Michael Matthews

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Michael Matthews
Michael Matthews in de groene trui tijdens de Ronde van Frankrijk 2017
Michael Matthews in de groene trui tijdens de Ronde van Frankrijk 2017
Persoonlijke informatie
Bijnaam Bling
Geboortedatum 26 september 1990
Geboorteplaats Canberra, Australië
Lengte 180 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg Team Sunweb
Discipline(s) Weg
Specialisatie(s) Sprinter
Ploegen
2009–2010
2011–2012
2013–2016
2017–
Jayco (vanaf 23-2)
Rabobank
Orica
Sunweb
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 3e (2015)
Amstel Gold Race 3e (2015)
Luik-Bastenaken-Luik 4e (2017)
WK 2e (2015)
UCI World Tour 9e (2017)
Extra
Zeges:  
Grote Prijs van Quebec
Grote Prijs van Montreal
2018
2018
Medailleoverzicht
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Michael Matthews (Canberra, 26 september 1990) is een Australisch wielrenner die vooral bekendstaat als massasprinter en anno 2018 rijdt voor Team Sunweb.

Carrière[bewerken]

In 2006 werd hij Australisch kampioen bij de nieuwelingen. Een jaar later werd hij samen met Matthew Meisel-Dennis, Thomas Palmer en Alastair Loutit tweede op het nationale kampioenschap ploegenachtervolging voor junioren.

In 2009 werd hij derde in het Australisch kampioenschap tijdrijden voor beloften. Op het kampioenschap op de weg werd hij tweede. Ook op de Oceanische Spelen reed hij goed en werd tweede op de individuele tijdrit voor beloften. Hij behaalde dat jaar tevens zijn eerste top-10 klassering in een elitewedstrijd door als negende in het eindklassement van de Ronde van Japan te eindigen.

In 2010 werd hij zowel op de weg als in de individuele tijdrit derde bij de beloften op het Australisch kampioenschap. Voorts won hij etappes in de Ronde van Langkawi, Ronde van Japan en de Ringerike GP en eindigde als tweede in de Ronde van Vlaanderen voor beloften. Zijn belangrijkste resultaat behaalde hij in Geelong, alwaar hij het Wereldkampioenschap op de weg voor beloften won.

Zijn sterke seizoen werd beloond met een overgang naar het ProTeam van Rabobank. Voor dit team ging hij in 2011 van start met zijn eerste World-Tour evenement: de Tour Down Under, waarin hij al in de derde etappe de gevestigde sprinters klopte en zo zijn eerste grote profzege binnensleepte. In maart dat jaar was hij weer de sterkste, in de openingsrit van de Ronde van Murcia. Op 25 april wist hij ook zijn eerste grote eendagskoers te winnen, namelijk de Duitse semi- klassieker Rund um Köln. In 2014 won hij de 6e etappe in de Ronde van Italië in de roze leiderstrui. Hij reed deze Ronde van Italië niet uit. Matthews werd vervolgens wel geselecteerd voor de Ronde van Frankrijk. Een paar dagen voor het begin van deze ronde, kwam Matthews hard ten val. Daarom werd hij op het laatste moment vervangen door zijn Canadese teamgenoot Christian Meier.

Palmares[bewerken]

Jeugd[bewerken]

2006
Australische kampioenstrui Australisch kampioen op de weg, Nieuwelingen
2008
Proloog en 3e etappe B Tre Ciclista Bresciana, Junioren
2e etappe GP Général Patton, Junioren
2009
Goud Oceanisch kampioen tijdrijden, Beloften
Goud Oceanisch kampioen op de weg, Beloften
2010
Regenboogtrui Wereldkampioen op de weg, Beloften

Elite[bewerken]

2010 - 7 zeges
4e etappe Ronde van Wellington
1e en 3e etappe Ronde van Langkawi
Proloog Ronde van Japan
2e en 3e etappe Ringerike GP
1e etappe Ronde van Thüringen (ploegentijdrit)
2011 - 4 zeges
2e etappe Bay Cycling Classic
3e etappe Tour Down Under
1e etappe Ronde van Murcia
Ronde van Keulen
2012 - 2 zeges
Clásica de Almería
3e etappe Ronde van Utah
Puntenklassement Ronde van Utah
2013 - 4 zeges
2e en 4e etappe Ronde van Utah
Puntenklassement Ronde van Utah
5e en 21e etappe Ronde van Spanje
2014 - 6 zeges
Ronde van La Rioja
3e etappe Ronde van het Baskenland
1e (ploegentijdrit) en 6e etappe Ronde van Italië
1e etappe Ronde van Slovenië (individuele tijdrit)
Puntenklassement Ronde van Slovenië
3e etappe Ronde van Spanje
2015 - 6 zeges
3e etappe Parijs-Nice
Jersey green.svg Puntenklassement Parijs-Nice
1e etappe Ronde van het Baskenland
1e (ploegentijdrit) en 3e etappe Ronde van Italië
3e etappe Ronde van Zwitserland
2e etappe Ronde van Alberta
2016 - 4 zeges
Proloog en 2e etappe Parijs-Nice
Jersey green.svg Puntenklassement Parijs-Nice
Ronde van La Rioja
10e etappe Ronde van Frankrijk
2017 - 5 zeges
1e etappe Ronde van het Baskenland
3e etappe Ronde van Zwitserland
14e en 16e etappe Ronde van Frankrijk
Groene trui Puntenklassement Ronde van Frankrijk
Jersey rainbow.svg UCI Ploegentijdrit in Bergen
2018 - 4 zeges
Proloog Ronde van Romandië
7e etappe BinckBank Tour
Grote Prijs van Quebec
Grote Prijs van Montreal


