Michy Batshuayi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Michy Batshuayi
Michy Batshuayi 2014.jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam Batsman
Geboortedatum 2 oktober 1993
Geboorteplaats Brussel, België
Lengte 180 cm
Been Rechts
Positie Spits
Clubinformatie
Spelend bij Vlag van Engeland Chelsea
Contract tot 30 juni 2021
Jeugd
2003–2004
2004–2005
2005–2006
2006–2007
2007–2008
2008–2011
Vlag van België RFC Evere
Vlag van België RUSA Schaarbeek
Vlag van België FC Brussels
Vlag van België RSC Anderlecht
Vlag van België FC Brussels
Vlag van België Standard Luik
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2011–2014
2014–2016
2016–
Vlag van België Standard Luik
Vlag van Frankrijk Olympique Marseille
Vlag van Engeland Chelsea
97 (39)
062 (26)
00 (0)
Interlands **
2012–2014
2015–
Vlag van België België -21
Vlag van België België
13 0(7)
6 0(3)

* Bijgewerkt op 2 juli 2016
** Bijgewerkt op 29 juni 2016
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Michy Batshuayi (Brussel, 2 oktober 1993) is een Congolees-Belgische voetballer die bij voorkeur als centrale aanvaller speelt. Hij tekende in juli 2016 een contract tot medio 2021 bij Chelsea, dat circa €40.000.000,- voor hem betaalde aan Olympique Marseille. Hij debuteerde in 2015 in het Belgisch voetbalelftal. Batshuayi is een broer van voetballer Aaron Leya Iseka.

Carrière[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Batshuayi's ouders emigreerden eind jaren 80 van Congo-Kinshasa naar België en vestigden zich in de regio Brussel. Hij was een straatvoetballer die net als Ilombe Mboyo, diens neef Geoffrey Mujangi Bia en Andréa Mbuyi-Mutombo leerde voetballen op het pleintje van Park Pirsoul in Sint-Agatha-Berchem. Batshuayi begon in clubverband met voetballen bij Evere en Schaarbeek. Hij werd in 2005 opgenomen in de jeugdopleiding van FC Brussels, die hij op dertienjarige inruilde voor die van RSC Anderlecht. Hier viel hij naast het veld vooral negatief op. Na een wedstrijd tegen Lierse SK maakten enkele spelers van Anderlecht, waaronder Batshuayi, amok. De club stuurde hem na een jaar weg.[1] "Ze hadden gelijk dat ze me buiten gooiden want ik was bepaald geen engeltje," liet Batshuayi achteraf optekenen.[2] De Congolese Belg ging weer voor FC Brussel spelen waar hij werd gezien door Dominique D'Onofrio, toen onder meer verantwoordelijk voor de jeugd van Standard Luik. Dat lijfde hem na een proefperiode in, maar ook hier had hij gezagsproblemen. Bij de jeugd van Standard werd hij meer dan eens disciplinair gestraft.

Standard Luik[bewerken]

Batshuayi werd in het seizoen 2010/11 op zeventienjarige leeftijd opgenomen in de selectie van het eerste elftal van Standard Luik. Hij debuteerde op 20 februari 2011 onder D'Onofrio op het hoogste niveau. De aanvaller mocht toen tegen AA Gent na iets meer dan 80 minuten invallen. Hij vormde bij de club aanvalsduo's met Gohi Bi Cyriac en Mohamed Tchité. Op 27 juli 2011 mocht hij in de voorrondes van UEFA Champions League invallen tegen FC Zürich. Later nam hij met Standard deel aan de UEFA Europa League. Op 15 december 2011 scoorde hij tegen FC Kopenhagen zijn eerste Europese doelpunt.

