tour Down Under
1e etappe Ronde van Murcia
Rund um Köln

2012 - 2 zeges

Clásica de Almería
3e etappe Ronde van Utah
Puntenklassement Ronde van Utah

2013 - 4 zeges

2e en 4e etappe Ronde van Utah
Puntenklassement Ronde van Utah
5e en 21e etappe Ronde van Spanje

2014 - 6 zeges

Ronde van La Rioja
3e etappe Ronde van het Baskenland
1e etappe Ronde van Italië (ploegentijdrit)
6e etappe Ronde van Italië
1e etappe Ronde van Slovenië (individuele tijdrit)
Puntenklassement Ronde van Slovenië
3e etappe Ronde van Spanje

2015 - 5 zeges

3e etappe Parijs-Nice
Puntenklassement Parijs-Nice
1e etappe Ronde van het Baskenland
1e etappe Ronde van Italië (ploegentijdrit)
3e etappe Ronde van Italië
3e etappe Ronde van Zwitserland

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2011
2012
2013 110e (2) 
2014 opgave (1)  75e (1) 
2015 opgave (1)  152e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen
Jaar Milaan-San Remo Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Brabantse Pijl Waalse Pijl WK op de weg Wereld- ranglijst
2011 107e 63e (UWT)
2012 10e opgave 135e (UWT)
2013 opgave 128e opgave 112e opgave 89e (UWT)
2014 78e 12e Zilver ↑ 14e 73e (UWT)
2015 Brons ↑ Brons ↑ Zilver ↑ opgave
Resultaten in kleinere rondes
Jaar Tour Down Under Parijs-Nice Ronde van het Baskenland Ronde van Utah
2010 81e
2011 4e (1)
2012 9e opgave 58e (1) Puntenklassement
2013 91e opgave 58e (2) Puntenklassement
2014 60e opgave opgave (1)
2015 51e (1) Puntenklassement opgave (1)

Ploegen[bewerken]

Wielerploegen
Bronnen, noten en/of referenties