Totaal: 38 zeges bij de elite

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2011
2012
2013 110e (2) 
2014 opgave (1)  75e (1) 
2015 opgave (1)  152e  
2016 110e (1) 
2017 69e (2)Jersey green.svg 
2018 opgave  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen
Jaar Milaan-San Remo Amstel Gold Race Luik-Bast.‑Luik Ronde van Lombardije Brabantse Pijl Waalse Pijl WK op de weg Wereld­ranglijst
2011 107e 63e (UWT)
2012 10e opgave 135e (UWT)
2013 opgave 128e opgave 112e opgave 89e (UWT)
2014 78e 12e Zilver ↑ 14e 73e (UWT)
2015 Brons ↑ Brons ↑ Zilver ↑ opgave Zilver ↑ 20e (UWT)
2016 59e 5e 5e 21e 4e 21e (UWT)
2017 12e 10e 4e opgave 11e 67e Brons ↑ 9e (UWT)
2018 7e 24e 63e opgave 5e

Resultaten in kleinere rondes[bewerken]

Jaar Tour Down Under Parijs-Nice Tirreno-Adriatico Ronde van het Baskenland Ronde van Romandië Critérium du Dauphiné Ronde van Zwitserland Ronde van Polen Eneco Tour
2010 81e
2011 4e (1) 118e
2012 9e opgave opgave 110e 138e opgave
2013 91e opgave 80e
2014 60e opgave opgave (1) 69e
2015 51e (1) Puntenklassement opgave (1) opgave (1)
2016 53e (2) Puntenklassement opgave opgave
2017 32e 39e (1) 60e (1)

(*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen

Ploegen[bewerken]

Wielerploegen

Bobridge · Davison · Dennis · Freiberg · Howard · Matthews · Meyer · O'Shea · Semple

Aitken · Carver · Dennis · Donnelly · Durbridge · Hepburn · Lane · Lang · Matthews · O'Shea · Rudolph

Albasini · Beppu · Bewley · Clarke · Cooke · Davis · Docker · Durbridge · Gerrans · Goss · Hepburn · Howard · Howson (stagiair) · Impey · Kang (stagiair) · Keukeleire · Kruopis · Lancaster · Langeveld · Matthews · Meier · C.Meyer · T.Meyer · Mouris · O'Grady · Sulzberger · Teklehaimanot · Tuft · Vaitkus · Weening

Albasini · Bewley · Chaves · Clarke · Docker · Durbridge · Ewan · Gerrans · Goss · Hayman · Hepburn · Howard · Howson · Impey · Keukeleire · Kruopis · Lancaster · Matthews · Meier · C.Meyer · Mouris · Santaromita · Schurter · Tuft · Weening · A.Yates · S.Yates · Cort (stagiair)

Albasini · Bewley · Blythe · Chaves · Clarke · Cort · Docker · Durbridge · Ewan · Gerrans · Hayman · Hepburn · Howard · Howson · Impey · Keukeleire · Lancaster · Matthews · Meier · C.Meyer · Mouris · Santaromita · Tuft · Weening · A.Yates · S.Yates

Albasini · Bewley · Chaves · Cheung · Cort · Docker · Durbridge · Edmondson · Ewan · Gerrans · Haig · Hayman · Hepburn · Howson · Impey · Juul-Jensen · Keukeleire · Matthews · Meier · Mezgec · Plaza · Power · Tuft · Txurruka · Verona · A.Yates · S.Yates · Schultz (stagiair)

Andersen · Arndt · Barguil · Bauhaus · Curvers · Ten Dam · De Backer · Dumoulin · Fröhlinger · Geschke · Haga · Hamilton · Hofstede · Kämna · Kelderman · Lunke · Matthews · Oomen · Preidler · Sinkeldam · Stamsnijder · Teunissen · Timmer · Waeytens · Walscheid · Kanter (stagiair) · Rohde (stagiair)

Andersen · Arndt · Bauhaus · Curvers · ten Dam · Dumoulin · Fröhlinger · Geschke · Haga · Hamilton · Hindley · Hofstede · Kämna · Kelderman · Matthews · Oomen · Stamsnijder · Storer · Teunissen · Theuns · Tusveld · Vervaeke · Walscheid

Voorganger:
Peter Sagan
Vlag van Slowakije
2012, 2013, 2014, 2015, 2016
Groene trui Winnaar groene trui in de Ronde van Frankrijk Groene trui
Michael Matthews
Vlag van Australië
2017
Opvolger:
Peter Sagan
Vlag van Slowakije
2018