Miet Smet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Miet Smet
Miet Smet (2009)
Miet Smet (2009)
Volledige naam Maria Bertha Petrus Smet
Geboren Sint-Niklaas, 5 april 1943
Kieskring Flag of Oost-Vlaanderen.svg Oost-Vlaanderen
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Partij CVP / CD&V
Functies
1972 Persattache Luc Dhoore
1973 - 1979 Directeur IPOVO
1974 - 1983 Voorzitster V&M
1978 - 1995 Volksvertegenwoordigster[1]
1979 - 1980 Lid Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap
1980 - 1995 Lid Vlaamse Raad
1985 Secretaris Kamer van Volksvertegenwoordigers
1985 - 1992 Staatssecretaris voor Milieu en Sociale Emancipatie
1988 - 1995 Voorzitster EZA
1992 - 1999 Minister van Tewerkstelling en Arbeid
1995 - 1997 Voorzitster EUCDW
1996 - 1997 Voorzitster ICDW
1999 - 2004 Europees Parlementslid[2]
2002 - 2004 Quaestor Europees Parlement
1986 - 1991 Vice-voorzitster AWEPA
2004 - 2009 Vlaams Parlementslid[3]
2007 - 2009 Gemeenschapssenator[4]
Portaal:  België
Politiek

Maria Bertha Petrus (Miet) Smet (Sint-Niklaas, 5 april 1943) is een Belgische christendemocratische politica uit Vlaanderen.

Biografie[bewerken]

Smet was een dochter van CVP-senator Albert Smet. Ze studeerde maatschappelijk werk aan de Katholieke Sociale Hogeschool van Gent. In 1964 ging ze werken bij de studiegroep 'Mens en Ruimte'. Smet bleef bij Mens en Ruimte tot in 1971. Ook was ze in 1969 medestichter van vzw Durme, een natuurbeschermingsvereniging in de regio Lokeren, van 1970 tot 1976 voorzitster van het Actiecomité tot Beveiliging van het Leefmilieu op Linkeroever en lag ze in 1971 mee aan de basis van de oprichting van de Bond Beter Leefmilieu. In 1971 werd Miet Smet adviseur bij de Intercommunale Dender, Durme en Schelde, wat ze bleef tot in 1972.

Op vraag van haar vader werd ze in de jaren 1960 lid van de CVP-Jongeren. Van 1969 tot 1973 was ze lid van het Bureau van de CVP-Jongeren, waarin ze zich voornamelijk bezighield met het gemeentelijk beleid, ruimtelijke ordening en leefmilieu. Van 1971 tot 1991 was Smet eveneens voorzitter van de CVP-afdeling van Lokeren.

In 1972 werd ze persattaché van staatssecretaris Luc Dhoore. Vervolgens was ze van 1973 tot 1979 directeur van het Instituut voor Politieke Vorming binnen de CVP. Ook stichtte ze binnen de partij de werkgroep Vrouw en Maatschappij op, de politieke vrouwenbeweging van de CVP. Van 1974 tot 1983 was ze er de eerste voorzitster van. Tevens was ze van 1975 tot 1985 voorzitster van de commissie Vrouwenarbeid.[5]

Miet Smet deed in 1978 haar intrede in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, als verkozene voor het arrondissement Sint-Niklaas, en bleef er zetelen tot in mei 1995, waarna ze gedurende één maand zetelde als rechtstreeks gekozen senator. In de periode januari 1979-oktober 1980 zetelde ze als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Vanaf 21 oktober 1980 tot mei 1995 was ze lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement.

Van 1985 tot 1992 was ze staatssecretaris voor Leefmilieu en Maatschappelijke Emancipatie in de Regering-Martens VI, de Regering-Martens VII, de Regering-Martens VIII en de Regering-Martens IX. In deze functie ontwikkelde ze een beleid rond gelijke kansen tussen man en vrouw, vluchtelingenopvang en armoede en voerde ze een reeks milieumaatregelen door.

Vervolgens was ze van 1992 tot 1999 minister van Arbeid en Tewerkstelling in de Regering-Dehaene I en de Regering-Dehaene II, belast met het beleid van gelijke kansen voor mannen en vrouwen. Ook was ze van 1986 tot 1991 ondervoorzitster van de Association of West European Parliamentarians for Africa, van 1988 tot 1995 voorzitster van het Europäisches Zentrum für Arbeitnehmerfragen, van 1995 tot 1997 voorzitster van de Europese Unie van Christen-Democratische Werknemers en van 1996 tot 1997 voorzitster van de Internationale Christen-Democratische Werknemersorganisatie.

Toen zij, en niet Wilfried Martens, bij de verkiezingen van 1999 de eerste plaats op de Europese lijst kreeg, weigerde Martens op aansporen van zijn tweede vrouw Ilse Schouteden, om nog op de lijst te staan.[6][7] Van 1999 tot 2004 was ze lid van het Europees Parlement, waar ze van 2002 tot 2004 quaestor was. Ook werd ze in 2001 vicevoorzitter van AWEPA, de vereniging van Europese parlementairen voor Afrika.

In 2002 kreeg ze de titel Minister van Staat. Tussen juni 2004 en juni 2009 zetelde Miet Smet in het Vlaams Parlement en vanuit deze functie zetelde ze van juli 2007 tot juni 2009 als gemeenschapssenator opnieuw in de Belgische Senaat. In de Senaat werd ze onder andere lid van het Adviescomité voor Gelijke Kansen voor Mannen en Vrouwen. Op 4 maart 2009 werd ze in de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement gehuldigd voor haar 30 jaar parlementair mandaat.