Na het vertrek van Tchité naar Club Brugge en Cyriac naar Anderlecht leek Batshuayi op weg om een vaste waarde te worden bij Standard. Na zijn vroege uitsluiting in een bekerwedstrijd tegen toenmalig tweedeklasser Mouscron-Péruwelz in september 2012 belandde hij naast het team. Een maand later gaf trainer Mircea Rednic hem een nieuwe kans. Daarna groeide Batshuayi alsnog uit tot een vaste waarde. Ook onder Rednics opvolger Guy Luzon vormden Batshuayi en Imoh Ezekiel het vaste spitsenduo van Standard. Hij maakte op 15 september 2013 een hattrick tegen KV Oostende.

Batshuayi won in mei 2014 de Ebbenhouten Schoen, de prijs voor de beste Afrikaanse speler in de Belgische competitie.[3] Ook zijn ploegmaats Paul-José Mpoku en Ezekiel eindigden in de top vijf.

Olympique Marseille[bewerken]

Batshuayi verruilde Standard Luik in 2014 voor Olympique Marseille. Hier was hij in zijn eerste seizoen vooral invaller. In de daaropvolgende transferperiode verlieten aanvaller André-Pierre Gignac en André Ayew de club, waardoor Batshuayi in zijn tweede seizoen basisspeler werd. Hij maakte zeventien doelpunten in de competitie en scoorde in de UEFA Europa League tegen SC Braga, FC Groningen, Slovan Liberec en Athletic Bilbao.

Chelsea[bewerken]

Batshuayi tekende in juli 2016 een contract tot medio 2021 bij Chelsea. Dat betaalde circa 40 miljoen euro voor hem aan Olympique Marseille.[4]

Statistieken[bewerken]

Seizoen Club Land Competitie Competitie Beker Supercup Europees Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2010/11 Standard Luik Vlag van België Jupiler Pro League 2 0 0 0 2 0
2011/12 23 6 2 2 0 0 8 1 33 9
2012/13 34 12 2 0 36 12
2013/14 38 21 1 0 10 2 49 23
Seizoen Club Land Competitie Competitie Coupe
de France
Coupe de
la Ligue
Europees Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2014/15 Olympique Marseille Vlag van Frankrijk Ligue 1 26 9 1 0 1 1 28 10
2015/16 36 17 5 2 2 0 7 4 50 23
Seizoen Club Land Competitie Competitie FA Cup League Cup Europees Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2016/17 Chelsea FC Vlag van Engeland Premier League 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
TOTAAL 159 65 11 4 3 1 25 7 198 77

Nationale ploeg[bewerken]

Batshuayi speelde van 2012 tot en met 2014 in het Belgisch voetbalelftal onder 21. Hij had in maart 2013 een conflict met coach Johan Walem. Batshuayi en diens ploegmaat Ibrahima Cissé werden uit de selectie gezet nadat ze enkele callgirls op hun hotelkamer hadden uitgenodigd.[5]

Bondscoach Marc Wilmots riep Batshuayi in 2015 op voor het Belgisch voetbalelftal voor een EK-kwalificatiewedstrijd tegen Cyprus op 28 maart 2015. Hierin viel hij in de 77e minuut in voor Christian Benteke en maakte hij in de 80e minuut 5-0, op aangeven van Radja Nainggolan. Hij speelde op 13 november 2015 zijn tweede interland, vriendschappelijk tegen Italië. Hij mocht ditmaal na 63 minuten invallen voor Romelu Lukaku. Na 82 minuten zette hij de 3-1 eindstand op het bord. Wilmots nam Batshuayi in juni 2016 mee naar het EK 2016. Hij was tijdens het toernooi actief in de achtste finale tegen Hongarije en in de kwartfinale tegen Wales, beide keren als invaller. Tijdens de 4-0-overwinning op de Hongaren, maakte hij op aangeven van Eden Hazard 2-0.

Erelijst[bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Individueel
Ebbenhouten Schoen 1x 2014

Trivia[bewerken]

  • Hoewel Michy Batshuayi de broer van Aaron Leya Iseka is, hebben ze elk een verschillende achternaam. Batshuayi is de familienaam van hun vader Pino, Leya Iseka die van hun moeder Viviane.
Voorganger:
Mbaye Leye
Ebbenhouten Schoen
2014
Opvolger:
Neeskens Kebano