Op 27 september 2008 trouwde ze met mede-CVP-kopstuk en voormalig premier Wilfried Martens in het stadhuis van Lokeren, de gemeente waar het paar ook ging wonen. Beiden voeren de titel van Minister van Staat. Haar echtgenoot overleed op 9 oktober 2013.

Op 11 juli 2016 ontving ze uit handen van minister-president Geert Bourgeois het Groot Ereteken van de Vlaamse Gemeenschap voor haar verdiensten voor Vlaanderen. Ook was ze van 2009 tot 2012 voorzitster van de OKRA.

In oktober 2018 gaf Smet in het VRT-programma De Afspraak toe dat ze in de jaren 1980, als staatssecretaris voor Maatschappelijke Emancipatie, weet had van abortussen die toen werden uitgevoerd in het opvangcentrum Klein Kasteeltje. Ze had dat toen verzwegen voor zowel haar partij als voor de regering. Abortus was toentertijd nog verboden, en zou wettelijk mogelijk worden in 1990.[8]

Eretekens[bewerken]

  • Vlag van België België: Grootofficier in de Leopoldsorde, KB 11 Juni 2004
  • Vlag van België België: Minister van Staat
Voorganger:
/
Voorzitster van Vrouw & Maatschappij
1974 - 1983
Opvolger:
Juliette De Schrijver-Sioen
Voorganger:
Firmin Aerts
Staatssecretaris voor Milieu en Sociale Emancipatie
1985-1992
Opvolger:
Laurette Onkelinx
Voorganger:
Luc Van den Brande
Minister van Tewerkstelling en Arbeid
1992-1999
Opvolger:
Frank Vandenbroucke
Voorganger:
Odiel Muys
Voorzitster van OKRA
2009 - 2012
Opvolger:
Mieke Peeters
Partijvoorzitters:August de Schryver · François-Xavier van der Straten-Waillet · Théo Lefèvre · Jos De Saeger · Robert Vandekerckhove · Wilfried Martens · Leo Tindemans · Frank Swaelen · Herman Van Rompuy · Johan Van Hecke · Marc Van Peel · Stefaan De Clerck · Yves Leterme · Jo Vandeurzen · Marianne Thyssen · Wouter Beke
Premiers na 1945:Gaston Eyskens · Jean Duvieusart (PSC) · Joseph Pholien (PSC) · Jean Van Houtte · Théo Lefèvre · Pierre Harmel (PSC) · Paul Vanden Boeynants (PSC) · Leo Tindemans · Wilfried Martens · Mark Eyskens · Jean-Luc Dehaene · Yves Leterme · Herman Van Rompuy
Vlaamse ministers-presidenten:Gaston Geens · Luc Van den Brande · Yves Leterme · Kris Peeters
Fractievoorzitters:Kamer: Servais Verherstraeten · Senaat: Sabine de Bethune · Vlaams Parlement: Peter Van Rompuy · Brussels Hoofdstedelijk Parlement: Paul Delva · Europees Parlement: Ivo Belet (voor de EVP)
Ministers en staatssecretarissen:Federale regering: Kris Peeters · Koen Geens · Pieter De Crem
Vlaamse regering: Hilde Crevits · Jo Vandeurzen · Koen Van den Heuvel
Brusselse Hoofdstedelijke Regering: Bianca Debaets
Voorgangers:Katholieke Partij · Christene Volkspartij · Katholiek Verbond van België · Katholieke Vlaamse Volkspartij (KVV) · Katholiek Blok · Christelijke Volkspartij (CVP)
Nevenorganisaties:JONGCD&V · Vrouw & Maatschappij · CD&V-senioren · CEDER
Zusterpartijen:Centre démocrate humaniste (cdH) · Christlich Soziale Partei (CSP) · Europese Volkspartij (EVP) · Christendemocratische Internationale (CDI)
Standen:Beweging.net · Unie van Zelfstandige Ondernemers (UNIZO) · Boerenbond
Christelijke zuil:Katholieke Kerk in België · Algemeen Christelijk Vakverbond (ACV) · Christelijke Mutualiteiten (CM) · Verbond van Kristelijke Werkgevers en Kaderleden (VKW) · Kristelijke Arbeidersjongeren (KAJ) · Kristelijke Arbeiders Vrouwenbeweging (KAV) · Kristelijke Werknemersbeweging (KWB) · Open, Kristelijk, Respectvol en Actief (OKRA) · Familiehulp · Wit-Gele Kruis · Caritas · Vlaams Secretariaat van het Katholiek Onderwijs (VSKO) · Vlaams Verbond van Katholieke Hogescholen (VVKHO) · Scouts en Gidsen Vlaanderen · Chiro · Katholieke Studerende Jeugd - Katholieke Studenten Actie - Vrouwelijke Katholieke Studerende Jeugd (KSJ-KSA-VKSJ) · Katholieke Landelijke Jeugd (KLJ) · Landelijke Gilden · Katholiek Vormingswerk van Landelijke Vrouwen (KVLV) · Sporta · Davidsfonds · Pasar · Wereldsolidariteit (WS) · Broederlijk Delen · Groep Arco